به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در روزگاری که واژه «همدلی» گاه در طوفان اخبار و شتاب تحولات به فراموشی سپرده میشود، گاهی سخن گفتن از «همیاری» و «اتحاد» نه یک شعار احساسی، که یادآوری یک حقیقت تاریخی است؛ حقیقتی که در جان این سرزمین ریشه دارد و در روزهای سخت، خود را چون نگینی درخشان نشان میدهد.
جعفر دهقان، بازیگر سینما و تلویزیون، که سالهاست با نقشهای ماندگارش در آثار مختلف، خود بخشی از حافظه هنری این ملت شده است، در گفتوگویی صمیمی اما عمیق، از همین همدلی گفت؛ از همان سرمایهای که «بزرگترین سرمایه ملی» خواندش و تأکید کرد که اگر امروز از موفقیتها و پیشرفتهای کشور سخنی گفته میشود، بخش مهمی از آن به همین همدلیهای مردمی بازمیگردد؛ همدلیهایی که از دل مردم برآمده و با همراهی نیروهای خدمتگزار در بخشهای مختلف کشور معنا پیدا کرده است.
دهقان در ابتدای سخنان خود، با اشاره به نقش بیبدیل مردم در همه دستاوردهای ملی، اظهار داشت: «مردم همیشه ستونهای اصلی کشور بودهاند؛ چه در زمان آرامش و چه در روزهای دشوار. هر بار که وارد مرحلهای حساس شدهایم، این مردم بودند که با ایمان، صداقت و پایبندیشان به ارزشها، مسیر را روشن کردهاند».
این بازیگر باسابقه، با تأکید بر اینکه این همراهی اجتماعی فقط یک رفتار احساسی زودگذر نیست، آن را «فرهنگی دیرینه» توصیف کرد که در تار و پود این سرزمین ریشه دارد. فرهنگی که نسلها آن را از یکدیگر به ارث بردهاند و در هر برههای از تاریخ، خود را به شکلی بازنمایی کرده است.
اما دهقان از یک نکته غافل نماند: «حفظ همین فرهنگ همدلی، نیازمند توجه و احترام عملی به مردم است.» وی با لحنی که آمیخته به تأکید و هشدار بود، گفت: «مسئولان باید قدر مردم را بدانند؛ نه فقط در حرف، بلکه در تصمیمگیریها، در شیوه مدیریت، در نحوه برخورد با مسائل اجتماعی و اقتصادی و در توجه به مطالبات واقعی جامعه».
این جمله، شاید مهمترین پیام این گفتگو باشد: «مردم هر زمان احساس کردهاند که صدایشان شنیده میشود، با تمام وجود پای کشور ایستادهاند. اما هر جا فاصله ایجاد شده، آسیبپذیری بیشتر شده است. ادامه مسیر موفقیت بدون بازگرداندن جایگاه واقعی مردم امکانپذیر نیست».
بازیگر فیلم ماندگار «حمله به اچ 3» در ادامه، به یکی از حساسترین نمادهای وحدت ملی یعنی «پرچم» پرداخت و با بیانی شاعرانه اما دقیق، آن را چنین تعریف کرد: «وقتی از پرچم حرف میزنیم، از یک تکه پارچه صحبت نمیکنیم؛ از میراث مشترک یک ملت حرف میزنیم. از تاریخ، فرهنگ، مقاومت، پیشرفت و جانفشانیهای نسلهای مختلف».
دهقان پرچم را «نماد هویت» دانست، نه صرفاً نماد جغرافیا: «هویتی که هر ایرانی با هر باور و سلیقهای سهمی از آن دارد. احترام به پرچم به معنای احترام به کرامت ملی و هویت مشترک است؛ همان چیزی که همه ما را در کنار هم قرار داده و به ما قدرت میدهد».
یکی از محوریترین بخشهای سخنان دهقان، تأکید بر «همراهی دوطرفه» میان مردم و نیروهای خدمتگزار در بخشهای گوناگون بود. ایشان گفت: «نیروهای خدمتگزار در بخشهای گوناگون، چه نظامی، چه امدادی، چه امنیتی، چه بهداشتی، همیشه با مردم یکی بودهاند. آنها فرزندان همین مردماند و همراهی دوطرفهشان است که قدرت ایجاد میکند».
