به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، جهانگیر الماسی بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون در مصاحبه اخیر خود با تسنیم درباره سرنوشت فیلم تولیدی خود به نام «رنج و سرمستی»، از توقیف آن از سالها پیش خبر داد و گفت: درباره فیلمم هرچه فکر کردم به جواب نرسیدم.
الماسی گفت: اگر دست آقای فریدزاده (رئیس سازمان سینمایی) باشد، بالاخره یک مجرایی پیدا میشود که فیلم من از محاق بیرون بیاید. عموی ایشان از بچههای قدیم سینمای جوان بود و خودشان هم از سال 58 من را میشناسند و با هم در تلویزیون بودیم. درباره آقای طباطبایینژاد (معاونت نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی) نمیدانم چه اتفاقی خواهد افتاد. آن زمان ایشان در عالیترین نقطه قدرت بودند، اما من واقعاً نفهمیدم چرا فیلم من توقیف شد. هرچه فکر کردم، به جواب نرسیدم. اگر همه این ناراحتیها را به جان خریدم به خاطر فیلمی است که میخواهم آن را بسازم. جالب است که قبل از اتفاقات اخیر، قبل از جنگ و درگیریها در خلیج فارس و تنگه هرمز و رسیدن آمریکا و اسرائیل به مرزهای این میهن دوستداشتنی، فیلمنامهای درباره خلیج فارس نوشته بودم.
پیگیریهای خبرنگار تسنیم نشان میدهد نه تنها این فیلم که در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تولید شده توقیف نیست، بلکه درصورتی که وی بخواهد امکان ارائه آن به دفاتر پخش بدون هیچ مشکلی قابل انجام است. گفتنی است که مدیران وقت این نهاد سینمایی این فیلم را برای اکران به برخی از دفاتر پخش ارائه داده بودند که در نهایت به سرانجام نرسیده بود.
فیلم دیگری که توسط این مرکز حمایت شده بود، یعنی «شهابی از جنس نور» ساخته محمدرضا اسلاملو، نیز توقیف نیست و سازنده این فیلم در صورت تمایل میتواند فیلم خود را برای اکران به دفاتر پخش ارائه کند.
این موضوع البته به همین محدوده ختم نمیشود و فیلمهای دیگری که توقیف نیستند اما یا به دلیل عدم جلب رضایت دفاتر پخش و یا به خاطر مشکلاتی که برای تهیهکننده یا کارگردان ایجاد شده است، عملاً بایکوت ماندهاند. این فیلمها نیز سهمی از اکران در میان دهها سالن سینما و پردههای عریض سینمایی دارند و بدون شک مانند هر فیلم سینمایی دیگری جایش روی پرده سینما است نه قفسه بایگانی که خاک بخورد. اینجا است که باید مدیران فرهنگی صرفاً فیلمی را به خاطر عدم کیفیت لازم یا مشکلات
برخی از نهادهای سینمایی انقلابی و همینطور دولت، که رسالت حمایت از آثار مرتبط با انقلاب اسلامی، مقاومت و دفاع مقدس را هم در تولید و هم در اکران دارند، میتوانند این آثار را حداقل به صورت محدود اکران کنند. همچنین امکان اکران آثار قدیمی که هنوز امکان اکران پیدا نکردهاند میتواند با حمایت دولت در پلتفرمها نیز میسر شود تا هنرمندان قدیمی کشور نیز آثار خود را در فضای نمایش عمومی ببینند و حقی از آنان ضایع نشود.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی