به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در آبان ماه 1397، دیدار جمعی از کارگردانان، تهیهکنندگان، نویسندگان و بازیگران با رهبر معظم انقلاب، فرصتی مغتنم برای طرح نکات کلیدی در باب تولیدات نمایشی صداوسیما فراهم آورد. این جلسه، به سبب عمق مباحث مطرح شده، با تأکید معظمله بر اهمیت مضامین و کیفیت محتوایی، با یک یادداشت تکمیلی دنبال شد که تا امروز همچنان به عنوان یک منشور راهنما برای سریالسازان باقی مانده است.
آنتیتز یأس: تلخیِ ممنوعه در قابِ سیما
محوریترین انتقاد مطرح شده، مربوط به تلخیِ مزمن مضامین تلویزیونی بود. رهبر انقلاب به صراحت بر این نکته تأکید کردند که بازتاب دادن واقعیتهای تلخ نباید به قیمت ایجاد اضطراب و دلهره در مخاطب تمام شود. ایشان این رویه را مصداق «راهانداختن دعوا» در قاب تصویر دانستند و پرسیدند: «مگر آدم دعوا را خودش باید راه بیندازد یا جلوی چشم خود انسان باشد تا ناراحت شود؟»
این دغدغه، تکرار هشداری مهم بود: «از هر چیزی که مأیوسکننده است، باید به کلی پرهیز شود.» پیام اصلی این بود که هر روایتگری، هرچند مهم، باید در بستری از شادی، فرح و سرور منتقل شود و ناامیدی نباید پیام اصلی باشد.
شکاف هویت: جای خانوادهی ایرانی کجاست؟
نکتهی استراتژیک دیگر، توجه به ابعاد ملی، سبک زندگی و نهاد خانواده ایرانی بود. تحلیل فرمایشات نشان میدهد که بسیاری از آثار با محوریت خانواده، نه تنها الهامبخش نیستند، بلکه تصویری وارونه و با «رنگ و بوی زندگی غربی» از خانواده اسلامی-ایرانی ارائه میدهند. این خلأ هویتی، ناشی از نگاه استراتژیک نویسندگان است که باید با گنجاندن دیالوگهای تأثیرگذار درباره عزت فرهنگی و هویت ملی پُر شود.
تمایز تلخیِ سازنده و تلخیِ ماندگار
در این دیدار، اشارهای دقیق به تفاوت میان دو نوع تلخی در آثار نمایشی شد. مثالی که از سوی یکی از فیلمسازان حاضر (جواد شمقدری) نقل شد، تلخی سریالهایی مانند «بینوایان» بود که در نهایت حس خوبی را در ذهن مخاطب به جا میگذاشت. در مقابل، ضعف سریالهای امروز در آن است که تلخی آنها در ذائقهی مخاطب «باقی میماند و روح جامعه را جریحهدار میکند.»
این بازخوانی، نه تنها یک مرور بر بیانات گذشته، بلکه سندی است بر لزوم تغییر پارادایم در تولیدات نمایشی که باید با حفظ چارچوبها، مسیر روشنی به سوی امید، کیفیت و هویت ملی ترسیم کنند.
خانواده ایرانی در تلویزیون؛ غایب بزرگ
دغدغهی مهم دیگر، بازگشت به مسائل ملی، سبک زندگی و هویت ایرانی بود. تأکید بر اهمیت خانواده ایرانی در مرکز توجه قرار گرفت. بسیاری از آثار با محوریت درام خانوادگی، به جای ترویج سبک زندگی اسلامی-ایرانی، تصویری وارونه و گاه با «رنگ و بوی زندگی غربی» ارائه میدهند. مقام معظم رهبری تأکید کردند که دیالوگهای تأثیرگذار درباره هویت ملی و عزت فرهنگی باید در آثار گنجانده شود، چرا که این امر خلأ استراتژیک موجود در نگاه نویسندگان را پر خواهد کرد.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی