به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، امیرحسین قیاسی، مجری و کمدینی است که با «خندوانه» شناخته شد و برنامههای پلتفرمیاش محبوبیتی کسب کرد، جایزه بهترین مجری سال جشن حافظ را هم به خانه برد، اما این روزها که همه از اتحاد، همدلی و اقتدار ایران و ایرانی سخن میگویند، بحث اصلی او درباره «سیمکارت سفید» و «ویپیان گیگی» است، نه خبری از واکنش به میناب، شهادت کودکان و همدردی با آسیبدیدگان جنگ هست و نه اشارهای به وضعیت مردم در بحران، آیا همه با سیمکارت سفید و ویپیان واکنش نشان دادهاند؟
در همین حال، هنرمندان شناختهشدهای مثل پرویز پرستویی، مجید مجیدی، مهران غفوریان، آزیتا موگویی، پردیس احمدیه، نعیمه نظامدوست، محیا دهقانی، هدایت هاشمی، مجید واشقانی، علیرضا کمالی و مستندساز شناختهشده جواد قارایی با حضور در رسانهها، شبکههای اجتماعی و میادین عملی مانند هلال احمر، آتشنشانی، مراکز بهداشتی و بازسازی خانهها، همدردی و همراهی خود را نشان دادند، و برخی با گفتوگو با رسانهها، برخی با پست و استوری و برخی با اختصاص بخشی از دستمزد و زمانشان برای بازسازی و کمک به آسیبدیدگان.
قیاسی که تازه به دنیای سلبریتیها پا گذاشته است، حالا با بهانههای «سیمکارت سفید» و «اینترنت محدود» فعالیتش در اینستاگرام را مشروط میکند. به نظر میرسد مطالبهگری او در شرایط فعلی بیشتر بهانهای برای دیده شدن است تا همدلی واقعی.
همانطور که پیشتر پرویز پرستویی گفته است: «اعتراضها برای بعد است، الآن باید برای اقتدار ایران تلاش کنیم.» این شفافیت نشان میدهد حضور هنرمند در بحران، مسئولیت و عمل واقعی است.داشتن اینترنت حق همه ماست و نکتهای درست، اما سؤال اینجاست: آیا واقعاً الان زمان مطالبه اینترنت است یا زمان همدلی، اتحاد و حمایت از مردم؟
هنرمند واقعی، مثل محسن چاووشی یا علیرضا کمالی، در لحظات حساس خودجوش عمل میکنند؛ بدون تبلیغ و جنجال، موج همدلی ایجاد میکنند و حداقل با احترام به کودکان آسیبدیده، حضورشان معنیدار میشود. شوخیها و کنایههای قیاسی در گذشته مخاطبان را میخنداند، اما امروز همان شوخیها وقتی با سکوت در بحران ترکیب میشوند، تبدیل به نشانهای از بیتوجهی میشوند.
حتی برخی از سلبریتیهای تماشاگرِ میدان که گفته بودند اینترنت ندارند و نتوانستند واکنش نشان دهند، بازدیدشان از استوریها و پستهای همکارانشان نشان میدهد مسئله «نبود اینترنت» دیگر توجیهی مضحک است. هنرمندان خارجی و سیاستمداران جهان برای کودکان میناب واکنش نشان میدهند، در حالی که برخی چهرههای داخلی بعد از یک دوره طولانی سکوت تازه پرچم ایران را بهیاد میآورند.
بعد از 48 روز سکوت در برابر فجایع میناب و ناو دنا، واکنش امیرحسین قیاسی که بهجای همدردی، به قطعی اینترنت اعتراض کرده است، برای مخاطبان تلنگر بزرگی بود. تجربه نزدیک به 50 شب اخیر نشان میدهد که مرز میان سکوت و ایستادگی روشن و غیرقابل ابهام است. حضور واقعی و مسئولانه در لحظات حساس، بالاترین تعهد به وطن است و هر سکوت یا موضعگیری معنای عمیقتری پیدا میکند.
انتهای پیام/+
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی