روایت بیست سال غربت؛ ابزار امام سجاد برای رسوایی ظالمان و یادبود کربلا

به گزارش خبرنگار خبرگزاری تسنیم، پس از واقعه جان‌سوز عاشورا، امام سجاد علیه‌السلام با درایتی الهی، ماموریت سنگینِ پاسداری از خون شهدا و تبیین حقیقتِ نهضت کربلا را بر عهده گرفتند. ایشان در شرایطی که دستگاه اموی برای محو نامِ شهیدان تلاش می‌کرد، با استفاده از ابزارهای گوناگون، اجازه ندادند غبار فراموشی بر چهره‌ی حقایق کربلا بنشیند.

یکی از مستندترین روایت‌ها در این باره، نقلِ امام باقر علیه‌السلام است که عمقِ اندوهِ همیشگیِ امام سجاد علیه‌السلام را نشان می‌دهد:

از امام باقر علیه‌السلام نقل است که فرمود: حضرت سجاد بر پدرش حسین علیهماالسّلام بیست سال گریه کرد و غذایی پیش روى او گذاشته نمى‌شد مگر اینکه گریه مى‌کرد تا جایى که غلامش به او عرض کرد: اى فرزند رسول الله، آیا وقت آن نرسیده که اندوه شما پایان یابد؟ فرمود: واى بر تو! یعقوبِ نبی علیه‌السّلام دوازده پسر داشت، خداوند یکى از آنها را از چشم او پنهان کرد، از کثرت گریه بر او، دو چشمش و [موی] سر او از اندوه، سفید شد و پشت او از غم خمیده گشت در حالى که پسرش در دنیا زنده بود
ولى من دیدم که پدر و برادر و عمو و هفده نفر از خاندانم در کنار من کشته شدند، پس چگونه اندوه من پایان گیرد؟ (الخصال ج 2، ص 519)

این رویکردِ امام سجاد علیه‌السلام فراتر از یک سوگواریِ عاطفی است و در واقع نوعی اعتراضِ مستمر علیه ستمگران به شمار می‌آید. هر قطره اشکِ ایشان، یادآورِ ظلمی است که بر خاندانِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله رفت و در عین حال، مظلومیتِ سیدالشهدا (علیه‌السلام) را برای همیشه در حافظه تاریخ ثبت کرد.

ایشان با بیاناتِ کوبنده خود در کاخ یزید و مسجدِ شام، نقاب از چهره‌ی فریب‌کارِ بنی‌امیه برداشتند. این خطبه‌ها، جریانِ تبلیغاتیِ دشمن را شکست و افکار عمومی را نسبت به حقیقتِ حادثه آگاه کرد؛ به گونه‌ای که حتی در دلِ مرکزِ قدرتِ امویان، صدای حق‌طلبیِ اهل‌بیت علیهم‌السلام طنین‌انداز شد.

امام سجاد علیه‌السلام در طول دوران امامت، هرگاه مجالی می‌یافتند، با یادآوریِ صحنه‌های کربلا، مردم را نسبت به مسئولیت‌های دینی و اخلاقی‌شان بیدار می‌کردند. این تکرارِ مصیبت، در واقع ابزاری تربیتی برای جلوگیری از انحرافِ جامعه اسلامی بود تا مردم تفاوت میان اسلامِ نبوی و اسلامِ اموی را به خوبی درک کنند.

دعاها و مناجات‌های ایشان که در «صحیفه سجادیه» گردآمده، بستری دیگر برای تثبیت ارزش‌های کربلا ایجاد کرد. ایشان در قالبِ دعا، مفاهیمِ بلندِ توحیدی، اخلاقی و مبارزه با ستم را به جامعه تزریق کردند و راهِ ارتباطِ معنوی با شهدای راه حق را برای پیروانشان هموار ساختند.

سیره امام سجاد علیه‌السلام نشان می‌دهد که پاسداری از فرهنگِ کربلا یک وظیفه‌ی تمام‌نشدنی است. ایشان با پیوند زدنِ اشکِ صادقانه به تبیینِ آگاهانه، الگویی جاودانه برای همه حق‌طلبانِ تاریخ بنا کردند تا مسیرِ مبارزه با طاغوت و احیایِ دین، هرگز به فراموشی سپرده نشود.

انتهای پیام/