این بازیگر با اشاره به تجربههای تاریخی، افزود: «در بسیاری از شرایط دشوار، این همافزایی بین مردم و نیروهای خدمتگزار به یک نقطه اتکای ملی تبدیل شده و توانسته گرههای مهمی را باز کند. زمانی که مردم احساس کنند نیروهای مختلف کشور نه از بالا به آنها نگاه میکنند و نه جدا از آنها هستند، اعتماد شکل میگیرد و اعتماد همان چیزی است که میتواند یک جامعه را در سختترین شرایط حفظ کند».
دهقان در اینجا، با لحنی هشداردهنده اما امیدوار، تأکید کرد: «امروز بیشتر از هر زمان دیگری به بازسازی و تقویت این اعتماد نیاز داریم، چون آینده از دل همین اعتماد ساخته میشود».
این بازیگر باسابقه که سالها در سینما و تلویزیون با مردم از نزدیک در ارتباط بوده، از تجربههای هنری خود نیز گفت: «در طول سالهای کاریام همیشه دیدهام که مردم چقدر دلشان برای کشور میتپد. چقدر دغدغه دارند، چقدر صبورند و چقدر برای آرامش و آینده این سرزمین تلاش میکنند».
این هنرمند با تأکید بر رسالت هنر در چنین شرایطی، اظهار داشت: «هنر ما اگر بخواهد در مسیر صحیح حرکت کند، باید همین ویژگیها را برجسته کند؛ باید صدای مردم باشد، نه فاصلهگیر. وظیفه داریم حقیقت این ملت را نشان دهیم؛ حقیقتی که سرشار از فداکاری، نجابت و همبستگی است».
دهقان یکی از مهمترین کارهایی را که سینما و تلویزیون میتواند انجام دهد، «روایت همدلیها» دانست: «روایتهایی که به مردم یادآوری کند چقدر به هم نزدیکیم، چقدر سرنوشتمان به هم گره خورده و چقدر میتوانیم یکدیگر را بالا بکشیم. آثار هنری زمانی اثرگذار میشوند که امید را واقعی نشان دهند؛ نه تصنعی. امید از دل عمل و از دل همراهی بیرون میآید، نه از دل شعار».
دهقان در بخش دیگری از سخنان خود، تصویری هندسی از وحدت ملی ترسیم کرد: «پرچم ما، هویت ما و مردم ما سه ضلع یک مثلث هستند. هیچکدام بدون دیگری معنا پیدا نمیکند. اگر مردم در تصمیمها دیده نشوند، پرچم فقط یک نماد خالی میشود. اگر احترام به پرچم کمرنگ شود، وحدت ملی ضربه میخورد. اگر نیروهای خدمتگزار از مردم فاصله گیرند، دلها از هم دور میشود. بنابراین باید این سه ضلع را همیشه در کنار هم نگه داشت؛ با عقل، با تدبیر و با احترام».
ایشان با یادآوری درسهای تاریخی، افزود: «گذشته ما نشان داده که هر بار کنار هم بودهایم، پیروز شدهایم؛ هر بار از هم فاصله گرفتهایم، آسیب دیدهایم. امروز هم همین قاعده برقرار است. نیاز به ادامه همدلیها و توجه عملی به مردم داریم. نیاز به وحدتی داریم که از دل احترام متقابل بیرون میآید».
دهقان، با نگاهی جامعهشناسانه، سه مؤلفه را برای شکلگیری همدلی پایدار ضروری دانست: «احساس عدالت، امنیت و احساس احترام در جامعه. بدون این سه مؤلفه، هیچ همدلی پایداری شکل نمیگیرد. بنابراین مسئولان باید بیش از همه مراقب این سه اصل باشند».
این بازیگر تأکید کرد: «توجه به مردم تنها به معنای شنیدن مشکلات آنها نیست؛ به معنای مشارکت دادن مردم در تصمیمسازیهاست، به معنای احترام به انتخابها و علایق آنهاست، به معنای توجه به کرامت انسانیشان در همه حوزههاست. هر جا این احترام رعایت شده، جامعه سالمتر و منسجمتر شده است. هر جا این احترام کمرنگ شده، فاصلهها بیشتر شدهاند».
بازیگر فیلم «هراس» در ادامه، با نگاهی امیدوارانه به آینده، به نقش نسل جوان پرداخت و گفت: «جوانها سرمایههای زنده این سرزمین هستند. آنها در بزنگاهها نشان دادهاند که دل در گرو پیشرفت کشور دارند. اگر فضای امید، اعتماد و احترام برایشان فراهم شود، میتوانند موتور محرک توسعه باشند».
دهقان با تأکید بر آگاهی و خلاقیت نسل امروز، افزود: «جوانان امروز آگاهتر، مطالبهگرتر و خلاقتر از همیشهاند و باید از این ظرفیت بهدرستی استفاده کرد. هیچ کشوری بدون تکیه بر نسل جوان خود به جایی نمیرسد، و این واقعیت باید در برنامهریزیها جدی گرفته شود».
این هنرمند همچنین به جایگاه بیبدیل خانواده اشاره کرد و گفت: «خانواده همیشه مرکز تربیت روحیه همدلی بوده است. مادری که به فرزندش احترام، همدردی و مسئولیتپذیری میآموزد، در واقع بنیان وحدت اجتماعی را تقویت میکند. جامعه وقتی سالم میماند که خانواده سالم باشد. مسئولان و سیاستگذاران باید از خانوادهها حمایت عملی کنند، چون هر سرمایهگذاری در این حوزه در نهایت به تقویت همبستگی ملی میانجامد».
دهقان در بخش دیگری از سخنان خود، به نقش تعیینکننده رسانهها در شکلدهی به روحیه عمومی جامعه اشاره کرد و گفت: «رسانهها، چه سنتی چه دیجیتال، در شکلدهی به روحیه عمومی جامعه نقش تعیینکننده دارند. اگر رسانهها امید واقعی را منتقل کنند، اگر بهجای دامن زدن به اختلافات، نقاط مشترک مردم را برجسته کنند، جامعه آرامتر و منسجمتر خواهد شد».
وی با تأکید بر رسالت حقیقتگویی رسانه، افزود: «رسانه باید صدای حقیقت باشد؛ حقیقتی که هم زیباییها را میبیند هم مشکلات را، اما هیچوقت امید را فراموش نمیکند».
این بازیگر باسابقه، در نگاهی فراتر از مرزهای داخلی، به اهمیت دیپلماسی نیز اشاره کرد و گفت: «دیپلماسی هنر گفتوگو، تعامل و شناخت دقیق از شرایط جهانی است. هر کشوری زمانی موفقتر عمل میکند که در کنار توان داخلی، از ظرفیت عقلانی و اخلاقی دیپلماسی برای کاهش تنشها، گسترش همکاریها و ایجاد فضای امن برای پیشرفت بهره ببرد».
دهقان افزود: «جهان امروز بیش از هر زمان دیگری بر پایه گفتوگو و ارتباط شکل گرفته و کشورها باید بتوانند صدای واقعی ملت خود را با زبان احترام و تعامل به دنیا منتقل کنند. دیپلماسی موفق نهتنها از بسیاری هزینههای غیرضروری جلوگیری میکند، بلکه فرصتهای تازهای برای رشد فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی فراهم میسازد».
دهقان در پایان، با اشاره به نقش توان دفاعی و نیروهای خدمتگزار در بخشهای نظامی، اظهار داشت: «قدرت دفاعی برای هر ملتی به معنای صیانت از امنیت، آرامش و ثبات است. نیروهای نظامی وقتی در کنار مردم و برای مردم عمل میکنند، تبدیل به پشتوانهای مطمئن و اعتمادآفرین میشوند».
ایشان با بیانی که آمیخته به احساس مسئولیت بود، گفت: «توان دفاعی کشور تنها یک ابزار سخت نیست؛ یک احساس امنیت جمعی ایجاد میکند که مردم بتوانند با آرامش به زندگی، کار و آیندهشان فکر کنند. این نیروها زمانی بیشترین اثر را دارند که با هوشمندی، مسئولیتپذیری و اخلاقمداری در کنار مردم بایستند و پیوندشان با جامعه حفظ شود».
جعفر دهقان در جمعبندی سخنان خود، با یادآوری تجربههای تاریخی ایران، تأکید کرد: «تاریخ این سرزمین پر از لحظاتی است که مردم و خدمتگزاران دست در دست هم گذاشتهاند و از مانعها عبور کردهاند. این لحظات فقط خاطره نیستند؛ درساند. درسهایی که به ما میگویند هیچ قدرتی از قدرت آشتی و همراهی یک ملت بزرگتر نیست».
این بازیگر با امیدی که در چشمانش موج میزد، گفت: «همیشه امیدوارم و باور دارم که مردم این سرزمین میتوانند آیندهای بهتر از آنچه تصور میکنیم بسازند، به شرطی که مسئولان نیز کنار مردم و با مردم باشند. این توجه، این همیاری و این اتحاد است که کشور را میسازد و نگه میدارد. اگر اینها را پاس بداریم، هیچ نگرانیای برای آینده باقی نمیماند».
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی