وی با اشاره به اینکه اختلالات روانی و مشکلات روانپزشکی از مهم‌ترین عوامل مرتبط با خودکشی هستند، افزود: در جامعه دانشگاهی، به‌ویژه در میان دانشجویان و دستیاران، عوامل دیگری نیز وجود دارد که ممکن است فرد دارای افکار خودکشی باشد، بدون آنکه الزاما اختلال روانی ماژور در او تشخیص داده شده باشد.
حبیبی، فشار کاری بالا، کشیک‌های متعدد و پشت سر هم، خستگی، کم‌خوابی و بی‌خوابی را از جمله عوامل مهم در میان دستیاران عنوان کرد و گفت: این عوامل در کنار اختلالات روانی می‌توانند زمینه‌ساز افکار و رفتارهای خودکشی باشند.
ضرورت بازنگری در سلسله‌مراتب آموزشی دستیاران
معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت با اشاره به ساختار سلسله‌مراتبی در آموزش پزشکی تصریح کرد: در حوزه آموزش دستیاران، سلسله‌مراتب آموزشی وجود دارد؛ استاد خود را محق می‌داند که بر اساس تشخیص خود برای دستیار برنامه تعیین کند و از سوی دیگر، دستیاران سال‌های بالاتر نیز در این سلسله‌مراتب قرار می‌گیرند و گاهی نوع برخوردها به گونه‌ای است که ممکن است از تحمل فرد خارج باشد.
وی ادامه داد: باید به اصلاح سلسله‌مراتب توجه داشته باشیم و برای دستیار شرایطی ایجاد کنیم که در هر مقطعی اجحافی واقع نشود.
حبیبی، ترس از کمک خواستن و نگرانی از برچسب خوردن را یکی دیگر از مسائل مهم دانست و گفت: گاهی فرد از اینکه به او گفته شود «نمی‌تواند» یا «سواد کافی ندارد» می‌ترسد و همین ترس مانع درخواست کمک می‌شود.
وی با بیان اینکه پزشکی شغل سنگین و دشواری است، اظهار کرد: تصمیم‌گیری برای درمان درست و اقدام به‌موقع، خود می‌تواند استرس‌زا باشد. زمانی که در روند درمان شکست رخ می‌دهد، به‌ویژه وقتی بیمار فوت می‌کند، فرد ممکن است خود را مقصر بداند و این فشار روانی زیادی ایجاد می‌کند.
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی