به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، محمدمهدی عبداللهی، شاعر، در یادداشتی با اشاره به جلسات نیمه رمضان رهبر شهید انقلاب اسلامی با شاعران، خاطرهای از این دیدارها را روایت کرد، متن یادداشت او را که برای انتشار در اختیار خبرگزاری تسنیم قرار گرفته به این شرح است:
دیدار سالانه شاعران با مقام معظم رهبری، امام خامنهای شهید نهتنها مهمترین رویداد فرهنگی کشور بلکه بهاعتقاد بنده مهمترین و بزرگترین و علمیترین رخداد فرهنگی و ادبی جهان اسلام بود که هر سال در نیمه ماه مبارک رمضان در بیت شریف ایشان برگزار میشد،
بهعبارت دیگر این دیدار، اختتامیه کنگره بینالمللی شعر انقلاب اسلامی بود که شاعران در محفلی صمیمی با امین شعر انقلاب دیدار و در محضر مبارک ایشان اشعار متناسب با نیازهای روز جامعه و جهان اسلام را قرائت میکردند.
این دیدار نسبتاً طولانی سالانه شاعران با امین شعر انقلاب که با حضور و شعرخوانی شاعران جوان و پیشکسوت کشور و حتی کشورهای دیگر برگزار میشد، دارای اهمیتهای بسیار زیادی بود، از یک سو، این دیدار اهمیت ویژهای در نگاه مقام معظم رهبری، امام شهید انقلاب از منظر توجه ویژه به رسانه شعر و نقش رسانهای مؤثر آن در شکلگیری تمدن و فرهنگ داشت و از سویی دیگر از اهمیت فوقالعادهای بین اهالی ادب و فرهنگ و اساتید زبان و ادبیات فارسی بهواسطه ابراز عشق و ارادت قلبی به وجود نازنین امین شعر انقلاب داشت.
بیتردید رسانه شعر بیش از هر رسانه دیگری در ساخت تمدن ایران و معرفی آن بهعنوان مهمترین قطب فرهنگی و علمی جهان اسلام به دنیا تأثیرگذار بوده است و از همین منظر نیز بارها و بارها در دیدارهای مختلف امام شهید ما با شاعران مورد تأکید قرار گرفته است.
شهید خامنهای عزیز به اهمیت فوقالعاده شعر بهعنوان رسانه تأثیرگذار بارها و بارها اشاره و متولیان فرهنگی کشور را به پاسداشت زبان فارسی در برابر هجوم واژههای بیگانه امر کردهاند، این موضوع بدان مفهوم است که دفاع از هویت ملی و تمدن نوین اسلامی در برابر تهاجم فرهنگی بیگانه و نیز عدم فراموشی و جلوگیری از تحریف هویت ملی همواره مورد توجه ویژه سکاندار بصیر و رهبر حکیم و شجاع انقلاب اسلامی بوده است.
از منظر دیگر حفظ هویت اسلامی ایرانی و هویت ملی برای ایشان بسیار بااهمیت بود، تا آنجا که میفرمودند که شهیدان هویت ملت ایران هستند و ملت نباید هویت خود را فراموش کند و در جای دیگری از شهادت سردار دلها، شهید سلیمانی بهعنوان یک حادثه تاریخی و باعظمت یاد میکنند و میفرمایند؛ “خدای متعال به این حادثه برکت داد تا بتواند هویت دینی و انقلابی مردم را جلوی چشم همه قرار بدهد و همه ببینند که ملت ایران زیر تابوت شهید سلیمانی بهمعنای واقعی کلمه «هویت» و «وحدت» خود را نشان داد”.
آری، انسان کنایهفهم، این نکته را از بیانات حکیمانه اولشخص جهان اسلام در دیدارهای شاعران، درک خواهد کرد که تا این اندازه رهبری به پاسداشت زبان فارسی در برابر هجوم واژههای بیگانه تأکید داشتند و نمیخواستند هویت ملی دچار تحریف شود، چرا که مبارزهای که با انقلاب اسلامی انجام گرفت، مبارزه هویتی است و جلوی نابودی هویت ملت ایران، تاریخ ملت ایران، موجودیت ملت ایران و ذوب شدن فرهنگ ایران در فرهنگ کفر و استکبار یعنی فرهنگ غربی گرفته شد و شهدای عزیز و گلگونکفن انقلاب اسلامی نیز در این راه و مسیر نورانی شهید شدند تا از هویت ملت ایران دفاع کنند؛ پس بر ماست که ادامهدهنده راه مبارک امام شهیدمان آیت الله خامنهای عزیز و همه شهدای جبهه مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم و ظالمان باشیم.
امسال جای خالی آن مرد آسمانی بسیار محسوس بود و اشکها لحظهای هم به ما امان نمیداد، اشکهایی سراسر شوق و شور و حماسه در سوگ علمدار انقلاب. در این سالها انس خاصی با وجود نازنین ایشان داشتیم ولی امروز هم اگر بین ما نیست، روح مطهرشان حاضر و ناظر بر ماست و دعاگوی ما و همه ملت شریف ایران است.
ما هم به ایشان قول شرف میدهیم که لحظهای دست از آرمانهای بلند آن عبدصالح که همان ایستادگی و مقاومت در برابر دشمنان اسلام و اهلبیت(ع) بود، برداریم و تا آخرین نفس شاعر انقلاب و اهلبیت باقی بمانیم و روایتگر جانفشانیهای شهید خامنهای و همه شهدای بزرگوار باشیم.
یادم میآید در یکی از جلساتی که محضر ایشان مشرف شدم و به معظمله گفتم؛ “دعا کن، آقاجان، من هم به خیل شهدا بپیوندم.”، آقاجان به بنده فرمودند؛ “خدا شما را برای اسلام و انقلاب حفظ کند و بعد از صدوبیست سال با شهادت به دیدار معبود بشتابید”، بعد فرمودند؛ “شما هم دعا کنید بنده شهید شوم.”، و روز دهم رمضان امسال به آرزوی دیرینهاش رسید.
انشاءالله امین شعر انقلاب در صبح ظهور بههمراه حضرت ولیعصر(عج) رجعت خواهند کرد و شب شعر بزرگ پیروزی نهایی جبهه حق را در محضر ولی الله الاعظم در قدس شریف برگزار نماییم.
دنیای بیامام، برایم جهنّم است
یعنی که هرچه گریه کنم، باز هم کم است
من گریه میکنم که بمیرم برای تو
سوگت حماسه است و مرا گریه مرهم است
بر ما مگیر خرده؛ چرا گریه میکنیم؟!
در کربلای بیت تو، روضه فراهم است
در این حسینیه، دل ما شور میزند
“باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است”
پرپر شدن کنار عزیزان و اهلبیت
افسانه نیست، روضهات اینجا مجسّم است
لبتشنه، ظهر روز دهم، مثل جدّ خود
رفتیّ و ماه، بعدِ تو ماهِ محرّم است
بعد از تو خاک بر سر دنیا، عزیز من!
“باز این چه شورش است” که در جان عالَم است
جایت نبود روی زمین، جانِ آسمان
پس خوش به حال آن که در این بزم، مَحرم است
ما را ببخش قدر تو مجهول مانده و
دنیا برای فهم شما، جایمان کم است
مظلوم مقتدر، به خدا میسپارمت
خونخواهیات به گردن اولاد آدم است
ای ناخدایِ کشتیِ ایرانِ فاطمه
عهدی که با تو بسته وطن، عهد محکم است
ما را که عشق خامنهای زنده میکند
ما را شهید خامنهای، یار و همدم است
ایرانِ من همیشه به تو فخر میکند
راهت ادامه دارد و ایران مصمّم است
پاینده است مکتب شورآفرینِ عشق
جانم فدای این حرم و پای پرچم است
نزدیک قلّهایم، از ایران بخوان، عزیز
پیروزی بزرگ بهزودی مسلّم است
ما را مدافعان حرم آفریدهاند
ایرانِ من بهوسعت خطِّ مقدّم است.
انتهای پیام/+
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی