از بازی‌های رایانه‌ای می‌توان برای انتقال مفاهیم استفاده کرد

علیرضا جوادی مدیر شرکت دانش بنیان در حوزه بازی‌سازی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر، با اشاره به وضعیت صنعت بازی گفت: حدود ۱۰ سال است که در صنعت بازی فعالیت می‌کنم. در این مدت با چالش‌های متعددی روبه‌رو بوده‌ام؛ برخی از این چالش‌ها نه تنها حل نشده، بلکه به مرور زمان پیچیده‌تر هم شده‌اند.

وی ادامه داد: اصلی‌ترین چالش ما در حال حاضر، محدودیت‌ها و تحریم‌هاست. چالش بعدی، نبود نیروی انسانی قوی و متخصص در کشور است؛ یعنی نیروهایی هستند، اما بیشترشان یا مهاجرت می‌کنند یا به فکر مهاجرت هستند و مورد آخر، می‌توانم به بازار نه چندان پویا اشاره کنم؛ چرخه اقتصادی ما در مقایسه با بازار جهانی، از ابتدا ضعیف بوده و همچنان هم همینطور است.

این مدیر شرکت دانش بنیان خاطرنشان کرد: فعالیت در میان این چالش‌ها کار سختی است. می‌جنگیم و جلو می‌رویم. تا اینجا توانسته‌ایم دوام بیاوریم، هرچند بعضی جاها واقعاً کم آوردیم و همچنان هم کم می‌آوریم. اما مهم‌ترین ویژگی ما و بسیاری از فعالان این حوزه، استقامت بوده است.

وی یادآور شد: در مورد تحریم‌ها، مجبوریم روش‌های مختلفی را برای دور زدن محدودیت‌ها به کار ببریم، مثل استفاده از آی‌پی(IP) خارجی یا روش‌های فنی دیگر.

جوادی گفت: برای جذب نیروی انسانی هم تا جایی که توانستیم سعی کردیم از جوانان و دانشجویان خودمان استفاده کنیم، آن‌ها را جذب کنیم، رشد بدهیم و پرورششان دهیم. اما واقعیت این است که از یک جایی به بعد، کار سخت می‌شود.

نسبت به بازار جهانی عقب هستیم

وی افزود: در مورد بازار هم مشکل عمومی کشور ماست و چاره‌ای ندارد؛ نسبت به بازار جهانی عقب هستیم و این مسئله فقط مربوط به ما نیست، همه را در بر می‌گیرد.

این بازی‌ساز اظهار کرد: در این ۱۰ سال، شاید بالای ۲۰ نفر از دوستان، همکاران و افرادی که با آن‌ها در ارتباط بودم، مهاجرت کرده‌اند. جای‌شان واقعاً خالی است و به آن راحتی‌ها پر نمی‌شود. الان بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای و نهادهای دیگر در سراسر کشور تلاش‌هایی می‌کنند، دوره‌های آموزشی برگزار می‌کنند، اما واقعیت این است که مشکل عمیق‌تر از این حرف‌هاست. چند دوره آموزشی نمی‌تواند جبران مهاجرت نخبگان را بکند.

وی یادآور شد: به عنوان نمونه، سال گذشته از تیم خودمان پنج نفر با سرمایه‌گذاری عالی، حقوق‌های خیلی خوب و شرایط مساعد به امارات رفتند؛ ترکیه هم به همین شکل است. کشورهای اروپایی و آمریکایی هم که جای خود دارند. جوادی گفت: بازار جهانی صنعت گیم در سال گذشته حتی از هالیوود هم پیشی گرفت و از فیلم، سینما و موسیقی جلو زد. اما در کشور ما هنوز جایگاه واقعی خودش را پیدا نکرده و به همین دلیل، بسیاری به فکر مهاجرت می‌افتند.

جوادی خاطرنشان کرد: پیشنهاد من برای این صنعت، ورود جدی نهادهای حاکمیتی و دولتی به این حوزه و سرمایه‌گذاری درست و اصولی است. این که تأمین اعتبار بشود و چرخه اقتصادی صنعت بازی به راه بیفتد. فکر می‌کنم دولت هم تا حدی به این موضوع رسیده، اما آن‌طور که باید ورود پیدا نکرده است.

از بازی‌های رایانه‌ای می‌توان برای انتقال مفاهیم استفاده کرد

این بازی‌ساز اظهار کرد: حتی یادم است سال گذشته مقام معظم رهبری هم اشاره کردند که از بازی‌های رایانه‌ای برای انتقال مفاهیم استفاده شود. این نشان می‌دهد که اهمیت موضوع را درک کرده‌اند، اما هنوز اقدام عملی جدی صورت نگرفته است که امیدوارم به زودی شاهد تغییر باشیم.

وی خاطرنشان کرد: البته ممکن است بگویید این ورود نهادها منجر به سفارشی‌سازی می‌شود. بله تا حدودی درست است. ولی من فکر می‌کنم اشکالی ندارد. این نیاز جامعه ماست؛ چه در بخش‌های نظامی، آموزشی، فرهنگی و حتی بازی‌های جدی، غیر از بازی‌های صرفاً سرگرم‌کننده.

جوادی گفت: صنعت بازی موبایلی الان فراگیر شده و همه بازی می‌کنند. طبق آمار بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای، بازیکنان ایرانی به طور متوسط دو ساعت در روز بازی می‌کنند. مخاطب خیلی وسیع و همگانی است. نیاز مبرمی به سرمایه‌گذاری و توجه جدی به این حوزه وجود دارد. اما سوال اینجاست که چه زمانی قرار است این اتفاق به صورت جدی بیفتد.

وی یادآور شد: پیش‌بینی من از آینده این صنعت برای کشور، امیدوارکننده است. حرکت‌های خوبی شروع شده، تلاش‌هایی در جریان است و نیروهای مستعدی هم داریم. اگر شرایط مهیا باشد، آینده خوبی در انتظار صنعت گیم ایران خواهد بود.

این مدیر شرکت دانش‌بنیان با اشاره به جشنواره بازی‌های رایانه‌ای گفت: خود برگزاری جشنواره اتفاق خوبی است و همین که برگزار می‌شود، جای امیدواری دارد. خود جشنواره فجر هم معتبر است. اما از نظر کیفیت، آن‌طور که باید و شاید، سطحش پایین است. تیم‌های برجسته و محصولات شاخص در آن شرکت نکرده‌اند. مثلاً خود ما هم حضور نداشتیم. دلایل مختلفی دارد؛ از جمله جوایزی که ارزش آنچنانی ندارد، برندسازی ضعیف جشنواره و یک سری مسائل دیگر که شاید بهتر باشد از کنارشان بگذریم.