یادداشتی از 100 سال آینده درباره عظمت ملّت ایران

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، علی وزیریان کارگردان فیلم‌های «یک وجب از آسمان» و «خدا نزدیک است» در یادداشتی خیالی که از صد سال آینده نوشته شده است، از اتفاقاتی بزرگ در این روزهای سرنوشت‌ساز ملت ایران که می‌تواند رخ دهد نوشت و به تمجید مردم ایران پرداخت:

« هوالخالق الباری المصور

« ایرانی ها شگفت انگیزند »

امروز سه شنبه دهم اردیبهشت سال 1505 خورشیدی و چهلم نوروز است؛ روز جشن ملی “خلیج فارس” و “تنگه هرمز”.

یکصد سال پیش، چنین روزهایی، روزهای پرشور، اعجاب انگیز و بی بدیل بود، نه فقط برای ایران که برای جهان و جهانیان و اگر مستنداتش نبود همه تصورمی کردیم آنچه می گویند و می شنویم گزافه و فسانه است ؛ همان ایام بود که دنیا اذعان کرد « ایرانی ها شگفت انگیزند» .

از تشکیل زنجیره انسانی مقابل زیرساخت‌های کلیدی کشور بگیر تا شبهای خیابان و ایستادن در میدان که مردم خود را سپر بلا کردند. زنجیره انسانی جوانان، دانشجویان و مردم کوچه و بازار روی پل تاریخی دزفول، نیروگاه سیکل ترکیبی کازرون و نیروگاه حرارتی تبریز، روی پل سفید اهواز و دیگر موقعیت و مکان های زیر ساختی و حیاتی کشور، پدیده ای اعجاب انگیز بود که دنیا را بهت زده و متحیر کرد .

در همان ایام بود که اولین ارتش داوطلب 30 میلیونی (جان فدا) در جهان شکل گرفت و رقم خورد.

و در چونان روزهای با شکوهی مردم حزب و جناح و دسته و چپ و راست و میانه و کند و تند را فراموش کردند؛ آبی و قرمز و زرد نارنجی بودن را از یاد بردند و همه یک رنگ شدند تا وطن باقی بماند و افتخار آزادگی و غرور ملی میراثی باشد برای همه و همیشه.

پرستاری که سه نوزاد را از دل انفجار و غبار و شیشه‌های فرو ریخته بیمارستان نجات داد و به آغوش مادران دلواپس و مضطرب شان رساند عکس شد و در حافظه تاریخی ملت ماند. ایستادن در میدان و شب زنده داری های پرشور در پیچ تاریخی کشور، چشم انداز آینده ایران و جغرافیای سیاسی را تغییر داد و اراده ملی بر تصمیمات کلان کشور تاثیری جدی و غیر قابل انکار گذاشت. مردم در عمل آواز سر دادند که:

ندانی که ایران نشستِ من است

جهان سر به سر زیر دست ِ منست

همه روی یکسر به جنگ آوریم

جهان بر بداندیش تنگ آوریم

و جهان را بر آن “خنزیر زرد” بد اندیش و جرثومه فساد و همپالکی ملعونش “گراز صهیون” تنگ کردند و معجزات الهی یکی پس از دیگری رقم خورد .

همان روزها آمریکا طی یک دزدی دریایی چند صد میلیون دلاری، نفت خام ایران را در اقیانوس هند توقیف کرد. چشم‌ها به تهران دوخته شد تا واکنش سیاستمداران و سرداران ایرانی را ببینند که خبر رسید در میانه راه تیر غیب گارد ساحلی آمریکا را بلعید و در آب فرو برد و شکست مفتضحانه ای برای آن قدرت پوشالی رقم خورد.

نفتکش ایرانی از مسیر انتخابی دشمن منحرف و به کشور بازگشت. “خنزیر زرد” این حمله به گارد ساحلی اش را به حوثی ها در حمایت از ایران نسبت داد؛ و ایران تنها یک کلام گفت: «ید اللَّه فوق ایدیهم». معجزه ای مثل طبس! هیچ نشانه ای از مداخلۀ ایران در این ضربه مهلک به دزدان دریایی آمریکایی موجود نبود. به حول قوۀ الهی و با واکنش و تهاجم سرداران ایرانی سناریوی محاصره دریایی شکست؛ فصل نوین خلیج فارس رقم خورد و تنگه هرمز تا ابد برای ایران باقی ماند. ملت علوی ابر قلدری آمریکا را در “خلیج فارس” غرق و نابود کرد و این شکست دشمن زبون، عکس شد و در حافظه تاریخی جهان باقی ماند.

یمن که نسبت به ماجراجویی و وحشی‌گری دولت “خنزیر زرد” بارها هشدار داده بود، حمایت خود را از اقدامات ایران در تنگه هرمز اعلام کرد و چیزی نگذشت که جنبش انصارالله یمن، باب‌المندب را که یکی ازتنگه های استراتژیک دنیا بود و نقش حیاتی و برجسته‌ای در تجارت جهانی داشت مسدود کرد و گره ای بر گرۀ قبلی تجارت آن روز دنیا افزود.

در این بین اتفاقاتی عجیب و باور نکردنی دیگری هم رخ داد که چشم بیگانه و رسانه‌های جیرخوار را کور کرد. یکی از مطالبات مردم کف خیابان و میادین این بود که عوامل رسانه های معاند، تمام و کمال و کَت بسته باید تحویل مردم ایران شوند. این مهم جزء پیش شرط عبور از تنگه هرمز شد برای کشتی دولت هایی که عوامل مزدور فارسی زبان را در پناه خود داشتند. حیرت انگیز این بود که دولت ها شرط مذکور را بدون ذره ای مقاومت و چانه زنی پذیرفتند و همۀ این عنتران بداختر و سرسپرده های جیره خوار فارسی زبان را به همراه آن شازدۀ مخنث با دستبند قپانی و کَت بسته تحویل ایران دادند، چراکه این جرثومه های فاسد در قیاس با منافع دولت های متخاصم و محتاج ایران پشیزی ارزش نداشتند.

پس از نقل و انتقال و تحویل آنها به کشور، مکانی به این انگل ها اختصاص یافت که نامش شد “باغ وحش شیشه ای”. نه ، اشتباه نکنید این باغ وحش هیچ ارتباطی با نمایشنامۀ تنسی ویلیامز ندارد و وجه تسمیه اش تنها به این خاطر بود که این وحوش، حیوان هایی انسان نما بودند که برای عبرت دیگران در این عمارت شیشه ای محبوس شدند تا مخاطبین وطنی شان آنها را نه در قاب تلویزیون بیگانه بلکه در پشت شیشه های باغ وحش ببینند. رفته رفته نسل آنها منقرض شد و پس از سَقَط شدن، به دلیل ممنوعیت دفن آنها در خاک پاک وطن، اجسادشان سوزانده و خاکسترشان به فاضلاب کشورهای همسایه مثل امارات منتقل شد.

این فضل الهی است که: « ایرانی ها شگفت انگیزند» برای همیشه تاریخ .

علی وزیریان»

انتهای پیام/