محسن نامداری، تحلیلگر مسائل فرهنگی و اجتماعی، در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با بیان اینکه دهه کرامت و بیان مفاهیم این دهه راهکاری برای مبارزه با سردرگمی اخلاقی و کالایی شدن روابط است، گفت: دهه کرامت دقیقاً همان پادزهر راهبردی است که برای درمان این زخم اجتماعی نیاز داریم. این مفهوم یک آرمان دستنیافتنی نیست، بلکه یک ضرورت عملی برای حفظ جان اخلاقی جامعه است.
او با اشاره به بازخوانی سیره خدمترسانی بیمنت در مکتب رضوی، اظهار داشت: وقتی فرهنگ راستیکرداری و تعهد به همنوع را دوباره زنده کنیم، میتوانیم فضای مبادلهگری روزمره را پاکسازی کنیم. اگر معیار سنجش رفتارهای اجتماعی را کرامت انسانی قرار دهیم، به طور خودکار جای ریا و فساد با شفافیت و مسئولیتپذیری پر میشود. این تغییر نگرش، زیربنای هر تحول پایدار است و از سطح شعار به عادت روزمره تبدیل میشود.
این پژوهشگر با بیان اینکه الگوی مدیریت خدمتگزار قابل ترمیم است، گفت: سیره امام رضا(ع) در برخورد با تودههای مردم، آینهای تمامنما از شفافیت، پاسخگویی و دوری از اشرافیگری است. کارگزاران در شرایط سخت تحریم و فشار باید خود را در این آینه بسنجند و بدانند که مسئولیت، امتیاز نیست، بلکه باری سنگین بر دوش است.
او تصریح کرد: وقتی زبان مسئولان با مردم، زبان احترام و فروتنی باشد، شکافهای اعتماد جوش میخورد و مشارکت عمومی در مدیریت بحرانها به اوج خود میرسد.
او با اشاره به تجلی عینی این گفتمان در خیابانهای ایران طی یورشهای اخیر دشمن، اظهار داشت: آنچه امروز در سنگرها و کف شهرها و روستاهای کشورمان میبینیم، تابلوی زنده مقاومتی است که ریشه در آموزههای اهل بیت علیهم السلام دارد. ایستادگی شبانهروزی جوانان و خانوادهها در برابر موشکها و جنگ روانی، محصول همان پیوند معنوی با بارگاه حضرت معصومه(س) و امام رضا(ع) است. این حرمهای نورانی در حقیقت کارگاههای ساخت آرامش استراتژیک و عمقبخشی به روح ملی هستند که مردم را در برابر طوفان تهاجمات، سپر میکنند.
او ببا تأکیید بر اینکه دهه کرامت نباید در حد مناسک آیینی و سخنرانیهای منبر باقی بماند، گفت: نهادهای متولی موظفند با راهاندازی پویشهای مردمی و تولید محتوای خلاق، این گفتمان را به یک استراتژی زیست جمعی تبدیل کنند. کرامت نباید یک شعار فصلی باشد، بلکه باید به عادت روزمره ما تبدیل شود.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی