مرتضی جوهری در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: امسال به دلیل وجود آنفلوآنزای فوقحاد پرندگان، هیچ پروانهای برای شکار پرندگان صادر نشده است.
به گفته وی، این تصمیم با توجه به وضعیت بیماریهای دامی و احتمال انتقال ویروس از طریق پرندگان مهاجر اتخاذ شده و تا زمانی که سازمان دامپزشکی کشور رفع کامل خطر را تأیید کند، ممنوعیتها ادامه خواهد داشت.
رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات وحش اداره کل حفاظت محیطزیست اصفهان تأکید کرد: ایستگاههای که پرندگان مهاجر حضور دارند به طور مستمر رصد میشود و تاکنون موردی از شیوع بیماری در مناطق حفاظتشده نیز گزارش نشده است.
جوهری افزود: به باغ پرندگان اصفهان نیز توصیه اکید کردهایم که فعلاً هیچ پرندهای را پذیرش نکنند و در حال حاضر هیچ ورودی جدیدی ندارند؛ همچنین پرندگانی که مردم به ما تحویل میدهند، بلافاصله برای قرنطینه به مرکز بازپروری کلاهقاضی معرفی میشوند.
وی خاطرنشان کرد: پرندگان مهاجر ممکن است ناقل ویروس باشند؛ بنابراین توصیه میشود افراد از هرگونه تماس نزدیک با پرندگان وحشی پرهیز کنند تا خطر انتقال بیماری به حداقل برسد.
خشکی زایندهرود یک تهدید امنیت زیستی
به گزارش مهر، پیش از این شهرام موحدی مدیرکل دامپزشکی استان اصفهان نیز به خبرنگار مهر گفت امسال هیچ کانون فعال آنفلوآنزای فوقحاد پرندگان در استان اصفهان ثبت نشده و وضعیت آرام است. وی با این حال تاکید کرد: این به معنای بیخطری نیست؛ ما در فصل مهاجرت پرندگان قرار داریم و بالاترین سطح هوشیاری را حفظ کردهایم.
موحدی با اشاره به تهدید بسیار جدی ناشی از خشکی کامل زایندهرود خاطرنشان کرد: در سالهایی که زایندهرود جریان دارد، پرندگان مهاجر در حاشیه رودخانه و تالاب گاوخونی متمرکز میشوند و اگر حتی یکی از آنها ناقل ویروس باشد، آلودگی در یک محدوده مشخص باقی میماند و قابل کنترل است اما وقتی زایندهرود خشک باشد، این پرندگان بهجای یک نقطه، در هزاران استخر کشاورزی، آببند و چالههای پراکنده در سراسر استان پخش میشوند.
وی اضافه کرد: این دقیقاً همان پدیدهای است که ما آن را “بمب خوشهای زیستی” مینامیم؛ چون ویروس بهصورت پراکنده و همزمان در نقاط متعدد استان پخش میشود و کنترل آن به مراتب سختتر و پرهزینهتر خواهد بود.
مدیرکل دامپزشکی اصفهان افزود: هر سال بیش از صدها هزار تا میلیونها قطعه پرنده مهاجر از مسیر سیبری–ایران کریدور پروازی غربی–آسیایی از بالای سر ما عبور میکنند یا برای استراحت توقف میکنند. کافی است تنها چند قطعه از این پرندگان ناقل ویروس آنفلوآنزا باشند تا با تماس مستقیم یا غیرمستقیم با مزارع طیور صنعتی و سنتی، یک فاجعه اقتصادی و امنیتی غذایی ایجاد شود.
موحدی تصریح کرد: خشکی زایندهرود نه تنها یک بحران زیستمحیطی که یک تهدید مستقیم امنیت زیستی و دامی کشور است. تا زمانی که جریان آب در زایندهرود احیا نشود، هر سال در فصل سرما باید منتظر بدترین سناریوهای ممکن برای آنفلوآنزای پرندگان باشیم.
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی