استقبال شاعران از شعر تازه‌منتشر شده رهبر شهید

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، رسانه KHAMENEI.IR در آستانه سالروز ولادت پر برکت حضرت امام رضا علیه‌السلام، غزلی از رهبر شهید انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای(ره) را با عنوان «در التجاء به صدرنشین سریر رضا، حضرت علی بن موسی الرضا علیه‌السلام» برای نخستین‌بار به شرح زیر منتشر کرد:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

«در التجاء به صدرنشین سریر رضا حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام»

فارغ مرا ز رهگذر صبح و شام کن

کار مرا به گردش چشمی تمام کن

بگشای صفحه‌ای دگر از دفتر جمال

بیتی فزون بر این غزل ناتمام کن

ای یادگار ساقی کوثر اباالحسن(ع)

گاهی نظر به جانب این تشنه‌کام کن

ای حکمران کشور دل با کرشمه‌ای

زیر و زبر قرار دل خاص و عام کن

بنمای ره به مُلک رضا، جان خسته را

مرغ رمیده را به شکر خنده رام کن

اینک هزار دست تمنّا گشوده بین

دست کرم گشاده به رسم کرام کن

دارالشّفای آتش و آب است این سرای

سوز دل مرا به نمی التیام کن

دیری است زاشیانه جدا مانده‌ای «امین»

غربت بس است رو سوی آن کوی و بام کن

دانم که مستمند و تهیدست و بی‌کسی

از بارگاه فیض رضا(ع) توشه وام کن

و آنجا که آمد و شد خیل ملائک است

کنجی گزین و تا به قیامت مُقام کن

انتشار این سروده از رهبر شهید انقلاب، بازتاب‌های گسترده‌ای در میان مردم و اهالی فرهنگ داشت. جمعی از شاعران کشور، به استقبال این غزل از قائد شهید امت رفته‌اند که تعدادی از آن را می‌توانید در ادامه بخوانید:

محمدمهدی عبدالهی

کنج حرم به یاد شهیدان، قیام کن

دست ادب به سینه گذار، احترام کن

مثل کبوتران سبکبال، یک نفس

پروازِ عشق بر در بیت الحرام کن

بابُ الرّضا، ورودی دل های عاشق است

 *«فارغ مرا ز رهگذر صبح و شام کن» *

بر بال عرش، تکیه بزن در هوای عشق

با نفسِ مطمئنّه، طواف امام کن

در صحن انقلاب، به آهنگِ یا رضا

جان را فدای حضرت عالی‌مقام کن

شاعر در آستانِ غزل‌خیز قدس او

برخیز و عاشقانه غزل را تمام کن

ای دل، شهید باش و شهیدانه‌تر بایست

با هر نفس، به صبح شهادت سلام کن

***

سیدمهدی حسینی رکن‌آبادی

«کار مرا به گردش چشمی تمام کن

گاهی نظر به جانب این تشنه‌کام کن»

از هفت خط جام ولایت چشید‌ه‌ام

اکنون مرا خمار به شُرب مدام کن

عمری‌ است قلب من شده دارالولایه‌ات

این خانه را برای غریبه حرام کن

بگذار لحن اشک بگیرد زیارتم

مثل همیشه فارغم از هر کلام کن

حالا بگو مرا به حرم راه می‌دهی؟ 

این انتظار و دلهره‌ را مستدام کن

سنگی نشست گوشه ایوان‌طلای تو

ای کعبۀ امید، مرا استلام کن!

 از بارگاه خواهرتان پیک آمده

لطفی بر این کبوتر بر روی بام کن

عمری پی زیارت مخصوص بوده‌ است

او را دوباره زائر مخصوص، نام کن

صیاد و آهویی به پناهت رسیده‌اند

این عقل و عشق را خودت آرام و رام کن

گوشم چرا نمی‌شنود پاسخ تو را؟ 

لطفی بر «السّلام» و «علیکَ السّلام» کن

چشمم اسیر مستی با دور باطل است

 «کار مرا به گردش چشمی تمام کن» 

از حکم «لا» به حکمت «الا» رسیده‌ام

عزم مرا غیور در این یک دو گام کن

من کشتۀ فراز بِالاَیدی وَ الاَلْسُن‌ام

آگاهم از حقیقت این یک پیام کن

دست قنوت «اوف لنا الکیل» ای عزیز… 

فکری برای این غزل ناتمام کن

***

صادق غریب

شاعر بیا به محضر سلطان سلام کن

دل را اسیر منقبت این امام کن

بنشین در این حرم به تماشای آفتاب

در پیشگاه حضرت خوبان قیام کن

خلوت‌نشین عرشی و همراه جبرئیل 

غم را ز سینه راهی این ازدحام کن

مثل کبوتران حرم باش و پر بگیر

خود را غبار راه همین خاص و عام کن

خود را دوباره در حرم عشق عرضه کن

بار دگر به محضر سلطان سلام کن

***

محمد مرادی

این‌جا کجاست؟ مشهد عرفان! سلام کن 

بر آستان حضرت جان احترام کن

صبح از حرم بجوی و شب از آسمانِ صحن

«فارغ مرا ز رهگذر صبح و شام کن»

بگذر به‌ شوق، ساحت باب‌الجواد را 

با هروله به سمت حرم طیّ گام کن

بر سنگ‌فرش صحن گهرشاد رو بسای 

قدقامتِ نماز حرم را قیام کن

 اینجا نشان شهرت ما بی‌نشانی است

دست از خودی بشوی و دمی ترک نام کن

احراِم جان ببند و به سعیِ صفا بیا

قدری طوافِ سایۀ بیت‌الحرام کن

ای آهوی پناه‌گرفته! مَدار بیم

اینجاست کوی ضامن تو، قصد دام کن

ای دوست از مقامِ زر و زور، دل بشوی

یک‌دم به خاک‌بوسیِ این در مقام کن 

 شاعر! میان صحن به افلاک زل بزن

یک بیت اقتدا به کلام امام کن:

«بنمای ره به ملک رضا، جان خسته را

مرغ رمیده را به شکرخنده رام کن»

حالا رسیده‌ای به ضریح امام نور

خورشید سر زد از سوی خاور، سلام کن

انتهای پیام/