شکست سرطان استخوان با نانو آهنربا

مجموعه: اخبار پزشکی

تاریخ انتشار : دوشنبه, ۱۵ دی ۱۴۰۴ ۱۴:۵۲

به گزارش ایسنا به نقل از نیواطلس، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که این رویکرد می‌تواند هم در از بین بردن تومور و هم در بازسازی استخوان نقش مؤثری ایفا کند.

آنجلا آندراده، نویسنده مسئول مقاله توضیح می‌دهد که چگونه نانوکامپوزیت‌های زیست‌فعال مغناطیسی می‌توانند نویدبخش شکست دادن سرطان استخوان باشند. این مواد به‌طور هم‌زمان تومورها را از طریق هایپرترمیای مغناطیسی از بین می‌برند که در اصل به معنای سوزاندن سلول‌های سرطانی از درون است و در عین حال از رشد استخوان جدید پشتیبانی می‌کنند.

این فرایند چگونه کار می‌کند؟ آندراده و گروهش نانوذرات مغناطیسی اکسید آهن را سنتز کرده و آن‌ها را با شیشه زیست‌فعال پوشش دادند. هنگام قرار گرفتن در معرض مایعات شبیه‌سازی‌شده بدن، این نانوکامپوزیت‌های زیست‌فعال مغناطیسی به ‌سرعت گروهی از مواد معدنی فسفاته به نام آپاتیت‌ها را تشکیل دادند که شبیه بخش غیرآلی استخوان هستند و به همین دلیل به‌راحتی می‌توانند در استخوان ادغام شوند.

دکتر آندراده از دانشکده شیمی دانشگاه فدرال اورو پرتو (UFOP) در برزیل می‌گوید: در میان فرمولاسیون‌های آزمایش‌شده، نمونه‌ای که محتوای کلسیم بالاتری داشت، سریع‌ترین نرخ معدنی ‌شدن و قوی‌ترین پاسخ مغناطیسی را نشان داد و همین موضوع آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کاربردهای زیست ‌پزشکی تبدیل می‌کند.

از آنجا که این نانوکامپوزیت‌های زیست‌فعال خاصیت مغناطیسی دارند، سرطان‌شناس‌ها می‌توانند از هایپرترمیای مغناطیسی استفاده کنند؛ یعنی اعمال یک میدان مغناطیسی متناوب برای گرم کردن ذرات داخل سلول‌های سرطانی و نابود کردن آن‌ها. از آنجا که نانوذرات وارد سلول‌های سالم نمی‌شوند، این سلول‌ها آسیبی نمی‌بینند. سپس، به لطف پوشش شیشه زیست ‌فعال، این ذرات به بازسازی بافت کمک می‌کنند. در نبرد با سرطان استخوان، این روش فقط «جست‌وجو و نابودی» نیست، بلکه «جست‌وجو، نابودی و ترمیم» است.

آندراده اضافه می‌کند: این مطالعه داده‌های تازه‌ای درباره این‌که چگونه شیمی سطح و ساختار بر عملکرد مواد زیستی مغناطیسی اثر می‌گذارند، ارائه می‌دهد. یافته‌ها چشم‌اندازهای جدیدی را برای توسعه مواد چندمنظوره پیشرفته‌تر باز می‌کنند که هم ایمن هستند و هم برای استفاده بالینی مؤثر به شمار می‌رود.

پژوهشگران زیادی از مغناطیس برای مقابله با سرطان استفاده کرده‌اند؛ از حسگرهای مغناطیسی فوق‌حساس برای شناسایی نشانگرهای زیستی سرطان گرفته تا نانوذرات مغناطیسی یا حتی بذرهای مغناطیسی هدایت‌شونده با MRI که مشابه نانوکامپوزیت‌های زیست‌فعال آندراده هستند و می‌توانند وارد سلول‌های سرطانی شوند و آن‌ها را با حرارت از بین ببرند.

با این حال، روش‌های پیشین، ترمیم همزمان بافت را ترویج نمی‌کردند و بنابراین از نظر ارائه ارزش برتر برای بیماران، آن هم از طریق یک روش واحد و کم‌تهاجمی، با این روش جدید قابل مقایسه نیستند.