به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با گذشت مدتی از حادثه جانسوز سقوط بالگرد و عروج ملکوتی خادمالرضا، حضرت آیتالله سید ابراهیم رئیسی و همراهان ایشان، بازخوانی ویژگیهای شخصیتی و مدیریتی وی از دریچهی نگاه دقیق و عمیق مقام معظم رهبری، ابعاد تازهای از مدیریت تراز انقلاب اسلامی را نمایان میسازد. تأمل در منظومه فکری و اشارات مکرر حضرت آیتالله خامنهای پیرامون سیره رئیسجمهور فقید، فراتر از یک تجلیل ساده، ترسیمگر الگوی کارگزارانی است که در تلاطم حوادث، مسیر خدمت را گم نکردند. این نگاه نافذ که برخاسته از شناخت دقیق رهبر شهید از سرباز شهید است، سرفصلهای مهمی را پیش روی تحلیلگران و کارگزاران نظام قرار میدهد که در این یادداشت به بررسی تفصیلی آنها میپردازیم:
یکی از برجستهترین محورهای مورد تأکید رهبری در خصوص سیره شهید رئیسی، اهتمام ویژه وی به پیگیری طرحهای بزرگ بود. در حالی که بسیاری از پروژههای زیربنایی کشور در دهههای گذشته با کندی مواجه شده بود، شهید رئیسی با رویکردی عملیاتی، پروژههای عظیمی همچون انتقال آب از دریا به فلات مرکزی و حل معضل تنش آبی در شهرهایی که سالها در انتظار بودند را به سرانجام رساند. رهبر معظم انقلاب با اشاره به این ویژگی، وی را مدیری توصیف کردند که سنگینی کارهای بزرگ او را از میدان به در نمیکرد. این نگاه، نشاندهنده عبور از مدیریت ستادی و ورود به عصر مدیریت پروژهمحور با هدف گرهگشایی از زیست روزمره مردم بود.
در بخشی دیگر از این واکاوی، مردمی بودن به عنوان یکی از ارکان اصلی شخصیت شهید رئیسی مطرح شده است. از منظر رهبر شهید انقلاب، حضور ایشان در بین مردم تنها یک اقدام نمادین نبود، بلکه هدف آن لمس حقایق و شنیدن مستقیم نیازهای جامعه برای تنظیم برنامههای کلان دولت بود. سفرهای استانی بیوقفه و حضور در دورترین و محرومترین نقاط کشور، گواهی بر این مدعاست که شهید رئیسی قائل به احترام واقعی برای مردم بود و جمهوریت را در نزدیکترین فاصله ممکن با شهروندان معنا میکرد.
شاید یکی از شخصیترین و در عین حال تأثیرگذارترین ابعاد شخصیتی شهید رئیسی که در بیانات رهبری تبلور یافته، معنویت و توسل ایشان است. تعبیر رهبر انقلاب مبنی بر اینکه وی اهل گریه و دعا بود و دلش روشن بود، پرده از رازی برمیدارد که زیربنای استقامت او در میدان سیاست بود. از منظر این گزارش، تفاوت بنیادین کارگزار تراز انقلاب با دیگران در همین پیوند قلبی با غیب نهفته است؛ امری که به تعبیر مقام معظم رهبری، انسان را در کوران حوادث نجات میدهد و مسیر پیشروی را هموار میسازد.
در حوزه سیاستهای کلان اقتصادی، اعتقاد به توان داخلی سرفصل مهم دیگری است که در این مجموعه به آن پرداخته شده است. شهید رئیسی با نفی نگاههای برونگرا که حل مشکلات کشور را صرفاً در گرو مذاکرات خارجی میدیدند، معتقد بود اکثر چالشهای کشور با تکیه بر ظرفیتهای داخلی قابل حل است. این باور، ریشه در استقلال فکری و بازگشت به خویشتن ملی داشت که در دوره ریاستجمهوری ایشان، منجر به احیای بسیاری از واحدهای تولیدی راکد و نیمهتعطیل گردید.
در عرصه بینالملل، سیره شهید رئیسی بر دو پایه عزتمداری و تعامل هوشمندانه استوار بود. رهبر شهید انقلاب با تمجید از صراحت ایشان در مواضع دینی و انقلابی، به طور خاص به حرکت نمادین و تاریخی وی در مجمع عمومی سازمان ملل و بالا بردن قرآن کریم اشاره داشتند. این گزارش تصریح میکند که در دولت سیزدهم، سیاست خارجی نه از موضع انفعال، بلکه از موضع اقتدار دنبال شد؛ به گونهای که تعامل با جهان بدون عقبنشینی از اصول و بدون اعطای امتیازات بیخودی صورت گرفت.
یکی از مظلومانهترین بخشهای زندگی سیاسی شهید رئیسی، برخورد صبورانه وی با منتقدان و بدخواهان بود. رهبری با اشاره به «تواضع، بردباری و مدارای» ایشان، خاطرنشان کردند که وی علیرغم تحمل رنج از زخمزبانها، هرگز از مسیر کار سرد نشد و مأیوس نگردید. این ویژگی، یعنی شکایت به درگاه الهی و سکوت در برابر هجمهها برای حفظ آرامش جامعه، الگویی نوین از سیاست اخلاقی را در فضای عمومی کشور ترسیم کرد.
در نهایت، واژهی خستگیناپذیری شاید گویاترین صفت برای توصیف پایانبندی زندگی این شهید باشد. رهبر معظم انقلاب بارها بر این نکته تأکید داشتند که حتی با وجود توصیههای مکرر به استراحت، پاسخ شهید رئیسی همواره اشتیاق برای کار بیشتر بود. این روحیه، دولت او را به دولت کار و امید تبدیل کرد که حتی در آخرین لحظات عمر نیز در مسیر خدمت به محرومترین نقاط مرزی کشور بود.
بررسی مجموعه بیانات رهبر انقلاب در قالب عنوان شهید به روایت شهید، نشان میدهد که میراث شهید رئیسی، فراتر از پروژههای عمرانی، تثبیت یک گفتمان مدیریتی است؛ گفتمانی که در آن معنویت با سیاست، صراحت با مدارا و کار جهادی با نظم تشکیلاتی پیوند میخورد. این یادداشت تأکید میکند که تداوم این مسیر، ضامن پیشرفت کشور و فائق آمدن بر چالشهای پیش رو در گام دوم انقلاب خواهد بود.
یادداشت از هانیه باباخانی
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی