به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، مادر یکی از مجروحان جسمی و روحی که دخترش در مدرسه شجره طیبه درس میخوانده و پس از حمله آمریکا، فرزندش را از زیر آوار بیرون کشیدند، امروز مثل بسیاری دیگر از خانواده شهدا و بازماندگان با حال روحی بد فرزندش مواجه است اما نمیداند باید چکار کرده و به کجا مراجعه کند. میگوید کسی پیگیر کار بچههای ما نیست خودمان هم هر چه پیگیری میکنیم به نتیجه نمیرسیم. این در حالی است که کمتر از دو هفته تا آغاز سال تحصیلی جدید مانده اما بسیاری از دانش آموزان حاضر نیستند و در واقع میترسند که دوباره پشت نیمکت بنشینند.
مادر این دانش آموز میگوید: دختر من را از زیر آوار در آوردند و از ناحیه سر دچار مجروحیت شده بود. مدارکش را هم برای بنیاد شهید شهرمان بردم اما تا امروز هیچ خبری نشده. کارمند آنجا به من گفت باید هفت خان رستم را رد کنی تا شاید کارت درست شود. هفته قبل هم مجدد برای پیگیری رفتم اما هیچ کمیسیونی تا الان برای بازماندگان میناب تشکیل نشده است.
اینمادر گفت: دخترم را یک ساعت پس از اینکه به بیمارستان منتقل شده بود، پیدا کردیم. یعنی جز مجروحین بود. هنوز هم فرزندم باید دارو مصرف کند و تحت درمان است. اینها فقط مشکل جسمی هست در حالی که دخترم با مشکلات جدی تری از لحاظ روحی مواجه هست. در این چند ماه او بسیار کم غذا شده، خیلی صحبت نمیکند. حاضر نیست دیگر برود مدرسه. گروههای جهادی به کمک خیرین یک خانه بازی برای بچهها زدند و مشاورههایی هم برای خانوادهها انجام میدهند که خوب است اما چون هر دو هفته یکبار مشاورین تغییر میکنند بر حال بچهها اثر دائمی ندارد.
او در پایان گفت: وقتی صدایی میشنود دوباره حالش میشود مثل روز اول. ما اهل «سیریک» هستیم. دوباره چند روز پیش صدای وحشتناکی آمد که فکر کردیم زلزله آمده. دخترم بعد از آن در حالی که خودش را انگار مچاله کرده بود، گوشهای را چسبیده بود و به شدت گریه میکرد. متأسفانه روانشناس یا روانپزشکی که برای بچهها باشد نه در میناب هست و نه در سیریک و شهرهای اطراف.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی