بدون تو چه کند شعر نیمه رمضان؟

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، نیمه رمضان برای شاعران کشور، میعادگاهی برای دیدار با رهبر شهید انقلاب بود؛ جلسه‌ای که برقراری آن به یک سنت ادبی در کشور تبدیل شد. حضور رهبر معظم انقلاب میان شاعران و اهل قلم، مربوط و محدود به سال‌های اخیر نبود، ایشان در جوانی- به‌روایت شاعرانی چون زنده‌یادان مهدی اخوان ثالث و امیری فیروزکوهی- پای ثابت برخی از انجمن‌ها در مشهد و بعد در تهران بودند. دیدار شاعران با ایشان در دوره ریاست جمهوری و در زمان رهبری نیز ادامه داشت و مشغله‌ها مانع برگزاری این نوع جلسات نشد.

علاقه رهبر شهید انقلاب به شعر از دوره نوجوانی شکل گرفت: «من در دوران جوانی زیاد مطالعه میکردم. غیر از کتابهای درسی خودمان که مطالعه میکردم و میخواندم، کتاب تاریخ، کتاب ادبیات، کتاب شعر و کتاب قصّه و رمان هم میخواندم. به کتاب قصّه خیلی علاقه داشتم و خیلی از رمانهای معروف را در دوره نوجوانی خواندم. شعر هم میخواندم. من با بسیاری از دیوانهای شعر، در دوره نوجوانی و جوانی آشنا شدم. »… انس با شعر فارسی و عربی و جریان‌های ادبی غربی، سبب شد تا فراتر از یک مخاطب عام به شعر بنگرند. از این روست که ایشان شعر را «میراث ملی» ایرانیان می‌دانند و زبان فارسی را «زبان گنج معارف بشری» توصیف کردند. 

مصطفی محدثی خراسانی، از شاعران مطرح کشور، در زمینه نوع نگاه رهبر شهید انقلاب به شعر و اهمیت آن در فرهنگ ایرانی و زبان فارسی گفت: معمولاً ایشان با تعابیر گوناگون هرساله تأکید می‌کردند که این حرکت نمادین، به این خاطر انجام می‌شود که اهمیت و نقش تاریخی شعر در شکل‌گیری تمدن و فرهنگ برای ذهن جامعه و متولیان امور فرهنگی کشور یادآوری شود. توجه و توجه دادن رهبری به مقوله شعر با این دقت و پشتکار مبتنی بر بینش تاریخی و وقوف معظم‌له بر اهمیت تاریخ‌ساز شعر است، تعابیری که برای شعر از طرف ایشان به‌کار رفته در تاریخ نقد ادبی ما در شأن و جایگاه شعر بی‌مانند است، تعبیر هنر ملی و نیز تعبیر ثروت ملی که در دیدارهای سالیان گذشته در رابطه با شعر به‌کار بردند و تأکید داشتند که متولیان امور فرهنگی کشور و شاعران به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی و تلاش کنند که بر این ثروت روز به روز افزوده شود.

به گفته او؛ تعبیر ثروت ملی برای شعر بیانگر نگاه همراه با تعظیم و تکریمی است که در افق دیدگاه رهبری نسبت به شعر وجود داشت، تعبیری که به هیچ وجه معادل آن تاکنون برای هیچ یک از سایر هنرها به کار نرفته است.

جلسات نیمه رمضان کارکردهای مختلفی داشت؛ از معرفی شاعران جوان و افزایش حس اعتماد به نفس آنها برای حضور و فعالیت مؤثر در مجامع فرهنگی تا پیوند زدن میان فارسی‌زبانان جهان. این جلسات حلقه وصل شاعران فارسی‌زبان در سراسر جهان بود؛ فرصتی برای چشیدن حلاوت زبان فارسی در کنار مردی که اگرچه رهبری سیاسی و دینی را برعهده داشت، اما مشغله‌ها سبب نشد تا از «میراث ملی» غافل شود. برگزاری جلسات نیمه رمضان روح همدلی را در میان فارسی‌زبانان و شاعران جهان اسلام برای حفظ میراث تمدن اسلامی افزایش می‌داد و چراغ راه آینده آنها بود. 

حالا در فراق امین شعر فارسی، شاعرانی که چشم داشتند تا رزق معنوی یک ساله خود را از این دیدار برگیرند، به یاد لحظات شیرین سال‌های گذشته چنین سرودند:

پروانه نجاتی:

بدون تو چه کند شعر نیمه رمضان؟
بدون بزم زیارت، بدون آن هیجان!

بدون وعده دیدار و حوزه هنری
تلاش روزه مقبول و رفتنِ تهران!

بدون سفره افطار ،گعده شعرا
بدون نقد ظریفت، بدون لطف بیان!

به دست‌بوسی تو آمدن چه زیبا بود
سرِ نماز جماعت، درُست قبلِ اذان

محبت کلمات تو عطر خوبی داشت
برای شاعر دل‌خسته تاب بود و توان

برای تکه نان تبرک و نامه
چه التماس دعاها به بیت بود روان!

برای چفیه گرفتن، برای انگشتر
چه گریه‌ها که نکردند خیل منتظران

به احترام تو هر شاعر احترام گرفت
تو خواستی که شود شعر عشق اولمان!

***

میلاد حبیبی:

برایت گریه کردم، شعر گفتم شعر کوتاهی
به شوق آفرینی، «خوب بود»ی، طیب‌اللهی

دلم تنگ تو بود و تا اذان صبح را گفتند
شب دلتنگی‌ام آمیخت با اشک سحرگاهی

به چشمت زل زدم، گفتم عجب یاقوت و مرجانی
قدم برداشتی گفتم عجب سروی، عجب ماهی

چه در روح جوانت بود ای حُسن خدادادی
که با موی سپیدت نیز این اندازه دلخواهی

به سمت قله می‌رفتیم آه ای قافه‌سالار
کمر بر قتل تو بستند دزدان سرراهی

غمت سنگین‌تر از تاب من است و چاره‌ای هم نیست
به دوشش می‌کشد انگار کوهی را پر کاهی

دلم می‌سوزد و می‌سوزد و می‌سوزد و ای داد
نهان دارم هزار آتش فشان را پشت هر آهی

در آغوش شهادت رفت دور از چشم ما مردم
حکیمِ شاعرِ مردِنبردِ آیت‌اللهی

***

رقیه آزادنیا:

حلول شعر با من، طیب الله، آفرین با تو
کلام از من، نگاه روشن باریک‌بین با تو

تو باشی و نماز و سفره افطار و چای و شعر
خوشا صد محفل شاعرنواز اینچنین با تو

حلال لحظه‌های دلبر پراشتیاقم باد
صفای مستی لبخندهای دلنشین با تو

به اعجازی بساط ساحران را جمع خواهد کرد
عصایی که به هر گامی رسیده بر زمین با تو

پر از شعر و شکوه و عزت و شور و شکیبایی است
تمام سرنوشت روشن این سرزمین با تو

سرآخر می‌رسد آن آخرین صبح و تماشایی است
شکوه طلعت آن آفتاب آخرین با تو

فراوان رفته این نسل نرفته جنگ در عمرش
طریق القدس و خیبر، کربلا، فتح‌المبین با تو

گرفتی بارها دست مرا ای شعر ممنونم!
رسیدم بارها تا ساحت امن امین با تو

قرار است به یاد جلسات نیمه رمضان، محفل «شعر امین» در آستانه میلاد کریم اهل بیت؛ حضرت امام حسن مجتبی(ع) در 31 استان کشور به صورت همزمان با حضور شاعران برگزار شود. این مراسم از اذان مغرب روز چهارشنبه،13 اسفند 1404، برگزار خواهد شد. در تهران نیز، شاعران در مسجد امام خامنه‌ای حوزه هنری گرد هم خواهند آمد. 

انتهای پیام/