بعثت پیامبران چگونه توئطه ابلیس را خنثی می‌کرد

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، دنیا دار غفلت‌ است و این غفلت به مرور زمان منجر به فراموشی یاد خدا می‌شود. به لحاظ آنکه ابلیس و لشکریانش سوگند یاد کرده‌اند انسان‌ها را از صراط مستقیم الهی منحرف کنند. اکنون که در عصر رسانه‌ها و فضای مجازی قرار داریم، این چالش به حد بالای خود رسیده و لذا تبدیل به ابزاری برای بروزِ دشمنی ابلیس جهت هرچه بیشتر به فتنه انداختن مردم جهان شده است.

در این شرایط و در میان گرد و غبار فتنه‌‌ی شیاطین، خداوند در هر دوره‌ای پیامبرانی را مبعوث کرد تا انسان‌ها را از حیرت و سرگردانی نجات دهند و به نور فطرت‌شان بازگردانند، همچنان که امیر مؤمنان علیه‌السلام درباره‌ی حکمت بعثت پیامبران فرمود:

فَبَعَثَ فِیهِمْ رُسُلَهُ وَ وَاتَرَ إِلَیْهِمْ أَنْبِیَاءَهُ‏ لِیَسْتَأْدُوهُمْ مِیثَاقَ فِطْرَتِهِ وَ یُذَکِّرُوهُمْ مَنْسِیَّ نِعْمَتِهِ‏ وَ یَحْتَجُّوا عَلَیْهِمْ بِالتَّبْلِیغِ‏ وَ یُثِیرُوا لَهُمْ دَفَائِنَ الْعُقُولِ … خداوند رسولانش را برانگیخت، و پیامبرانش را به دنبال هم به سوى آنان گسیل داشت، تا اداى عهد فطرت الهى را از مردم بخواهند، و نعمت‌هاى فراموش شده او را به یادشان آورند و با ارائه دلایل بر آنان اتمام حجّت کنند و نیروهاى پنهان عقول آنان را برانگیزانند.

عبارت «لِیَسْتَأْدُوهُمْ مِیثَاقَ فِطْرَتِهِ» به معنای بازگشت و خروج انسان‌ها از ظلمت‌ها به‌سوی پیمان فطری آنهاست که خداوند در عالم ذر نسبت به ربوبیت خویش و بندگان برگزیده‌اش از آنها اخذ کرد.

عبارت «یُذَکِّرُوهُمْ مَنْسِیَّ نِعْمَتِهِ» این درس را به ما می‌دهد که ذکر نعمت از جایگاه بالایی برخوردار است که انسان‌ها از آن غافلند و پیامبران الهی جهت یادآوری نعمت‌های الهی به‌سوی خلایق مبعوث شدند.

در مجموع این دو فراز از جملات امام علی علیه‌السلام گویای آن است که یکی از اهداف مهم ابلیس، به نسیان انداختن انسان‌ها درباره پیمان فطری آنها و نیز فراموشی نعمت خداست. هر کدام از ما وظیفه داریم با توجه به آموزه‌های انبیای الهی، درس‌ها و تعالیم ایشان را مرور کنیم تا از تاریکی جهل به‌سوی نور فطرت خداوند حرکت کنیم  و قرآن نیز بهترین کتاب آسمانی جهت فهم سیره‌ی پیامبران است.

در این میان، تعالیم پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و نیز اهل بیت وحی به عنوان خُلفای نبی، به صورت خاص ما را در معرض هدایت الهی قرار داده، فطرتمان را بیدار و نیز متوجه نعمت‌های خداوند می‌کند، همچنان که احادیث بسیار زیادی را درباره میثاق خلایق در عالم ذر یا روز «ألست» با جزئیات آن بیان فرمودند. از سوی دیگر روایات فراوانی درباره ضروت توجه به نعمت‌های الهی از سوی پیامبر اسلام و ائمه اطهار صادر شده است که تنها یک نمونه‌ی آن مربوط به کتاب «توحید مفضل» منتسب به امام صادق علیه‌السلام است.

مبعث رسول اکرم صلی الله علیه و آله و نزول قرآن پس از دوران فَترت و سرگشتگی خلایق، علاوه بر اینکه امت عصر جاهلیت را به سمت رشد و هدایت سوق داد، برای تمام مسلمانان و آزادی‌خواهان دنیا تاکنون منشأ رحمت و برکت شد. آن رسول بزرگوار به عنوان تبیین‌کننده و مفسر آیات قرآن، تمام احکام شرعی اسلام شامل نماز و روزه و حج و زکات و … را به زبان ساده بیان فرمودند و از سوی دیگر به ارائه‌ی اخلاق فردی و اجتماعی پرداختند و از همه‌ی اینها مهم‌تر، امیر مؤمنان و ائمه اطهار را به عنوان چراغ راه امت و کشتی نجات خلایق معرفی فرمود تا انسان‌ها دچار کوری فطرت و نسیان نعمت نشوند و بلکه باید گفت مهم‌ترین نعمت خداوند بر خلایق چهارده نور مقدسی هستند که نورشان هیچ گاه خاموش نمی‌شود و به واسطه‌ای ائمه اطهار است که روزی داده‌ می‌شویم و هر آنکس که متصل به تعالیم آن انوار مقدس شد، یاد خدا هم در او تجلی پیدا می‌کند.

انتهای‌پیام/