به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، دکتر راضیه علی اکبری استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان قم با اشاره به این که در معادلات پیچیده سیاست و قدرت آن چه گاه بیش از هر ابزار رسمی و دیپلماتیک میتواند توازن قوا را تغییر دهد حضور زنده و معنادار مردم در صحنه اجتماعی است؛ حضوری که نه صرفاً یک کنش جمعی بلکه تجلی اراده تاریخی یک ملت به شمار میآید و در چنین بستری خیابان از معنای معمول خود فراتر میرود و به عرصهای بدل میشود که در آن صدای جامعه شنیده میشود و اراده عمومی در برابر نگاه جهانیان به نمایش درمیآید و حضور اجتماعی مردم گفت خیابان در این شرایط میتواند به برگ برندهای در معادلات دیپلماسی تبدیل شود.
وی افزود: در سخنان اخیر رهبر انقلاب نیز به این مسئله اشاره شد که حضور مردم در خیابانها میتواند به عنوان یک سرمایه راهبردی در محاسبات سیاسی و دیپلماتیک کشور مورد توجه قرار گیرد و این حضور نه تنها نشانهای از انسجام اجتماعی است بلکه پیامی روشن برای طرفهای مقابل در مذاکرات به شمار میآید پیامی که نشان میدهد پشتوانه مردمی نظام همچنان استوار و فعال است.
علی اکبری با بیان اینکه گاه تصور میشود با آغاز روندهای دیپلماتیک یا سخن گفتن از مذاکره نقش مردم در صحنه اجتماعی کمرنگ میشود اظهار داشت چنین تصوری با واقعیتهای سیاست معاصر همخوانی ندارد و تجربههای تاریخی نشان داده است که قدرت دیپلماسی بدون پشتوانه اجتماعی و مردمی، به سرعت دچار فرسایش میشود و توان اثرگذاری خود را از دست میدهد و در واقع دیپلماسی زمانی به بیشترین ظرفیت خود میرسد که بر بستری از انسجام اجتماعی و حمایت مردمی استوار باشد و در چنین شرایطی مذاکرهکنندگان نه صرفاً به نمایندگی از یک دولت بلکه به عنوان سخنگوی اراده یک ملت سخن میگویند و همین امر معادله قدرت را به شکل محسوسی تغییر میدهد.
استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان قم با تأکید بر اهمیت لحظههای تاریخی پس از آتشبس گفت: چنین مقاطعی از نظر راهبردی بسیار حساس هستند زیرا طرفهای مقابل در تلاشاند تا ارزیابی دقیقی از وضعیت داخلی کشور و میزان انسجام اجتماعی آن به دست آورند و در این میان، حضور مردم در صحنه عمومی میتواند تصویری روشن از همبستگی ملی ارائه دهد و محاسبات طرف مقابل را دگرگون سازد. اما اگر دشمنان احساس کنند که پشتوانه مردمی یک نظام سیاسی تضعیف شده است طبیعی است که در میز مذاکره با مواضع سختگیرانهتری ظاهر شوند و تلاش کنند امتیازات بیشتری مطالبه کنند، اما در مقابل هنگامی که آنان با جامعهای فعال، آگاه و حاضر در صحنه مواجه شوند ناگزیر خواهند شد در محاسبات خود تجدیدنظر کنند.
وی با اشاره به کارکرد نمادین و راهبردی حضور مردمی در خیابانها گفت خیابان در چنین لحظاتی صرفاً یک فضای جغرافیایی نیست بلکه به صحنهای برای بیان اراده جمعی تبدیل میشود و فریادهای مردم در چنین موقعیتهایی تنها بیان احساسات نیست بلکه حامل پیامهایی سیاسی و راهبردی است که در سطوح مختلف قدرت شنیده میشود. بنابراین هر اندازه حضور مردمی گستردهتر و آگاهانهتر باشد قدرت چانهزنی کشور در میز مذاکره نیز افزایش مییابد و این حضور به مذاکرهکنندگان این امکان را میدهد که با اعتماد بیشتری از مواضع ملی دفاع کنند، زیرا میدانند که اراده عمومی جامعه پشت سر آنان قرار دارد. این استاد دانشگاه در ادامه با تأکید بر مسئولیت اجتماعی شهروندان در چنین شرایطی گفت نباید تصور کرد که با آغاز گفتوگوهای دیپلماتیک نقش جامعه به پایان رسیده است، اتفاقاً در چنین مقاطعی مسئولیت کسانی که امکان حضور در صحنه اجتماعی را دارند، بیش از گذشته میشود، زیرا حضور آنان به منزله تقویت پشتوانه ملی در مذاکرات است.
علی اکبری در پایان خاطر نشان کرد تاریخ سیاسی جهان بارها نشان داده است که قدرتهای مذاکرهکننده همواره به میزان حمایت مردمی طرف مقابل توجه میکنند و آن را در محاسبات خود دخیل میدانند و هنگامی که یک ملت با حضور پرشور خود از آرمانها و منافع ملی حمایت میکند طرف مقابل ناچار میشود واقعیت این قدرت اجتماعی را بپذیرد. بنابراین حضور مردم در صحنه اجتماعی نه تنها نشانهای از پویایی جامعه است بلکه به منزله سرمایهای راهبردی برای کشور به شمار میآید و در چنین شرایطی که مذاکرات و تحولات سیاسی در حال شکلگیری است این حضور میتواند پیام روشنی به جهان مخابره کند مبنی بر اینکه اراده ملی همچنان زنده و فعال است و همین امر میتواند معادلات قدرت را به سود کشور تغییر دهد.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی