به گزارش خبرنگار فرهنگی تسنیم، ششمین آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسیجان» بهانهای شد تا در حوزه هنری، از سه چهره با سه مسیر متفاوت در خدمت به زبان فارسی تقدیر شود؛ از موسیقی و شعر تا رسانه و ویراستاری. در این مراسم، علاوه بر اهدای نشان به محمد معتمدی، امید مهدینژاد و محمدمهدی باقری، درباره اهمیت زبان فارسی، ضرورت توجه به ادبیات و نقش نهادهای فرهنگی در پاسداشت این میراث سخن گفته شد.
این مراسم امروز 28 مرداد توسط دفتر پاسداشت زبان فارسی در سالن صفارزاده حوزه هنری برگزار شد.
زبان فارسی؛ میراثی که باید از آن پاسداری کرد
ناصر فیض، مدیر دفتر پاسداشت زبان فارسی، در ابتدای مراسم درباره فلسفه برگزاری این برنامه توضیح داد و گفت این جلسات تذکری برای توجه به زبان فارسی است. به گفته او، حوزه هنری از گذشته با عملکرد خود پاسدار زبان فارسی بوده و شکلگیری دفتر پاسداشت زبان فارسی نیز با هدف متمرکز کردن این فعالیتها انجام شده است.
فیض با اشاره به جایگاه ادبیات در حوزه هنری، برگزاری کلاسهای آموزشی ادبیات کهن از جمله حافظ، عطار و بیهقی با حضور استادان این حوزه را از دیگر فعالیتهای دفتر پاسداشت زبان فارسی عنوان کرد.
او درباره نشان «سرو سیمین پارسیجان» نیز توضیح داد که این برنامه با هدف تشویق افرادی طراحی شده است که در حوزه زبان و ادبیات فعالیت میکنند؛ افرادی که شاید وظیفه مستقیم آنها پاسداری از زبان فارسی نباشد، اما در عمل از ادبیات فارسی پاسداری میکنند.
به گفته فیض، «سرو سیمین» به صورت ماهانه به یک نفر اختصاص پیدا میکند تا از تلاشهای آنان در فضای فرهنگی و رسانهای تقدیر شود؛ هرچند این افراد نیازی به دیده شدن ندارند، اما تقدیر از آنها نوعی ادای دین به کسانی است که زبان و ادبیات فارسی را پاس میدارند.
مدیر دفتر پاسداشت زبان فارسی همچنین بر نقش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در صیانت از زبان فارسی تأکید کرد و گفت این وزارتخانه نهادی است که باید به صیانت از زبان فارسی بپردازد و عملکرد آن در ترویج و پاسداری از این زبان اثرگذار است.
فیض در پایان سخنانش گفت: «ضربهپذیرترین بخشهای یک فرهنگ، زبان آن است و ما هرچه داریم از همین زبان داریم.»
معتمدی: موسیقی حامل ادبیات است
محمد معتمدی، دیگر سخنران این مراسم، با اشاره به عملکرد حوزه هنری در سالهای گذشته، این نهاد را از جمله مجموعههایی دانست که میتواند از کارنامه خود دفاع کند. او یکی از دلایل این موضوع را دستخوش تغییرات مدیریتی نشدن و عدم ورود حوزه هنری به جناحبندیهای سیاسی عنوان کرد.
اما بخش مهم سخنان معتمدی به وضعیت موسیقی اختصاص داشت. این خواننده با انتقاد از نبود برنامهای واحد در حوزه موسیقی گفت نهادهای مختلف فرهنگی و هنری طی این سالها نتوانستهاند برنامهای واحد در این حوزه داشته باشند؛ این در حالی است که به گفته او، «موسیقی حامل ادبیات است».
معتمدی همچنین از کمتوجهی به موسیقی، چه از نظر بودجه و چه از منظر توجه، انتقاد کرد و گفت پنهان کردن و نادیده گرفتن موسیقی باعث اتفاقاتی شده که با باورهای دینی، ملی و فرهنگی سازگار نیست.
او در ادامه، موضوع عزتنفس ملی را مورد توجه قرار داد و گفت اگر روزی مسئولیتی داشته باشد، روی عزتنفس ملی تمرکز خواهد کرد؛ چراکه به باور او، ترمیم عزتنفس میتواند در حوزههایی همچون ادبیات، سیاست بینالملل و اقتصاد نیز به اصلاح بسیاری از مسائل منجر شود.
معتمدی در پایان تأکید کرد که عزتنفس، خطرناکترین و ویرانگرترین چیزی است که جامعه را تهدید میکند و باید برای ترمیم و تقویت آن تلاش کرد.
این خواننده همچنین با بیان اینکه خود را شایسته دریافت این نشان نمیداند، گفت افراد تأثیرگذارتر از او در حوزه ادبیات وجود دارند، اما دریافت این نشان برایش ارزشمند است.
وقتی «سرو سیمین» به موسیقی میرسد
میلاد عرفانپور، شاعر و رئیس مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری، در ادامه مراسم به اهمیت نشان «سرو سیمین پارسی» پرداخت و گفت همین که نام «پارسی» در این نشان آمده، به آن ارزش میدهد.
به گفته او، هرچند این نشان جنبه مادی و مالی ندارد، اما از بسیاری از نشانها بالاتر است؛ چراکه بهانه اعطای آن، خدمت به زبان فارسی است.
عرفانپور با اشاره به اهمیت ارتباط خوانندگان با ادبیات فارسی گفت در سالهای گذشته مواردی دیده که خواننده حتی پس از پایان تولید یک اثر، مفهوم آن را نمیدانسته است. او در مقابل، محمد معتمدی را خوانندهای فرهیخته توصیف کرد که با جان و دل با زبان فارسی نسبت دارد، ادبیات را میشناسد و به سراغ قطعات و اشعاری میرود که شاید کمتر کسی باور کند یک خواننده برای آواز به سراغ چنین شاعرانی برود.
رئیس مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری ابراز امیدواری کرد توفیقات معتمدی و آفرینشهای او در عرصه موسیقی بیشتر شود و مطالبات او در فضای فرهنگی و حکمرانی حوزه موسیقی نیز به نتیجه برسد.
از «من لهجه دارم» تا رنگارنگی زبان فارسی
در بخش دیگری از مراسم، امید مهدینژاد، شاعر و مؤسس صفحه «من لهجه دارم»، درباره اهمیت هر اقدامی که در مسیر تقویت، تحکیم و ترویج زبان فارسی انجام میشود، سخن گفت.
او درباره این رسانه توضیح داد که «من لهجه دارم» فعالیت خود را از سال 1400 آغاز کرده و مسئله اصلی آن پرداختن به تنوع و رنگینی لهجههای مختلف زبان فارسی از زبان کسانی است که با این لهجهها و گویشها سخن میگویند.
به گفته مهدینژاد، این رسانه به نکات شیرین ضربالمثلها و ماجراهای جالبی که ممکن است به دلیل تفاوت لهجهها رخ دهد، میپردازد. آنها در جریان این فعالیت به نکات مختلفی درباره لهجهها پی بردهاند؛ از میزان حساسیت افراد نسبت به گویش خود تا کدهایی که نشاندهنده ارتباط میان برخی لهجههاست.
70 میلیون واژه برای زبان فارسی
محمدمهدی باقری، مدیر «مؤسسه ویراستاران»، نیز از مسیری گفت که از سال 1388 آغاز شده است؛ سالی که به گفته او، بسیاری از افراد معتقد بودند باید از ایران رفت، اما آنها تصمیم گرفتند تمامقد پای این کار بمانند و اثرگذار باشند.
باقری گفت آنها «قصه فرهنگ» را انتخاب کردند، چراکه آن را بنیادین میدانستند و در کنار آن، زبان معیار را انتخاب کردند؛ زبانی که به گفته او در کشور فراموش شده است.
مدیر مؤسسه ویراستاران اعلام کرد که از سال 1388 تاکنون حدود 70 میلیون واژه را ویرایش کردهاند و در حوزه آموزش نیز در 21 شهر ایران و دو شهر خارج از کشور دورههای آموزشی برگزار کردهاند.
او تعداد مهارتجویان شرکتکننده در کارگاههای این مؤسسه را حدود 20 هزار نفر اعلام کرد و گفت آنها در تولید محتوا برای زبان فارسی نیز با دست خالی تلاش کردهاند.
باقری تأکید کرد که این مؤسسه مطلقاً برای هیچیک از برنامههایش ریالی از نهادهای دولتی دریافت نکرده و تمام این فعالیتها به صورت خودجوش و از سر عشق به زبان فارسی انجام شده است.
او در پایان با اشاره به کارهای برزمینمانده در حوزه زبان فارسی، ابراز امیدواری کرد با کمک همه کسانی که دل در گرو این زبان و فرهنگ دارند، نهادها قویتر عمل کنند و موجب بالندگی در این حوزه شوند.
سه چهره، سه مسیر برای زبان فارسی
ششمین آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسیجان» در نهایت با تقدیر از سه چهره به پایان رسید؛ محمد معتمدی به پاس فعالیتهایش در عرصه موسیقی و ارتباط با ادبیات فارسی، امید مهدینژاد برای فعالیت در رسانه «من لهجه دارم» و توجه به تنوع گویشهای فارسی، و محمدمهدی باقری برای سالها فعالیت در حوزه ویرایش، آموزش و تولید محتوا برای زبان فارسی، نشان «سرو سیمین پارسیجان» را دریافت کردند؛ سه مسیر متفاوت، اما با یک نقطه مشترک: تلاش برای زنده نگه داشتن زبان و ادبیات فارسی در عرصههای مختلف فرهنگی.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی