فرشاد ابراهیمپور در گفتگو با خبرنگار مهر، با تاکید بر ضرورت کنترل دقیق کالاهای وارداتی، اظهار کرد: مردم با اصطلاحاتی مثل COI یا ارزیابی انطباق زندگی نمیکنند. خانوادهای که برنج، روغن یا سایر مواد غذایی میخرد، میخواهد مطمئن باشد دستگاههای مسئول برای سلامت آن کالا کنترل کافی انجام دادهاند. وقتی چند تصمیم پشت سر هم به سمت کاهش آزمون داخلی میرود، اگر توضیح روشنی داده نشود، طبیعی است که نگرانی ایجاد شود.
این نماینده مجلس ادامه داد: پیش از مصوبه اخیر نیز تعداد نمونههای ارسالی به برخی آزمایشگاهها کاهش قابل توجهی داشته و حتی از کاهش تا حدود نصف صحبت میشود. اگر چنین تغییری انجام شده، مردم و کارشناسان حق دارند بدانند بر اساس چه ارزیابی ریسکی بوده و آیا بعد از آن میزان عدم انطباقها، شکایتها و نتایج کنترل بازار بررسی شده است یا خیر.
وی افزود: همه مواد غذایی وارداتی زیر یک سازوکار واحدِ استاندارد اجباری قرار ندارند و دستگاههای تخصصی دیگری مانند سازمان غذا و دارو و سازمان دامپزشکی نیز در حوزههای مربوط به خود وظایف نظارتی دارند. بنابراین درست نیست هر کالایی را که خارج از یک فهرست استاندارد اجباری است، «بدون هیچ کنترل» بدانیم. سؤال درست این است که برای هر گروه کالا چه کنترلهایی برقرار است و در اقلامی که آزمون داخلی داشتهاند، دقیقاً چه چیزی کم یا جایگزین شده است.
عضو هیئت رئیسه مجلس با انتقاد از ضعف اطلاعرسانی گفت: وقتی چنین تغییر مهمی انجام میشود، باید قبل از ایجاد ابهام توضیح داده شود که چه چیزی تغییر کرده، چه چیزی سر جای خود مانده، چه کالاهایی مشمول تصمیم جدید هستند و نمونهبرداری تصادفی با چه فراوانی و معیاری انجام میشود. سکوت یا پاسخهای پراکنده فقط میدان را برای شایعه باز میکند.
وی با اشاره به فضای رسانهای کشور، تصریح کرد: هر ابهام درباره سلامت غذا میتواند خیلی سریع به بیاعتمادی تبدیل شود. بهترین راه مقابله با شایعه هم این است که اطلاعات دقیق زودتر از شایعه منتشر شود. سازمان ملی استاندارد باید جدول روشن ارائه دهد که کدام کالا، کدام نوع کنترل، چند درصد نمونهبرداری، با چه معیار ریسک و با چه سازوکار برخورد در صورت تخلف است.
نماینده مردم ایذه و باغملک در مجلس شورای اسلامی گفت: یک بخش دیگر ماجرا هم شبکه آزمایشگاهی کشور است. طی سالهای اخیر ظرفیت آزمایشگاهی قابل توجهی ایجاد شده و هزاران آزمایشگاه در فرآیندهای ارزیابی انطباق فعالیت دارند. اگر تعداد نمونهها به طور ناگهانی کاهش پیدا کند، بخشی از این ظرفیت با فشار اقتصادی روبرو میشود. البته سلامت مردم را نباید به مسئله درآمد آزمایشگاهها تقلیل داد، نگرانی اصلی این است که با تضعیف این شبکه، امکان کنترل مستقل داخلی هم به مرور ضعیف شود.
ابراهیم پور افزود: اگر هدف کاهش هزینه و زمان ترخیص است، راهحل میتواند نمونهبرداری هوشمند و ریسکمحور باشد، نه یک کاهش عددی یکسان برای همه. کالاها، گروههای کالایی و مبادی مختلف سطح ریسک یکسانی ندارند و نباید الزاماً با یک نسخه واحد مدیریت شوند.
این نماینده مجلس در پایان خاطرنشان کرد: امنیت غذایی فقط موجود بودن کالا نیست؛ اطمینان مردم به سالم بودن آن هم بخشی از امنیت غذایی است. مسئولان باید قبل از آنکه این ابهام به بیاعتمادی تبدیل شود، شفاف و مستند توضیح دهند که پس از این تغییرات، چه سازوکاری از سلامت مردم حفاظت میکند.
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی