نگاهی به معنویت شهید شادمانی در آیینه‌ی هنر عبدالحمید قدیریان + فیلم

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، بسیار جوان بود که با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و شکل‌گیری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به عضویت در این نهاد مقدس درآمد. لباس پاسداری را که به تن کرد راهی جبهه های نبرد حق علیه باطل در منطقه غرب کشور شد و آنجا دوشادوش شهدای بزرگ استان همدان جنگید. علی شادمانی در همین مسیر مقدس گام برداشت و با نبوغی که در عرصه فرماندهی داشت تبدیل به یکی از فرماندهان برجسته دوران دفاع مقدس و پس از آن شد. سپهبد شهید علی شادمانی هم سابقه مبارزه با گروهک‌های تروریستی و تجزیه طلب در ابتدای پیروزی انقلاب را داشته و هم یکی از با سابقه ترین رزمندگان دوران دفاع مقدس به شمار می آمد.

فرمانده دلاور قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء 47 سال پوتین از پای خود در نیاورد و در مسئولیت های مختلفی مانند فرماندهی لشگر 32 انصارالحسین(ع)، قرارگاه نجف اشرف، لشکر 4 بعثت، لشگر 3 نیروی مخصوص حمزه نقش آفرینی کرد. شهید شادمانی از نخبگان نظامی و عملیاتی به شمار آمده و به واسطه مأموریت‌های محول شده به وی آشنایی بسیار خوبی با ارتش، سپاه، فراجا و دیگر بخش‌های ستاد کل نیروهای مسلح داشت. فرزند دیار هگمتانه و همرزم کسانی که رهبر معظم انقلاب آنها را یاران حسین نامید، پس از شهادت سپهبد شهید غلامعلی رشید فرمانده دلاور قرارگاه خاتم الانبیاء با حکم فرمانده معظم کل قوا به فرماندهی این قرارگاه منصوب شد، اما او نیز در پی ترور وحشیانه رژیم اشغالگر قدس همچون دوستان شهید خود لباس شهادت بر تن کرده و “عند ربهم یرزقون” شد.

از ویژگی‌های برجسته‌ی شهید سپهبد علی شادمانی ـ و در حقیقت بسیاری از شهدای والامقام دفاع مقدس و انقلاب اسلامی ـ روح عمیق ایمان، جلوه‌ی روشن معنویت، و دلبستگی ویژه‌ی آنان به اهل‌بیت وحی، به‌ویژه حضرت امام حسین‌ علیه‌السلام، بود.

یکی از بازدیدهای سردار شهید سپهبد علی شادمانی، مربوط به نمایشگاه آثار استاد عبدالحمید قدیریان بود.

یاسر شادمانی، پژوهشگر دکتری اندیشه سیاسی و فرزند آن شهید، در یادداشتی اختصاصی به خبرگزاری تسنیم، درباره‌ی برگزاری نمایشگاه «نور آمد» در حوزه‌ی هنری ـ که به نمایش تابلوهای نقاشی استاد عبدالحمید قدیریان اختصاص داشت ـ نوشت:

استاد عبدالحمید قدیریان هنرمند متعهد انقلاب اسلامی، به تنهایی توانسته است در این سالها نقش یک سازمان چابک فکری و تبلیغی و رسانه ای را ایفا کند.

از کشف «مفاهیم» والای الهی تا پرداختن آنها در دستگاه محاسبات معارفی و شکل دادن به مفاهیم در قالب «فرم»های نقاشی. اما او مأموریت خود را در خَلق تابلوی نقاشی محدود نمی بیند، بلکه به دنبال این است که در پسِ فرم های نقاشی، مخاطب خود را به حرکت در آورد و متوجه «ولایت» کند. و در ایفای این مأموریت، بیش از هر چیز «نور» و «آسمان» است که جلوه گری می‌کند.

در دورانی که کید شیاطین جنّی و اِنسی بر اِطفای نور انقلاب اسلامی تمرکز یافته، او همراه با حرکت خداییِ «اتمامِ نور»، زندگی هنری خود را وقف به تصویر کشیدن ابعاد و زوایای مختلف آیه 8 سوره صف کرده است؛ «یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ»

قدیریان به مهمترین وجه معرفتی انقلاب اسلامی یعنی اتصال انسان به آسمان پی برده و دنبال به تصویر کشیدن جلوه انوار الهی در پهنه این آسمان است. در آثار ایشان بیش از آنکه تصاویر نقاشی شده اصالت داشته باشد، نور اصالت دارد. به قول خودش: من متعهد به مفهوم هستم نه سبک های نقاشی.

او به توصیه امام راحل رحمت الله علیه که فرمود: «نور خدا در این کشور جلوه گر شده است قدر این جلوه الهی را بدانید» قدر و منزلت اساسی انقلاب را در همین وجه نورانی می‌جوید. و اساساً همین جنبه معرفتی است که پاک طینتان عالم را در دنیا حرکت داده و به جنب و جوش واداشته است.

نور در آثار قدیریان آرامش بخش است اما تخدیر کننده نیست، آرامشی است که در پرتو تبیین دقیق از پیروزی برنامه الهی در هماوردی جبهه حق در مقابل باطل، در جان مخاطب می‌نشیند و او را به حرکت وا می‌دارد؛ حرکتی ولایت گونه و جهت دار به سمت «نور هدی».

و خاطرم هست در زمستان 1401 وقتی شهید علی شادمانی از نمایشگاه «نور هدی» استاد قدیریان در فرهنگسرای نیاوران بازدید کرد؛ بیش از هر چیز اهتمام قدیریان به تصویر کشیدن ابعاد نور بود که برایپدر بزرگوارمان جلب توجه کرد. 

به یاد دارم در ابتدای بازدید از آن نمایشگاه، وقتی درباره وضعیت اجتماعی آن روزها که اغتشاشات 1401، اهالی جبهه حق را به نگرانی کشانده بوده بود، اختلاف دیدگاهی بین شهید و استاد قدیریان درباره وضعیت جامعه به وجود آمد، باز هم این منطق نور بود که دیدگاه‌ها را به هم نزدیک کرد و زبان مفاهمه‌ای قوی بین این دو عزیز شکل گرفت.

چارچوب تحلیلی هر متخصصی نسبت به قضایای سیاسی و اجتماعی می‌تواند متفاوت باشد؛ ممکن است یکی از دریچه‌ی تخصص علوم سیاسی تحلیل کند و برای دیگری ابعاد اجتماعی پررنگ‌تر باشد. دیگری ظرفیت‌های قدرت نظامی را ببیند و فرد دیگری ضعف‌های رفتاری جامعه برایش دغدغه باشد. کسی اقتصاد برایش پررنگ باشد و دیگری جامعه را کنشگر بداند و… طبیعتاً زبان هر کدام از این طیف‌ها با دیگری متفاوت است، اما آنجایی که همه این اندیشمندان به جبهه حق تعلق داشته باشند، یک منطق می‌تواند آنها را به هم نزدیک کند و آن منطق نور است، اینجاست که می‌توان مدعی شد منطق نور، زبان مفاهمه اهالی حق است، با هر تخصص و تشخصی که داشته باشند.

همه اهتمام قدیریان در این سالها، توجه دادن اندیشمندان و نخبگان و علمای جامعه به منطق نور بوده است. دغدغه‌اش این است که مسئولان فکری و فرهنگی جامعه را بیدارباش دهد که از دستگاه منطق نور عقب نیفتند و خود را درگیر لایه‌های سطحی تحلیل نکنند؛ از موسم اربعین‌های نورانی که منطقه ما را در بر گرفت، تا ماجراهای التهابات جامعه در این سالها که ما فکر می‌کردیم با این شدت و حدت سالیان سال طول خواهد کشید تا آرامش به جامعه برگردد، اما به اشاره‌ای نور در کشور جلوه‌گر شد و آرامش جامعه را در بر گرفت، تا جنگ 12 روزه با رژیم صهیونیستی که خداوند به قلبها انسجام بخشید و مؤمنان زیرک فهمیدند که منشأ آن از کجا بوده است، قدیریان دغدغه اشارت نخبگان به برنامه الهی را داشته است که با منطق تامّ کردن نور الهی در حال اجراست؛ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ.

همان روزهای 1401 و از پسِ التهاباتی که در کشور به وجود آمده بود، دغدغه‌مندان انقلاب به شهید شادمانی مراجعه می‌کردند و خواستار قاطعیت بیشتر نظام در مقابل فریب خوردگان بودند، اما این شهید عزیز با اطمینانی که به سرمنشأ نورانی انقلاب داشت می‌گفت: «این مرحله سخت را هم ان شاالله پشت سر می‌گذاریم، ما همه توان مادی و معنوی خود را برای جنگ با اسرائیل آماده کرده‌ایم».

و ما در آن 12 روز دیدیم جایی که ابزار و قدرت‌های مادی جبهه حق با سلاح ایمان و نور پیوند بخورند شگفتی‌ساز خواهند شد. آن شهید عزیزی، در انتهای نمایشگاه «نور هدی» در مقابل تابلوی سه‌لتیِ جنگ با اسرائیل (جنگ مقدس) ایستاد و از انقلاب آخرالزمانی ایران گفت: «انقلاب اسلامی یک انقلاب آخرالزمانی است، ما با این انقلاب از تاریکی‌ها و جهل و همه ابتذال و ابتلائات رها شدیم و به نور متصل شدیم… ما در پرتو این انقلاب با ائمه معصومین علیهم السلام آشتی کردیم با قرآن آشتی کردیم…..» باشد که معرفت خود را برای نقش آفرینی در جبهه آخرالزمانی حق و باطل ارتقا دهیم تا تأییدات خداوند بیش از پیش نصیبمان شود.

انتهای‌پیام/