دلنوشته ای کوتاه برای این روزهای ایران

یادداشت مهمان: در این روزهای سرنوشت‌ساز که همگی بر اهمیت و دشواری آن واقفیم و بی‌تردید از نقاط عطف زندگی جمعی و فردی ما ایرانیان به شمار می‌رود، بر این باورم که به خوبی دریافته‌ایم که چه مجدداً جنگ آغاز شود و چه مذاکرات ادامه یابد، ما ملتی متحد هستیم و در این شرایط به مسئولین و تیم مذاکره‌کننده خود اعتماد کامل داریم.

مطمئنیم که مذاکره در امتداد میدان جنگ و دو روی یک سکه برای نیل به اهداف و منافع ملی ماست. بنابراین برای ما تفاوتی ندارد؛ چراکه به مردان میدان و مردان دیپلماسی هر دو، اعتماد مطلق داریم.

مطمئنیم کنترل تمام امور، اعم از جنگ و مذاکره، در دستان مقتدر رهبر معظم انقلاب است. اصلاً ما برای تمام سناریوها آماده‌ایم. خیابان، میدان و دیپلماسی سه شکل جنگ ما هستند و از هر سه آنها به‌طور موازی استفاده می‌کنیم.

به لطف پروردگار، در تاریخی‌ترین اتحاد خود به سر می‌بریم و نزدیک قله پیروزی هستیم. ما در آستانه بازگشت به دوران طلایی تمدنی خود قرار داریم.

– تازه دریافته‌ایم که چقدر قوی هستیم.

– تازه فهمیده‌ایم که چقدر خوب بودیم، اما نمی‌دانستیم و اجازه نمی‌دادند بدانیم.

– تازه دریافته‌ایم که سخن چه کسی را باید بر چشم بگذاریم و سخن چه کسی را باید در سطل زباله بیندازیم.

– تازه به جهان می‌فهمانیم که ایرانی کیست و چگونه باید به او احترام گذاشت.

– اکنون چنان کرده‌ایم که مردم جهان هنگام مواجهه با ایرانیان مقیم کشورهای دیگر، تمایل دارند بیشتر از ایران بدانند و درک کنند که آنان از چه جامعه متمدنی برخاسته‌اند.

اکنون وضع چنان است که اعضای ناتو برای نخستین بار نخواسته‌اند کورکورانه در جنگ علیه ایران متحد شوند و با احترام کامل با ما سخن می‌گویند.

ما در حال مطرح شدن به‌عنوان ابرقدرتی بلامنازع در جهان هستیم. باید بعداً بنشینیم و به آنچه در این تاریخ انجام دادیم بیندیشیم، افتخار کنیم و از آن لذت ببریم. اما اکنون باید آگاهانه و مسئولانه رفتار کنیم.

– تفرقه‌افکنی ممنوع.

– جناح‌بازی و بهره‌برداری سیاسی ممنوع.

– ناامید و دلسرد کردن مردم ممنوع.

هنگامی که با خبر جدیدی مواجه می‌شویم که با منافع ایران تناقض دارد، ابتدا باید با خود تکرار کنیم که دشمن، سامانه رسانه‌ای قدرتمندی دارد و هوشیار باشیم که مبادا اجازه دهیم هر مطلبی به راحتی بر ذهن ما تحمیل شود.

یکدست و متحد، راست‌قامت و استوار، هوشیار و پُرانگیزه.

ناگفته نماند که ما در جنگ با تمام جبهه استکبار به طور مستقیم قرار داریم. شرایط، شرایط جنگی است.

با وجود تلاش خالصانه و مدبرانه دولت، ممکن است سختی‌های بیشتری پیش آید، گرانی افزایش یابد، بیکاری تشدید شود یا هر احتمال دیگر…

(به یاد دارید که در جنگ عراق، مردم تخم‌مرغ جمع می‌کردند و برای رزمندگان به جبهه می‌فرستادند؟)

این خاصیت جنگ است، اما نتیجه نهایی آن است که:

«ما در حال ساختن تمدنی با ابعاد جدید هستیم.»