به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، دوازدهم تیر ماه 1389، صحنه یکی از تأثیرگذارترین دیدارهای فرهنگی بود؛ دیداری که در آن جمعی از چهرههای برجسته سینما و تلویزیون، از جمله مرحوم سلحشور و ضیاءالدین دری، با رهبر شهید انقلاب به گفتوگو نشستند. این جلسه با نُه سخنرانی از سوی هنرمندان آغاز شد که مطالبات و دغدغههای صنفی و هنری خود را در محضر ایشان مطرح کردند.
مطالبات سینماگران: از بودجه تا ممیزی
مسعود جعفری جوزانی در ابتدا به فرمایشات معظّمله در سال 1385 مبنی بر «اعتلای سینمای ایران» اشاره کرد و گلایههایی را در خصوص مغفول ماندن برخی سفارشات مطرح نمود.
سیروس مقدم به بحران بودجه در سازمان صدا و سیما پرداخت و این وضعیت را در مقابل رشد شبکههای خارجی همچون «بیبیسی فارسی» نامطلوب دانست. وی همچنین از دخالت سلیقهای قوه قضائیه و نیروی انتظامی در روند ساخت آثار انتقاد کرد که منجر به حذف سکانسها و کاهش جذابیت فیلمها میشود.
محمدرضا ورزی، کارگردان آثار تاریخی، بر لزوم مشاوره مستمر مورخان طراز اول و رفع اختلافات تاریخی در نگارش فیلمنامه تأکید کرد. او همچنین خواستار احداث یک شهرک سینمایی جدید و همچنین پخش جهانی سریالهای فاخر ایرانی (مانند «امام علی (ع)» و «مختارنامه») شد تا در عرصه بینالملل با نمونههای مصری رقابت کنند.
پروانه معصومی (فقید)، با مروری بر جایگاه کیفی زن در آثار نمایشی، ضمن اشاره به بهبود نسبی در سالهای اخیر، بر تعهد تلویزیون نسبت به طبقات روستایی تأکید کرد؛ قشری که تلویزیون تنها تفریح اصلی آنهاست.
شهاب حسینی که در آن ایام مشغول ایفای نقش شهید بابایی بود، این نقش را «امانت الهی» خواند و خواستار تخصیص بودجه بیشتر برای ساخت آثار زندگینامهای از بزرگان تاریخی، فرهنگی و ورزشی کشور شد تا مانع از «بیهویتی» جوانان گردد.
محمدحسین لطیفی اعتراض خود را متمرکز بر رویکرد صرفاً «دفاعی» در تولیدات دانست و اعلام کرد که در مقابل تبلیغات گسترده خارجی (مانند تبلیغات مسیحیت)، باید رویکرد تهاجمیتری اتخاذ کرد. او بازخوردهای مثبت سریال «صاحبدلان» را شاهدی بر قدرت تأثیرگذاری آثار دینی برشمرد.
مهدی سجّادهچی با طنازی، خطاب به رهبر انقلاب، عدم توجه به نویسندگان را در مملکتی که «رهبرش استاد ادبیات است»، مورد پرسش قرار داد و سابقه «کارگردانسالاری» پس از انقلاب را نقد کرد.
ضیاءالدین دری با استناد به سوره عصر، به سختی جذب مخاطبان نسل جدید تلویزیون اشاره کرد و ممیزیهای تلویزیون را «محافظهکارانه، فوری و صریح» خواند، به طوری که ممکن است آثاری مانند «کیف انگلیسی» نیز با مشکل پخش مجدد مواجه شوند.
ابوالقاسم طالبی آخرین سخنران بود که با لحنی حماسی، چالش ساخت آثاری درباره «دفاع از انقلاب» در میانه فتنهها را مطرح کرد. او از سختی نمایش شخصیتهای منفی (مانند «قاضینما») به دلیل ترس از پیگرد قضایی گلایه کرد و گفت که برای نمایش شرارت، ناچار به اضافه کردن توضیحات حمایتی از نهادهای مربوطه در تیتراژ پایانی هستند.
پاسخ و تبیین رهبر انقلاب
در پاسخ، رهبر انقلاب ضمن تأکید مجدد بر فرمایش امام خمینی(ره) که «تلویزیون دانشگاه است»، به هنرمندان حق دادند که از نبود «امنیت روحی» و حتی آسیبرسانی از سوی برخی دستگاهها گلهمند باشند، چرا که هنرمند موجودی «ظریف» است.
ایشان تصریح کردند که اگرچه برخی دغدغهها ناشی از «روح لطیف هنرمند» است، اما برخی ایرادات نیز وارد است. نکته محوری پاسخ ایشان در باب نقد و نمایش شرارت این بود:
«اشکالی ندارد که در فیلمها انتقاد صحیح هم باشد که در کنار نشان دادن ضعفها، قهرمان فیلم بتواند بر آن مشکلات غلبه کند و پیروز شود. … نشان دادن شرور در فیلم اشکالی ندارد به شرطی که حرکت خیر را نیز نشان دهید که قویتر از آن است و بر آن غالب میشود.» نمایش فقر بدون امید به رفع آن، یأسآور تلقی شد.
در این جلسه، 12 بانوی هنرمند از جمله فاطمه گودرزی، افسانه بایگان و شهره لرستانی حضور داشتند و در میان آقایان، چهرههایی چون مسعود دهنمکی، حمید لولایی و سید داوود میرباقری به چشم میخوردند. رهبر انقلاب همچنین به وضعیت داریوش کاردان که با دست شکسته حضور یافته بود، توجه ویژه نشان دادند.
این دیدار بار دیگر علاقه عمیق رهبری به اهالی فرهنگ و هنر را به نمایش گذاشت.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی