حسادت به‌جای نقد؛ چرا قطعه پرواز همای اثری حرفه‌ای و استاندارد است

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، حالا دیگر آهنگ رسمی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی 2026 رونمایی شده است، بازیکنان تیم ملی در جام جهانی هم اعلام شده‌اند، برخی‌ها اما به‌دنبال تسویه‌حساب‌های شخصی هستند! حسادت‌ها را علم کرده‌اند و برای خراب کردنِ روحیه تیم ملی ایران در جام جهانی و البته به‌هم‌زدن وحدت ملی،‌ آهنگ رسمی تیم ملی در جام جهانی را مورد حمله قرار داده‌اند.

این بار آهنگ رسمی تیم ملی فوتبال ایران برای جام جهانی را پرواز همای ساخته است، حالا برای بررسی دقیق‌تر و فنیِ این آهنگ امیرحسین سمیعی آهنگساز و خواننده موسیقی ایران دست به قلم شده است.

در ادامه یادداشتی به‌قلم امیرحسین سمیعی را می‌خوانید که به بررسی آهنگ رسمی تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی 2026 پرداخته است:

ما عاشقان خاک تو هستیم / مست از شراب تاک تو هستیم

چند روزی از انتشار قطعه موسیقی تیم ملی فوتبال ایران می‌گذرد؛ قطعه‌ای ساخته موزیسین خوش‌ذوق، پرواز همای.
و با توجه به اینکه همواره بعد از ساخت موسیقی برای تیم ملی فوتبال، بحث‌ها و مجادله‌های مختلفی در فضای رسانه‌ای صورت می‌گیرد، واجب دیدم از منظر موسیقی و کلام یادداشت کوتاهی بنویسم، بلکه از هیجان و بار تسویه‌حساب‌هایی از جنس حسادت در این ایام کم کند {شاید}.

به‌یاد دارم هر زمان هنرمندی برای ساخت قطعه موسیقی تیم ملی فوتبال کاندیدا می‌شد و یا آهنگسازی می‌کرد، معمولاً یا به انتخاب و یا به محتوای قطعه تولیدشده، انتقاداتی روانه می‌شد.
درست زمانی که سالار عقیلی و بابک زرین قطعه‌ای را برای حضور تیم ملی در روسیه ساختند، مباحث مختلفی در باب ارکستراسیون و شعر و حتی انتخاب سالار عقیلی با کاراکتر صدای ایرانی برای چنین قطعه‌ای، به باد انتقادات گرفته شد.

در مورد بررسی جزئیات آن قطعه، زمان گذشته است؛ اما نکته مهمی که می‌شود اشاره کرد و راه را برای بحث در مورد قطعه جدید باز می‌کند، بیان این موضوع است که آن قطعه، جدای از روزهای بازی فوتبال تیم ملی، شخصیت متفاوتی در حین و در زمان اتمام بازی‌ها داشت،
و این نشان می‌دهد که هنرمند تمرکز خود را برای لحظاتی به‌کار گرفته که بار دراماتیک آن، به نسبت بروز احساسات جمعی در لحظات همبستگی ملی، از تأثیرگذاری بیشتری برخوردار است،
به این معنی که نباید قطعه موسیقی که موضوعیت خاص دارد، در موقعیتی جدا بررسی شود، دقیقاً مثل تأثیرگذاری آن قطعه بعد از بازی‌های تیم ملی که حتماً احساس مخاطب را به خود گره می‌زد،

از این جهت، با توجه به پیشینه ایده‌پردازی‌های دراماتیک پرواز همای و تجربه اپراهای مختلفی که مؤلف آن‌ها بوده است، مانند حلاج و شیدا، اتفاقاً می‌توان افق ملموس‌تری را برای لحظات پرغرور ملی ترسیم کرد؛ فارغ از نگاه‌های منتقدانه، شفاف ببینیم.
هنرمند با نگاه به لحظات متضادی چون ترس، دلهره، اضطراب، شادی و غم، که هیچ‌کدام شاید در یک قطعه موسیقی جمع نمی‌شود، تلاش می‌کند عواطف پاک هواداران را با نسیم ملایمی از وطن‌دوستی نوازش کند؛ چه باخت باشد، چه پیروزی،

که در نهایت، آن حضور و تلاش مردانه را با نگاهی ملی‌گرایانه می‌بیند و نغمه‌پردازی می‌کند. ورزش قهرمانی در نگاه ایران و ایرانی، اتفاقاً سرشار از حماسه و جوشش و جوانمردی است،
نه ایستایی و غرور،
به همین دلیل از عباراتی آشنا بهره می‌برد که آن تاریخچه را به جهانیان معرفی کند.

از قضا بر این باورم پرواز همای همواره در ساخت قطعاتی برای وطن، بسیار خلاق و پیشروتر از آهنگسازان زمان خود است، مانند قطعه‌ای که سال‌ها پیش ساخت و آن سال‌ها توسط ارکستر سمفونیک برلین اجرا شد با مطلع: «ایران، ای سرای من»  که بی‌شک یکی از ماندگارترین ساخته‌های موسیقایی برای وطن خواهد بود؛ هم از منظر آهنگسازی، ارکستراسیون، تم، شعر و اجرا،

در قطعه اخیر هم که برای تیم ملی فوتبال، برای شرکت در جام جهانی ساخته شده، ذوق و سادگی و روانی قطعه، با در نظر گرفتن تمام عواطف حاکم بر لحظاتی خاص که بر تماشاگر حاکم است، نوید موسیقی تأثیرگذاری را می‌دهد.

و از این نکته نباید غافل شد که تیم ملی در شرایط بسیار خاصی پا به این مسابقات ورزشی می‌گذارد که هیچ رویداد مشابهی شاید در 70 سال اخیر نداشته باشد، پس پرداختن به موضوع ملّیت و وطن‌پرستی، طبیعتاً وزنه سنگین‌تری است.

از منظر موسیقی و آهنگسازی

ترانه قطعه از نکات کلیدی در آواز بهره گرفته است. متخصصان خوانندگی جهانی می‌دانند که واکه‌ها (حروف صدادار) در چه‌زمان‌هایی و در چه‌موقعیت‌های صوتی، قدرت تأثیرگذاری اجرا را بیشتر عیان می‌کند.
در این قطعه، اگر به شروع دقت کنیم، با آرایش حرفه‌ای از واکه‌های به‌هم‌پیوسته مواجه می‌شویم:

ای جان «و» جان «و» جان «و» تنِ من
ای عشقِ بیکران وطنِ من
در هر لباس و قوم و زبانی، ای…

و تمامی توالی هوشمندانه‌ای که به‌کار گرفته شده است، پرداخت این قطعه را در استانداردی جهانی میسر می‌کند.

ارکستراسیون قابل‌قبول، که معمولاً به این شکل «پاپ ارکسترال» می‌گوییم، انتخاب به‌جا و صحیحی به‌نظر می‌رسد و در نهایت به‌یاد داشته باشیم یک قطعه موسیقی قرار نیست تمام سلایق را جواب‌گو باشد.

باید به مؤلف بودن موسیقیدان اقتدا کرد؛ که نشان می‌دهد انتخاب پرواز همای به‌عنوان هنرمندی مؤلف و وطن‌پرست، انتخاب هوشمندانه‌ای بود.

با آرزوی سرافرازی ورزشکاران ایران عزیز.

انتهای پیام/+