خبرگزاری تسنیم _ گروه فرهنگی: این روزها یکی از بحث‌ها و پیش‌بینی‌های تجاوزات دوباره آمریکا و رژیم جعلی صهیونیستی به خاک ایران، مربوط به انتخابات اسرائیل است که به موجب آن گفته می‌شود بنیامین نتانیاهو جنایتکار بین‌المللی که به‌عنوان نخست‌وزیر اسرائیل فعالیت می‌کند، پیش از برگزاری انتخابات این‌رژیم نیازمند یک‌پیروزی و دستاورد علیه محور مقاومت است و به همین دلیل احتمال دارد دوباره با پشتیبانی آمریکا به ایران حمله کند.
علی معروفی آرانی پژوهشگر یهودیت، صهیونیسم و مقاومت درباره شرایط فعلی و وضعیت این‌روزهای نتانیاهو یادداشتی نوشته که برای انتشار در اختیار تسنیم قرار گرفته است.
در ادامه مشروح این‌یادداشت را می‌خوانیم:
سایه ترس از سقوط، بر پشت‌صحنه سیاست‌های نتانیاهو سنگینی می‌کند. در حالی که او با تمام توان در پی سازماندهی مجدد نیروهای راست‌گرا و ایجاد ائتلاف‌های جدید است، عدم قطعیت در نتایج نظرسنجی‌ها و پراکندگی شدید آرا، تصویر یک نخست‌وزیر در آستانه بحران را ترسیم می‌کند؛ نخست‌وزیری که برای حفظ کرسی‌های کنست، باید میان تضادهای درونی متحدانش و فشار بی‌امان مخالفان، تعادلی شکننده برقرار کند.
نتانیاهو در میانه‌ی یک بازی خطرناک با زمان و آرا قرار دارد؛ تلاش برای حفظ ائتلاف‌های راست‌گرا در شرایطی که شکاف‌های سیاسی و عدم قطعیت در نظرسنجی‌ها، احتمال سقوط او را به یک واقعیت ملموس تبدیل کرده است. آیا او می‌تواند با تکیه بر بحران‌های منطقه‌ای، از سقوط سیاسی خود در انتخابات اکتبر جلوگیری کند یا این بار، پراکندگی آرا و تضادهای داخلی، کار او را ساخته است؟
با نزدیک شدن به مهلت اعلام فهرست‌های انتخاباتی در اسرائیل، نتانیاهو تلاش‌های خود را برای سازماندهی مجدد اردوگاه راست‌گرا و جلوگیری از ریزش آرا تشدید کرده است. این تلاش‌ها در شرایطی انجام می‌شود که همچنان درباره ائتلاف‌های نهایی و سرنوشت احزاب کوچک‌تر ابهام وجود دارد؛ احزابی که عبور یا عدم عبور آنها از آستانه انتخاباتی می‌تواند مستقیماً بر توزیع کرسی‌ها تأثیر بگذارد.
البته باید توجه داشت که نظرسنجی‌ها لزوماً تصویر کاملی از فضای سیاسی و اجتماعی اسرائیل ارائه نمی‌کنند. تفاوت در روش‌های نمونه‌گیری، زمان انجام نظرسنجی و حتی گرایش رسانه یا مؤسسه نظرسنجی می‌تواند به نتایج متفاوتی منجر شود. از این منظر، اختلاف میان نظرسنجی‌ها خود نشان‌دهنده سیال بودن فضای انتخاباتی و دشواری ترسیم یک نقشه قطعی از آرایش سیاسی آینده است.
سایه سنگینِ شکست بر سرِ تل‌آویو؛ پایانِ بازیِ نتانیاهو
در همین راستا، عدم یکپارچگی میان بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی، و ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت ملی، از جمله مسائل قابل توجه در اردوگاه راست‌گراهاست. همزمان، اسموتریچ در حال مذاکره با موشه فیگلین، رئیس حزب «زهوت» است؛ مذاکراتی که می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری یک ائتلاف جدید در جناح راست شود.
در کنار این تحولات، اظهارات و مواضع برخی چهره‌های راست‌گرا درباره پیوستن به ائتلاف حامی دولت نتانیاهو نیز نشان می‌دهد نخست‌وزیر برای حفظ انسجام این اردوگاه و جلوگیری از ریزش آرا، به دنبال ایجاد پیوندهای جدید میان احزاب و جریان‌های راست‌گراست.
در چنین شرایطی، پرونده‌های امنیتی و تحولات سه جبهه لبنان، سوریه و سرزمین‌های فلسطینی نیز می‌تواند به بخشی از رقابت سیاسی درون جناح راست تبدیل شود؛ به‌ویژه از آنجا که برخی جریان‌های راست‌گرا تلاش می‌کنند با تأکید بر قدرت نظامی، توسعه شهرک‌سازی‌ها و گسترش قلمرو تحت کنترل اسرائیل، خود را مدافع منافع و امنیت این رژیم معرفی کنند.
نتانیاهو عنوان کرده است که کابینه ای که آن را تشکیل می دهیم بر سه مبنای اصلی، استوار خواهد بود. نخست، قدرت نظامی برای مقابله با چالش های بزرگ که با آنها روبه رو هستیم. چالش نخست برای اسرائیل منع ایران از دست یابی به سلاح هسته ای است. این چالش از قبل وجود داشت و هم اکنون وجود دارد.(1)
از یک سو بنیامین نتانیاهو و متحدانش تلاش می‌کنند با تکیه بر گفتمان امنیت و استمرار سیاست‌های راست‌گرایانه، انسجام اردوگاه خود را حفظ کنند و از سوی دیگر، مخالفان او انتخابات را فرصتی برای تغییر مسیر سیاسی کشور می‌دانند.
با این حال، یکی از ویژگی‌های مهم فضای انتخاباتی کنونی، نبود یک برتری قطعی برای هیچ‌یک از اردوگاه‌هاست. نظرسنجی‌های مختلف نتایج متفاوتی ارائه می‌کنند و حتی در برخی موارد، فاصله میان اردوگاه نتانیاهو و مخالفان او به اندازه‌ای نیست که بتوان از تشکیل دولت آینده با اطمینان سخن گفت.
سی‌وهشت حزب در رقابتی انتخاباتی که با چشم‌اندازی به‌شدت پراکنده، به‌ویژه در میان احزاب و جریان‌های راست‌گرا، همراه است، برای کسب 120 کرسی کنست اسرائیل رقابت می‌کنند.
نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد موازنه قدرت در حال تغییر است و دو رقیب اصلی، حزب لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، و حزب «یش آتید» به رهبری گادی آیزنکوت، هنوز نتوانسته‌اند اکثریت 61 کرسی لازم برای تشکیل دولت را به دست آورند.
خاکسترِ ائتلاف؛ وقتی رؤیای نتانیاهو در میان شکاف‌های سیاسی سوخت
بر اساس نتایج منتشرشده در شامگاه چهارشنبه، حزب «یشار» به ریاست «گادی آیزنکوت»، رئیس اسبق ستاد کل ارتش، با کسب 25 کرسی (از مجموع 120 کرسی) جایگاه خود را به عنوان بزرگ‌ترین حزب در نظرسنجی‌های اخیر حفظ کرد و پس از آن حزب «لیکود» به ریاست نتانیاهو با 21 کرسی قرار گرفت.
یک نظرسنجی مؤسسه تحقیقاتی «لازار» که در روزهای 19 و 20 اوت 2026 با مشارکت 501 پاسخ‌دهنده انجام و نتایج آن در روزنامه معاریو منتشر شد، نشان داد که حزب «یش آتید» می‌تواند 26 کرسی به دست آورد؛ رقمی که نسبت به هفته قبل سه کرسی افزایش داشته است. در مقابل، پیش‌بینی کرسی‌های حزب لیکود به رهبری نتانیاهو به 20 کرسی کاهش یافته است.
روزنامه جروزالم پست نیز در 21 اوت 2026 نتایج این نظرسنجی را منتشر کرد و شمار کرسی‌های بلوک نتانیاهو را 49 کرسی برآورد کرد؛ در مقابل، بلوک مخالفان 60 کرسی و احزاب عرب 11 کرسی به دست می‌آوردند. بر اساس این برآورد، مخالفان تنها یک کرسی با حد نصاب 61 کرسی مورد نیاز برای تشکیل دولت فاصله داشتند.(2)
با این حال، رقابت انتخاباتی تنها به تعداد کرسی‌های کنست محدود نمی‌شود و ترجیحات رأی‌دهندگان درباره نخست‌وزیری نیز به یکی از محورهای مهم رقابت تبدیل شده است. بر اساس برخی نظرسنجی‌ها، آیزنکوت با 48 درصد در برابر 39 درصد از نتانیاهو پیشی گرفته است. نفتالی بنت نیز با 43 درصد در برابر 39 درصد، در برخی سنجش‌ها از نتانیاهو جلوتر قرار دارد.
از سوی دیگر، بر اساس نظرسنجی روزنامه معاریو ، 52 درصد از رأی‌دهندگان مخالف نتانیاهو از اتحاد بیشتر احزاب مخالف پیش از انتخابات حمایت می‌کنند، در حالی که 27 درصد ترجیح می‌دهند این احزاب به‌صورت جداگانه در انتخابات شرکت کنند. این مسئله نشان می‌دهد نحوه آرایش انتخاباتی و میزان انسجام فهرست‌ها می‌تواند در رقابتی که ده‌ها حزب برای تصاحب 120 کرسی کنست در آن حضور دارند، اهمیت قابل توجهی داشته باشد.(3)
این نتایج نشان‌دهنده تداوم پیشتازی حزب «یشار» بر «لیکود» است؛ این در حالی است که انتخابات آینده برای آینده سیاسی نتانیاهو که با اتهامات فساد، استبداد و شکست مواجه است، سرنوشت‌ساز ارزیابی می‌شود.
کابینه کنونی که از اواخر دسامبر 2022 به ریاست نتانیاهو که از سوی دادگاه کیفری بین‌المللی به اتهام ارتکاب جنایات جنگی در باریکه غزه تحت تعقیب است، فعالیت می‌کند، به عنوان راست‌گراترین و افراطی‌ترین در تاریخ رژیم صهیونیستی توصیف می‌شود.
مجموع این نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد مخالفان نتانیاهو در برخی مقاطع توانسته‌اند پیشروی کنند، اما همچنان با مشکل دستیابی به اکثریت مواجه‌اند.
در سوی دیگر، بلوک حامی نتانیاهو نیز بخشی از قدرت خود را حفظ کرده، اما با خطر پراکندگی آرا و از دست دادن برخی متحدان کوچک‌تر روبه‌رو است.
در چنین شرایطی، پرونده امنیتی می‌تواند یکی از محورهای تعیین‌کننده در رفتار رأی‌دهندگان باشد؛ به‌ویژه موضوع احتمال جنگ با ایران، مسئله خلع سلاح حماس در غزه و تحولات مرتبط با نفوذ و حضور اسرائیل در سوریه و لبنان.
جامعه صهیونیستی در شرایطی قرار دارد که بخشی از آن نسبت به سیاست‌های نتانیاهو و پیامدهای جنگ‌ها و بحران‌های امنیتی انتقاد دارد، در حالی که بخش دیگری همچنان او را چهره‌ای می‌داند که توانایی مدیریت جبهه‌های نظامی و تأمین امنیت سرزمین‌های اشغالی را دارد. همین دوگانگی باعث شده است مسائل امنیتی، در کنار بحران سیاسی و اقتصادی، به یکی از مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده در انتخابات پیش‌رو تبدیل شود.
طبق نظرسنجی معاریو 55 درصد از پاسخ‌دهندگان از وقوع جنگی جدید با ایران در آینده نزدیک ابراز نگرانی کرده‌اند، در حالی که 39 درصد چنین نگرانی‌ای ندارند.
البته باید توجه داشت که نظرسنجی‌ها لزوماً تصویر کاملی از فضای سیاسی و اجتماعی اسرائیل ارائه نمی‌کنند. تفاوت در روش‌های نمونه‌گیری، زمان انجام نظرسنجی و حتی گرایش رسانه یا مؤسسه نظرسنجی می‌تواند به نتایج متفاوتی منجر شود. از این منظر، اختلاف میان نظرسنجی‌ها خود نشان‌دهنده سیال بودن فضای انتخاباتی و دشواری ترسیم یک نقشه قطعی از آرایش سیاسی آینده است.
سقوط در چاهِ تضادهای درونی؛ نتانیاهو در گیرودار از دست دادن قدرت
با نزدیک شدن به مهلت اعلام فهرست‌های انتخاباتی در اسرائیل، نتانیاهو تلاش‌های خود را برای سازماندهی مجدد اردوگاه راست‌گرا و جلوگیری از ریزش آرا تشدید کرده است. این تلاش‌ها در شرایطی انجام می‌شود که همچنان درباره ائتلاف‌های نهایی و سرنوشت احزاب کوچک‌تر ابهام وجود دارد؛ احزابی که عبور یا عدم عبور آنها از آستانه انتخاباتی می‌تواند مستقیماً بر توزیع کرسی‌ها تأثیر بگذارد.
یکی از نگرانی‌های اصلی اردوگاه نتانیاهو، پراکندگی آرای جریان راست است. چند حزب راست‌گرا در حال بررسی حضور مستقل در انتخابات هستند و در صورتی که نتوانند از آستانه انتخاباتی عبور کنند، بخشی از آرای این اردوگاه عملاً به کرسی تبدیل نخواهد شد. به همین دلیل، تلاش برای جذب این جریان‌ها و جلوگیری از پراکندگی آنها به یکی از اولویت‌های انتخاباتی نتانیاهو تبدیل شده است.(4)
از این منظر، بخشی از اقدامات نتانیاهو در حوزه سیاست امنیتی و منطقه‌ای را می‌توان در چارچوب تلاش او برای حفظ حمایت جریان راست و تثبیت موقعیت سیاسی‌اش در انتخابات تحلیل کرد. تداوم تأکید بر تهدیدهای امنیتی، حضور نظامی و تحولات مرتبط با لبنان، سوریه و سرزمین‌های فلسطینی، در کنار رقابت‌های درون‌حزبی، نشان می‌دهد پرونده امنیت همچنان یکی از ابزارهای اصلی رقابت سیاسی در اسرائیل است.
در نهایت، انتخابات پیش‌رو صرفاً رقابتی میان نتانیاهو و مخالفان او نیست، بلکه آزمونی برای میزان انسجام دو اردوگاه اصلی و توان آنها در عبور از پراکندگی حزبی است. اگر احزاب کوچک نتوانند از آستانه انتخاباتی عبور کنند یا جریان‌های راست‌گرا نتوانند بر سر فهرست‌های مشترک به توافق برسند، نتیجه نهایی می‌تواند با آنچه از آرایش فعلی نظرسنجی‌ها انتظار می‌رود، تفاوت قابل توجهی داشته باشد. از همین رو، تا زمانی که فهرست‌های نهایی و ائتلاف‌های انتخاباتی شکل نگرفته‌اند، نمی‌توان صرفاً بر اساس یک یا چند نظرسنجی، تصویر قطعی از ترکیب آینده کنست و دولت بعدی ارائه کرد.(5)
اما پشت این اختلافات آماری یک چیز حتمی است: شکافی عمیق‌تر در جامعه صهیونیستی وجود دارد: بخشی از جامعه نسبت به سیاست‌های نتانیاهو و پیامدهای جنگ‌ها معترض است، در حالی که بخش دیگری همچنان او را چهره‌ای می‌داند که توانایی مدیریت تهدیدهای امنیتی را دارد. همین شکاف سبب شده است که ارزیابی آینده انتخابات بسیار دشوار باشد.
اما پیامدهای انتخابات رژیم صهیونیستی به داخل این رژیم محدود نمی‌شود. یکی از مهم‌ترین حوزه‌هایی که نتیجه انتخابات می‌تواند بر آن اثر بگذارد، کرانه باختری اشغالی است؛ منطقه‌ای که در سال‌های اخیر شاهد گسترش شهرک‌سازی و افزایش خشونت شهرک‌نشینان بوده است.
در همین زمینه، گزارش‌های اخیر نیز از افزایش فشارهای بین‌المللی علیه شهرک‌سازی حکایت دارد. برای نمونه، دولت بریتانیا در سپتامبر اقداماتی را علیه تجارت مرتبط با شهرک‌های اسرائیلی اعلام کرد؛ اقدامی که در داخل اسرائیل با واکنش‌های متفاوت سیاسی مواجه شد.
از این منظر، انتخابات 27 اکتبر را باید نه فقط رأی‌گیری برای تعیین نخست‌وزیر، بلکه نقطه‌ای برای سنجش چند روند همزمان دانست: میزان تداوم قدرت اردوگاه راست، جایگاه نتانیاهو در این اردوگاه، وزن احزاب عرب و نیروهای خارج از دو بلوک اصلی، آینده مناقشه بر سر نهادهای دموکراتیک و مهم‌تر از همه، مسیر سیاست رژیم صهیونیستی در قبال فلسطینی‌ها و کرانه باختری. نتیجه هرچه باشد، پیامدهای آن از مرزهای سرزمین‌های اشغالی فراتر خواهد رفت؛ زیرا تصمیمی که در صندوق‌های رأی گرفته می‌شود، مستقیماً با آینده جنگ، شهرک‌سازی، مسئله فلسطین و روابط تل‌آویو با جهان گره خورده است.
منابع:
- رویترز ، سه شنبه 7مهرماه صفحه اول ستون سیاسی
- الشروق،چهارشنبه 8مهرماه صفحه سوم ستون سیاسی و صفحه چهارم
- روزنامه معاریو
- ایرنا، انتخابات اسرائیل در پیچ حساس؛ 4مهر1405،کدمطلب 86274790
- ایرنا ،همان
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی