به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، عبدالرحیم سعیدیراد، شاعر، تازهترین سروده های سپید کوتاه خود را با حال و هوای اربعین حسینی منتشر کرد. این سرودهها را میتوانید در ادامه بخوانید:
آخر راه
کربلا نبود…
آغوش حسین (ع) بود.
**
موکب،
چادری بود
که خدا در آن
چای تعارف میکرد.
**
جاده را بوسیدم؛
خاک
بوی سلام میداد.
**
درختی اندوهگین
کنار جاده؛
هر برگش،
زائری بود
جا مانده از اربعین
**
از رود پرسیدم:
به کجا میروی؟
گفت:
به روضه فرات.
**
باد مویه کرد:
کربلا کجاست؟
خاک
بیصدا گریست!
**
در سایه بیرق عباس،
خورشید هم
با ادب میتابد!
**
گرد راه
بر کفش مینشیند
نور کربلا
بر دل
**
جاده
تمام نمیشد؛
اما زائران
کمکم
به حسین (ع) تبدیل میشدند.
**
کودکی
کنار جاده
آب تعارف میکرد؛
فرات
از چشمانش
جاری بود.
**
خورشید
تمام راه را
بی وقفه آمد…
او هم
نذر اربعین داشت.
**
ابرها
از دور آمده بودند؛
موکب آسمان
شربت باران
پخش میکردند.
**
باد
موکبدار مهربانی بود؛
تمام راه
خستگی را
از شانهها برمیداشت.
**
به باران گفتند:
دیر آمدی.
گفت:
تمام راه زائر بودم.
**
ابری تمام روز
خودش را نگه داشت…
در بین الحرمین
بغضش ترکید!
**
موکبها کم نبودند
هر بار حسین(ع)
از موکبی دیگر
طلوع میکرد…
**
پیرمردی
یک استکان چای عراقی
به دستم داد…
تا غروب
دلم گرم بود
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی