به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، جمعی از شاعران و چهرههای فرهنگی کشور همزمان با اقامه عزای عمومی پس از اعلام شهادت امام خامنهای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، تازهترین آثار خود را به ایشان تقدیم کردند. بخشهایی از این سرودهها و یادداشتها در رثای ایشان را میتوانید در ادامه بخوانید:
حمیدرضا برقعی
مصاف بود و جنگ بود
امام ما حذر نکرد
فدائیان خویش را
برای خود سپر نکرد!
به روی قلب میهنم
به افتخار حک کنید
که مَرد بود رهبرم،
فرار از خطر نکرد!
***
محمدمهدی عبدالهی
خبر رسید از این جاده ناگهان پر زد
کبوترانه به آنسوىِ آسمان پر زد
خبر رسید که آن سیّدِ جلیلُ القدر
از این کران به افقهاى بى کران پر زد
خبر رسید که دلداده ولىُّ الله
میان ندبه “یا صاحبَ الزَّمان” پر زد
همیشه اهل بکا بود و هیئت و روضه
شهید خامنه ای هم از این میان پر زد
همان که عشق على را درون جانش داشت
چه عاشقانه قدم زد، از این جهان پر زد
خوشا به حال خوشِ اینچنینىِ آن مرد
ولى شناس شد آرى و آن چنان پر زد
محبِّ آلِ علىّ، خادم امام رئوف
تمام عمر به شوق امامِ جان پر زد
درون باغِ پُر از لالههاى گمنامى
به جستجوى شهیدانِ بى نشان پر زد
مدافعِ حرم انقلاب اسلامى
کبوترِ حرمِ صاحبَ الزّمان پر زد
زهى سعادت از این بهتر از قضا نشود
به وقت ماه خدا و دم اذان پر زد
چه حُسن خاتمهاى داشت آیتُ العُظمىٰ
به عشق مردم ایران، چه بىامان پر زد
خبر چه تلخ و غمانگیز بود، رهبر ما
عروج کرد و به آن سوى آسمان پر زد
غلامرضا کافی:
سوگ خدایگان
در خون نظاره کردم، تفریقِ جسم و جان را
طاقت نخواهم آورد این سوگِ ناگهان را
جان چاک و لختلخت است، عالم کبود رخت است
حقا که داغ سخت است، آن آتشین بیان را
از هند تا به حِلّه، اندوه بسته کِلّه
عالم گرفته چلّه، سوگ خدایگان را
در آتش است ایران، از ناله یتیمان
بدرود کرده گریان، آقای مهربان را
حیف آن عزیزِ نستوه، حیف آن گرانتر از کوه
اندوه پشتِ اندوه، آن داغ جاودان را
آتش گرفته جانها، میسوزد استخوانها
ای خاک بر دهانها، ما خیلِ سوگخوان را
ای رهبر مُعظَّم، ای مُرشدِ مُسَلَّم
داغت نهاده مَرهَم، زخم ستمگران را
در مقدم تو جانان، ای همدم شهیدان
گل ریختند آنان، پهنای آسمان را
***
عبدالرحیم سعیدیراد
بر سر نزنید موقع زاری نیست
جز تیغ در این لحظه مرا کاری نیست
شد موقع انتقام سخت از دشمن
هنگامه ی ماتم و عزاداری نیست
***
فاطمه نانیزاد
بایست سمت درستی که باور من و توست
که باز دست خداوند یاور من و توست
بایست مثل تمام دلاوران شهید
که سرو بودن و ماندن، مُقَدرِ من و توست
بایست، خوف و خطر را به جان بخر، آری
که نیلهای تلاطم مُسَخرِ من و توست
شهید بود و شهیدانه زیست تا آخر
که این مرامِ معلایِ رهبر من و توست
در اهتزار بماند عَلَم که بعد از این
لوای سرخ علمدار در برِ من و توست
و نیست راه فراری برای اهریمن
رجز به روی لب و شور در سر من و توست
همیشه نام عزیزش، عزیز خواهد ماند
قوی و محکم و نستوه، کشور من و توست
***
علیاصغر عزتیپاک
چه خوشبخت بودیم ما…
چه سرافراز بودیم ما…
چه باشکوه بودیم ما…
ما با تو حسرت روزگاران بودیم…
نامت مبارکترین و بلندترین نام تاریخ ایران شد
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی