محمدحسن جعفری، استاد دانشگاه و کارشناس علوم قرآنی، در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با اشاره به شباهتهایی میان نمرود و فرعون با جنایتکاران امروزی اظهار داشت: مقام معظم رهبری در دیدار اخیر خود با مردم قم فرمودند: «آن بابایی که با نخوت و غرور نشسته آنجا راجع به همهی دنیا قضاوت میکند، او هم بداند که معمولاً مستبدین و مستکبران عالم از قبیل فرعون و نمرود و رضاخان و محمدرضا و امثال اینها، وقتی که در اوج غرور بودند سرنگون شدند، این هم سرنگون خواهد شد.» در اینجا این پرسش مطرح می شود که چه شباهتهایی میان فرعون و نمرود با افراد گمراه و ظالمی مانند ترامپ جنایتکار و نیروهای پهلوی وجود دارد.
او تصریح کرد: در نگاه اول، ویژگی و شباهت اصلی این افراد، کفر آنها و عدم اعتقاد آنها به قدرت الهی و آخرت و نیز حسابرسی ابدی و قطعی خداوند است. همان طور که فرعون و نمرود بدون هیچ ابایی، اقدام به کشتار جمعی مردم مظلوم میکردند و از هیچ ظلم و ستمی نسبت به محرومان و مردم بی پناه دریغ نداشتند، رضا و محمدرضا پهلوی نیز همچون رئیس جمهور بیقید امریکا و رئیس جمهور جنایتکار رژیم صهیونیستی از اینکه مردم مظلوم را در سراسر دنیا مورد آزار پیوسته قرار دهند و آنها را بدون هیچ ترسی به قتل برسانند، دریغ ندارند. زیرا آنها هیچ اعتقادی به خدای متعال و حسابرسی ابدی و قطعی الهی ندارند.
کارشناس قرآنی خاطرنشان کرد: از سوی دیگر کسانی که از دستورات این افراد پیروی میکنند نیز در گمراهی آنها شریک هستند و به کفر آنها آلوده شدهاند. چنانکه خداوند در قرآن کریم خطاب به حضرت موسی (ع) میفرماید: «وَلَقَدۡ أَرۡسَلنَا مُوسَىٰ بِـَٔایٰتِنَا وَسُلطَٰنࣲ مُّبِینٍ؛ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِیهِ فَٱتَّبَعُوٓاْ أَمرَ فِرۡعَوۡنَ وَمَآ أَمرُ فِرۡعَوۡنَ بِرَشِیدࣲ» به حضرت موسی (ع) دستور داده شد که به سوى فرعون و بزرگان قوم او که پیروى از دستورات فرعون مىکردند، برود؛ در حالى که فرمان او مایه رشد و تعالى آنها نبود.
جعفری در تبیین آیه شریفه اظهار داشت: در این جمله رسالت حضرت موسى (ع) را به خصوص فرعون و ملاء او نسبت داده و کلمه «ملاء» به معناى اشراف و بزرگان قوم است که با هیبت خود دل مردم را پر مىکنند.
او درباره کلمه امر نیز توضیح داد: مقصود از کلمه امر در جمله «فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ؛ امر فرعون را پیروى کردند» معنایى است اعم از قول و فعل، همچنان که خداى تعالى از فرعون حکایت کرده که گفت: «مٰا أُرِیکمْ إِلاّٰ مٰا أَرىٰ وَ مٰا أَهْدِیکمْ إِلاّٰ سَبِیلَ اَلرَّشٰادِ» در نتیجه کلمه امر منطبق مىشود بر سنت و طریقهاى که فرعون آن را اتخاذ کرده بود و مردم را با آن امر مىکرد.
کارشناس امور قرآنی در ادامه خاطرنشان کرد: شباهت دیگر این دو گروه این است که فرعون و نمرود هم مانند جنایتکاران دوران ما، ادعا داشتند که مردم را به راه رشد هدایت می کنند، در حالی که خداوند می فرماید: «وَ مٰا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِیدٍ» یعنی امر فرعون داراى رشد نیست تا بتواند به سوى حق هدایت کند بلکه داراى غى و جهالت است.
او تصریح کرد: این موفقیت براى فرعون به سادگى به دست نیامد، او از هر گونه نیرنگ و توطئه و نیرویى براى پیشرفت اهداف خود و شوراندن مردم بر ضد حضرت موسى (ع) استفاده مىکرد و در این راه حتى هیچ نکته روانى را از نظر دور نمىداشت. گاهى مىگفت موسى مىخواهد سرزمینهاى شما را بگیرد و شما را که صاحبان اصلى آنها هستید بیرون کند: «یرِیدُ أَنْ یخْرِجَکمْ مِنْ أَرْضِکمْ» گاهى احساس مذهبى قوم خود را تحریک مىکرد و مىگفت من از این مرد مىترسم که آئین شما را دگرگون کند: «إِنِّی أَخٰافُ أَنْ یبَدِّلَ دِینَکمْ». من از این مىترسم او سرزمین شما را به فساد بکشد: «أَوْ أَنْ یظْهِرَ فِی اَلْأَرْضِ اَلْفَسٰادَ». و گاهى به آن حضرت تهمت مىزد و زمانى تهدید مىکرد و بار دیگر قدرت و شوکت خود را به رخ مردم مصر مىکشید و زمانى ادعاى فرماندهی که ضامن خیر و صلاحشان است داشت!
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی