به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، روز گذشته عکسی در فضای مجازی منتشر شد با این مضمون که سرباز اشغالگر صهیونیست روی مبلی در یک خانه لبنانی که گفته میشود «بنت جبیل» هست، لم داده و این مفهوم القا میشود که آنجا را تصاحب کرده است.
اما جواب بیحرمتی این سرباز اسرائیلی که حتما جوان هست و زمانی برای مطالعه تاریخ نداشته را میشود با یاداوری تنها یک اتفاق از هزاران واقعهای که مجاهدان مقاومت رقم زدهاند، داد.
صلاح غندور؛ جوانی اهل لبنان بود که نوجوانی خود را در امارات گذرانده بود اما وقتی به کشورش برگشت که متوجه شد روستایی که او در آن متولد شده به اشغال اسرائیل درآمده است. این چیزی بود که او به عنوان یک لبنانی نمیتوانست تحمل کند بنابراین به جوانان مقاومت پیوست و به زودی یکی از بهترین مجاهدان شد.
صلاح که با نام جهادی «ملاک» فعالیت میکرد، در انجام عملیاتهای استشهادی که دوستانش مجری آن بودند دخیل بود اما آرزوی اینکه روزی خودش بتواند یکی از این عملیاتها را انجام دهد در دلش بود. دوستان نزدیکش همچون هیثم دبوق و سید علدالله عطوی به شهادت رسیده بودند در حالی که جنوب لبنان همچنان تحت اشغال بود و نیروهای «آنتوان لحد» مزدورانی که در راستای اهداف اسرائیل فعالیت میکردند در ایست بازرسیهای سخت گیرانه مانع فعالیتهای مجاهدان میشدند.
اما صلاح و دیگر رزمندگان مقاومت لحظهای از پای ننشستند و دائما در حال قوی شدن بودند و فعالیتهایی که بتواند دشمن را از سرزمینشان بیرون کرد. «بنت جبیل به عنوان شهری در نزدیکی مرز سرزمینهای اشغالی فلسطین کمربند امنیتی مهمی برای اسرائیل محسوب میشد و حفظ آن از اهمیت زیادی برخوردار بود.
صلاح غندور چون جزو مجاهدان برجسته حزب الله بودف بارها در خواستش برای انجام عملیات استشهادی نیز رد شده بود اما برای این عملیات کسی جز او نمیتوانست انخاب بهتری باشد. صلاح آنقدر منطقه را خوب میشناخت که کافی بود چشمانش را ببندد و مشتی خک را ببوید و بگوید این برای فلسطین است یا لبنان.
سه ماه از طرف فرماندهی به او مرخصی داده شد تا پیش از عملیاتی که می خواهد انجام دهد، در کنار خانواده باشد، شاید محبت سه فرزندش که کوچکترین آنها تنها 4 ماه داشت مانع از رفتن او شود اما غندور در تمام این مدت سعی کرد خانواده خود را برای شهادتش آماده کند.
وقتی بعد از سه ماه برگشت و همراه دیگر فرماندهان نقشه عملیات را مرور کردند، همه متوجه شدند او با جزئیات بر آنچه قرار است رخ دهد مسلط است. از طرفی شش سال از آخرین عملیات استشهادی گذشته بود و اسرائیل گمان میکرد با ضربات کاری که به حزب الله وارد کرده از جمله ترور شهید علی یاسین و هدف قرار دادند «عین کوکب» در دره بقاع که یک پادگان آموزشی بود، دیگر آنها سرپا نخواهند شد و این عدم انجام عملیات نیز به همین علت است. نیروهای مزدور لحدی هم در ایست بازرسی ها کمتر سخت گیری می کردند به گمان اینکه دیگر خبری از خطر مجاهدان نیست.
اما با این وصف هم تهیه ماشین برای انجام عملیات در عمق مناطق اشغالی، یکی از مشکلات بسیار مهم محسوب می شد. با توجه به گزارشهای مقاومت اسلامی مبنی بر اینکه: به هیچ وجه امکان وارد کردن ماشین از منطقه آزاد به داخل مناطق اشغالی وجود ندارد، تصمیم بر این شد تا در یکی از روستاهای نزدیک بنت جبیل، خودرویی اسقاطی که از لحاظ تملک وضعیت مشخصی نداشت، توسط نیروهای اطلاعات، تحت پوششی مناسب خریداری و آماده سازی شود. پس از ابلاغ فرمان، نیروهای اطلاعات با مراجعه به یکی از گاراژهای روستای «طیری»، اتومبیلی فرسوده را، به بهانه استفاده از قطعات و لوازم آن، خریداری کردند.
یکی از مهمترین مراحل عملیات آغاز شده بود و آن بازسازی و راهاندازی ماشین بود. قطعات یدکی زیادی برای این کار مورد نیاز بود که با وجود کنترل دقیق و اشراف نیروهای لحدی و اسرائیلی در مناطق اشغالی، امکان فراهم کردن آنها وجود نداشت. هنگامی که صلاح مطلع شد مرسدس بنز سفید رنگی برای این کار خریداری شده و باید لوازم یدکی از مناطق آزاد به آنجا حمل شود، از فرماندهی در خواست کرد که خود او مستقیماً در آماده سازی ماشین شرکت داشته باشد، که با این خواسته موافقت شد.
«واحد تأمین و تجهیز» مقاومت اسلامی، با مهارت تمام لوازم و قطعات را طی سه ماه به داخل کمربند امنیتی منتقل کردند. نیروهای مقاومت، لباس رزم بر تن، قطعات ماشین را در کوله پشتی قرار داده و یا بر دوش خود حمل می کردند تا به گاراژ مورد نظر در مناطق اشغالی برسانند. در همه این مراحل، صلاح غندور خود شخصاً با آنان همراه بود.
سرانجام و بدون اینکه کسی از اهالی روستا متوجه ترددهای شبانه آنان شود، ماشین آماده حرکت شد.
پس از آنکه واحد تأمین و تجهیز در گزارش نهایی خود اعلام کرد که ماشین مورد نظر مهیا شده است، واحد دیگری مأمور انتقال صدها کیلو مواد منفجره به محل اختفای ماشین در منطقهی اشغالی و جاسازی دقیق در آن شد. این بار نیز صلاح خواست تا خودش هم در جاسازی مواد منفجره شرکت داشته باشد که این کار نیز انجام شد.
هنگامی که نیروهای مقاومت مواد و چاشنی های لازم را در بخش های مختلف ماشین قرار می دادند، صلاح از آنان خواست: «تا آنجا که ممکن است در زیر صندلی راننده که می خواهم روی آن بنشینم، مواد منفجره زیادی کار بگذارید تا بدنم آنچنان تکه تکه شود که جلوی امام حسین علیه السلام شرمنده نشوم و هیچ تکه ای از بدنم به دست دشمن نیفتد.»
در نهایت حدود 450 کیلوگرم مواد شدیدالانفجار به همراه تعداد زیادی ساچمه های فلزی، داخل ماشین جا سازی شد.
پس از آنکه کار جا سازی مواد به پایان رسید، فرمانده نظامی مقاومت اسلامی، گزارش کامل آن را به حضور دبیر کل حزبالله، سیدحسن نصرالله رساند و آمادگی نهایی را اعلام کرد.
سرانجام در ساعت 16و 24 دقیقه روز 5 اردیبهشت 1374 شهید صلاح غندور توانست عملیات را با موفقیت در بنت جبیل انجام دهد و حدود 30 سرباز اسرائیلی را کشته و مجروح کند. مقاومت بلافاصله مسئولیت عملیات را بر عهده گرفت و سید حسن نصرالله مجری آن را معرفی کرد.
با خون های همین شهدا اسرائیل در سال 2000 مجبور به عقب نشینی از اراضی لبنانی شد و بارها حتی در جنگ 33 روزه طمع خاک لبنان را کرد اما باز هم با شکستی مفتضحانه رو به رو شد. مجاهدان امروز نیز از نسل همان ها هستند.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی