به گفته وی، بسیاری از افراد در طول زندگی خود کاهش تمرکز و تغییر در سطح انرژی را تجربه میکنند. اما کمتوجهی و بیش فعالی در کودکان مبتلا به ADHD شدیدتر است؛ به طوری که روی تحصیل، روابط اجتماعی و زندگی خانوادگی آنها تاثیر میگذارد.
بیش فعالی در کودکان از چه سنی شروع میشود؟
ده بزرگی با بیان اینکه کودکان با اختلال نقص توجه و بیش فعالی 5 تا 10 درصد از جمعیت کودکان در سنین مدرسه را تشکیل میدهند، ادامه داد: بیش فعالی یک اختلال عصبی رشدی است که علائم آن از سنین پایین مشهود است، با این حال ممکن است این علائم در سنین مدرسه بارزتر باشد.
وی بروز علائم در سنین مختلف را متفاوت دانست و افزود: از ویژگی های عمده این اختلال در کودکان، فعالیت و تحرک زیاد، تمرکز و توجه کم و رفتارهای ناگهانی و تکانشی است؛ این کودکان در تمرکز کردن، تکمیل وظایف و پیروی از دستورالعملها با مشکل مواجه هستند.
این فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان تصریح کرد: بیقراری، انرژی زیادی، به صورتی که نمیتوانند یک جا بنشینند، زیاد صحبت میکنند یا تمایل دارند صحبت دیگران را قطع کنند؛ علائم این اختلال از دوران کودکی شروع می شود و ممکن است در نوجوانی رو به بهبود برود اگرچه ممکن است برخی از جنبه های آن تا آخر عمر باقی بماند.
دلایل بروز ADHD
این فوق تخصص روانپزشکی کودکان و نوجوانان در خصوص دلایل بروز این اختلال ادامه داد: ژن های متعددی در تحقیقات به عنوان مبنای ژنتیکی این اختلال شناخته شده است؛ همچنین مطالعات اخیر نشان میدهد که تکامل قشری مغز ممکن است در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه عمدتا تا چند سال به تعویق بیفتد.
ده بزرگی افزود: این تاخیر در ناحیه جلویی مغز که در پروسه های ادراکی و شناختی از جمله توجه و برنامه ریزی حرکتی مهم است، برجسته می باشد. با وجود این تاخیر در تکامل قشری مغز اما در ساختار مغز هیچ حالت غیر طبیعی دیده نمی شود.
مهمترین علت ایجاد اختلال بیش فعالی در کودکان عوامل ژنتیکی است
وی با اشاره به اینکه مهمترین علت ایجاد این اختلال در کودکان عوامل ژنتیکی می باشد، افزود: پژوهش ها نشان میدهند اگر کودکی اختلال نقص توجه بیش فعالی داشته باشد، بین 10 تا 35 درصد از اعضا ی خانواده احتمالا این اختلال را خواهند داشت. از علل دیگر این اختلال، وجود سابقه نارس بودن در زمان تولد و همچنین تحمل شرایط با اکسیژن پایین در جنینی است.
ده بزرگی با بیان اینکه این اختلالات باید در کودکان به موقع تشخیص داده و درمان شود، خاطر نشان کرد: هدف از درمان این اختلال، مدیریت و کنترل رفتارهای غیر عادی است تا کودک بتواند در تمام مراحل مختلف رشد فردی، روابط خانوادگی و زندگی اجتماعی و دوران تحصیل با دیگران راحتتر ارتباط برقرار کند.
این فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان خاطر نشان کرد: دارو درمانی، روان درمانی، مداخلات رفتاری و آموزش والدین از مداخلات در دسترسی هستند که بر اساس تشخیص علائم و شدت بیش فعالی توسط پزشک متخصص، به کار گرفته خواهند شد تا به کاهش علائم و بهبود عمکلرد منجر شود.
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی