خبرگزاری تسنیم، سعید شیری: ماه مبارک رمضان سال گذشته بود که در فضایی آکنده از عطر ماه ضیافت الهی و شور جوانی، جمعی از دانشجویان با رهبر شهیدمان، آیت الله خامنهای دیدار کردند. این دیدار که مملو از صمیمیت و دغدغهمندی بود، صحنهای شد تا صدای نسل آیندهساز کشور، شنیده و تحلیلهای دقیق آنان مورد توجه قرار گیرد. تأثیرگذاری معنوی ماه رمضان بر روحیه و تفکر حاضرین، به وضوح در کلام رهبر انقلاب منعکس شد و فضای جلسه را بیش از پیش، حال و هوایی ایمانی بخشید.
1. رشد تفکر و تحلیل دانشجویی (امید به آینده):
ایشان با لحنی امیدبخش، سطح تفکر، تحلیل و برداشت مجموعه دانشجویی را رو به رشد توصیف کردند و شنیدهها را از سالهای گذشته بالاتر دانستند. این پیشرفت را نشانهای از حرکت و بالندگی جوانان کشور دانستند، هرچند ممکن است خودشان متوجه این حرکت نباشند.
2. دفاع از عملکرد نظامی و امنیتی (تأکید بر حفظ مواضع):
در پاسخ به برخی انتقادات مطرح شده مبنی بر عدم اقدام مؤثر عناصر قدرت در مقابل اسرائیل، تأکید کردند که اقدام لازم در وقت مقتضی انجام شده و آن مواردی که به نظر میرسد عملیاتی نشده، کاملاً دارای توجیه بوده است
3. لزوم توجه مسئولین به مطالبات دانشجویی:
از مسئولین وزارت علوم و وزارت بهداشت خواسته شد تا به طور جدی به گلایهها و نوشتههای دانشجویان توجه کرده و ترتیب اثر دهند، چرا که برخی از موارد مطرح شده کاملاً صحیح است.
4. تحلیل شرایط منطقه و تداوم قدرت پس از فقدان یاران:
با اشاره به فقدان شهدای بزرگی چون رئیسجمهور فقید، شهید سیدحسن نصرالله، شهید حماس و فرماندهان مقاومت، تصریح کردند که اگرچه نبودن این عزیزان خسارت است، اما برداشت دشمنان از این فقدان به عنوان تضعیف، غلط است.
با استناد به واقعه جنگ احد، تأکید کردند که اگر دو عامل «آرمان» و «تلاش» در یک ملت وجود داشته باشد، از دست دادن شخصیتها به حرکت کلی ضربه نمیزند و جمهوری اسلامی با وجود همه حوادث، در برخی جهات قویتر از سال گذشته است.
5. تأکید بر فلسفه روزه و تقوا (محور اصلی معنوی):
ماه رمضان و روزه وسیلهای برای رسیدن به تقوا است. تقوا به معنای «حفظ» و «مصونیتبخشی» است؛ مصونیت از بدیها، وسوسهها و ترک وظایف. روزهداری، تمرینی محدود برای این خودداری است که باید در تمام زندگی تعمیم یابد.
آثار تقوا عبارتند از:
ایجاد گشایش دنیوی (در اقتصاد و امنیت) و کسب هدایت الهی که مهمترین عامل برای رسیدن به سعادت است.
6. چگونگی دستیابی به تقوا (تأکید بر عزم و اراده):
1. تقوا در دست خود ماست: دستیابی به تقوا نیازمند عزم و اراده فردی است.
2. تقویت نیرو و حالت خویشتنداری در مواجهه با موقعیتهای وسوسهبرانگیز (مانند حرامهای جذاب برای جوانان) موجب تقویت نیروی تقوا میشود.
7. هویت دانشجویی در مواجهه با تمدن غرب (دو تجربه متفاوت):
رهبر انقلاب بر اهمیت «هویت دانشجویی» در دو قرن مواجهه با تمدن غرب تمرکز کردند که دو تجربه متضاد را رقم زده است:
* تجربه اول: شیفتگی و خودباختگی:
پیشفرض: دوگانه «غرب پیشرفته و ایران عقبمانده» و «غرب موفق و ایران منحط».
نتیجه: غفلت از نقاط قوت داخلی (ایمان، صفا، حیا و…) و احساس عقبماندگی. این امر منجر به خودباختگی و پذیرش این تفکر شد که برای پیشرفت باید کاملاً غربی شد (مانند دیدگاه تقیزاده).
نکته کلیدی: این تقلید، در مسائل اخلاقی و فکری صورت گرفت، اما در مسائل اساسی که غرب متکی به آنها بود (علم و نوآوری)، پیشرفتی حاصل نشد. دوران رضاخان مظهر «غربگرایی مخرب» بود که کشور را از درون پوک کرد و ایران را فاقد ارتش، اقتصاد و امنیت ملی واقعی کرد.
* تجربه دوم: شناخت و استقلال (رویکرد پس از انقلاب):
کشف باطن غرب: حوادثی مانند اشغال کشور توسط روس و انگلیس، سرکوب نهضتها (مانند ملی شدن نفت و کودتای 28 مرداد توسط آمریکا) و خیانتهایی مانند قرارداد وثوقالدوله، باطن خبیث و متجاوز غرب را آشکار کرد.
نتیجه: درک این نکته که تکیه بر غرب نه تنها پیشرفت نمیدهد، بلکه مانع پیشرفت است.
واکنش: آغاز واکنشهای انقلابی، از جمله قیام دانشجویان در آذر همان سال (1332) علیه نیکسون.
هنر امام (ره) این بود که صحبت با «ملت» به جای قشر خاص، اعطای هویت به ملت، سلب احساس مرعوبیت و وارد کردن مردم به میدان است.
8. وضعیت کنونی و مقابله با توطئههای جدید:
* ادامه سلطهجویی: قلدرهای عالم (به ویژه آمریکا) که سلطه از دستشان گرفته شده، دستبردار نیستند و معتقدند دنیا باید از منافع آنها تبعیت کند.
* سیاست دشمن امروز: دشمن با شیوههای جدید، بخصوص از طریق اینترنت و فضای مجازی، به دنبال ترویج روحیه تبعیت و انفعال است.
علاج: تنها درمان مواجهه با این توطئه، روحیه و حرکت کلی دانشجویی است.
تولید محتوا: حرکت اسلامی در حال پیشرفت است و راه مقابله با دشمن، تولید محتوای فکری عمیق توسط نخبگان دانشگاهی و حوزوی برای ارائه زبان مناسب روز است.
9. جایگاه و هویت دانشجو
تأکید شد که دانشجو باید در محیط دانشگاه فعال باشد و میتواند نقشهایی چون معلم، هشداردهنده و چراغ راهنما ایفا کند. هویت دانشجو در توانایی او برای “بیان کردن، تبیین کردن و توضیح دادن” تعریف شده است.
10. توصیههایی به تشکلهای دانشجویی
* تمرکز بر درون دانشگاه: تشکلها باید فعالیتهای خود را معطوف به محیط دانشگاه کنند و از تأثیرگذاری بر فضای فکری آن استفاده کنند. با وجود موانع، باید بر مشکلات فائق آمد، زیرا مخاطب دانشجو “آمادهی شنیدن و قبول” است.
* برگزاری جلسات هماندیشی جدی: لزوم تشکیل جلسات عمیق فکری با استفاده از “عناصر مطمئن فکری” برای بحث پیرامون “مسائل اصلی کشور” (داخلی و خارجی) که به حرکت کلی جامعه مرتبط است.
* مقابله با سردرگمی و تردید: دانشجویان باید تحلیلهای مختلف رسانهای و فضای مجازی را موجب سردرگمی ندانند و “فهم خودشان و تحقیق خودشان” را مبنا قرار دهند تا بر تحلیلهای غلط غلبه کنند.
11. شیوههای صحیح نقد و انتقاد
* پرهیز از اتهامزنی و بیاطلاعی: انتقاد اشکال ندارد، اما باید از تهمت زدن فاصله گرفت. بسیاری از انتقادات به مسئولان ناشی از “بیاطلاعی” است؛ افراد مسئول با “محاسبه” کار میکنند و نباید آنها را متهم کرد. در مواجهه با ابهامات، باید “احتمال یک محاسبه درست” را همواره در نظر داشت.
* نقد سازنده در شرایط دشوار: در نقد، باید سؤال یا ابهام مطرح شود و فرصت پاسخگویی فراهم گردد. در مواردی که پاسخ ممکن نیست، حتی ابهام نیز نباید مطرح شود.
* پرهیز از بنبستنمایی و ناامیدسازی: نقد نباید بهگونهای باشد که مردم عادی را به این باور برساند که راه حلی وجود ندارد (بنبستنمایی). باید از القای ناامیدی، بدبینسازی به مسئولان، اختلافافکنی و دو قطبیسازی در انتقادات اجتناب شود.
12. عملکرد دولت و رأی اعتماد به وزرا:
دلیل خرسندی از رأی اعتماد همه وزرا: رأی آوردن تمام وزرا یک “پدیده مطلوب” است، زیرا عدم رأی اعتماد منجر به بیسرپرست ماندن طولانیمدت وزارتخانهها و ایجاد هرج و مرج میشود. دولت باید بتواند کشور را اداره کند.
عدم تضاد با نقد عملکرد: این خرسندی به معنای تأیید کامل عملکرد یا خصوصیّات همه وزرا نیست؛ نپسندیدن عملکرد یک وزیر در عین رضایت از تشکیل سریع دولت، منافاتی ندارد.
اولویتبندی دغدغهها: این مسائل (نحوه رأی اعتماد) “مسائل اصلی کشور” برای دانشجو نیستند و نباید دغدغه اصلی او باشند.
13. موضعگیری در قبال دعوت آمریکا به مذاکره:
* فریب افکار عمومی: ادعای آمادگی آمریکا برای مذاکره (از جمله ارسال نامه که به ایران نرسیده) فریبکاری برای القای این تصویر است که ایران اهل مذاکره نیست.
* عدم اعتماد به طرف نقضکننده عهد: ایران حاضر به مذاکره با طرفی که “مذاکرهی تمامشدهی امضاشده را از میز بیرون انداخت و پاره کرد”، نیست.
* اشتباه بودن استدلال اعتماد در مذاکره: این استدلال که “نداشتن اعتماد مانع مذاکره نیست” اشتباه است؛ اگر طرفین به وفای به تعهدات مطمئن نباشند، مذاکره بیفایده است.
14 . حریمها و مشکلات اقتصادی:
کاهش اثر تحریمها: تحریمها در حال کماثر شدن هستند و کشور راههای خنثیسازی آنها را پیدا کرده است.
علت اصلی مشکلات اقتصادی: منشأ اصلی وضعیت بد اقتصادی “صرفاً تحریم” نیست، بلکه “بیتوجهیهای خود ما” (اکثر مشکلات) است.
15. تضعیف موقعیت آمریکا:
آمریکا امروز در مسیر ضعیفتر شدن است (اقتصادی، سیاسی بینالمللی، داخلی و اجتماعی). آمریکا قدرت گذشته خود را از دست داده و نخواهد توانست آن را بازیابد.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی