سطوح بالاتر تعامل اجتماعی با کُندتر شدن پیری مغز و شناخت بهتر در بین بیش از ۶۰۰۰ سالمند مرتبط بود.
شرکتکنندگان فرمی را پر کردند که مشارکت در ۹ نوع فعالیت اجتماعی را ارزیابی میکرد، از جمله: آیا آنها ازدواج کرده بودند، با دیگران زندگی میکردند، رانندگی میکردند، برای سرگرمی بیرون میرفتند، در باشگاهها یا کلاسها شرکت میکردند، در مراسم مذهبی شرکت میکردند، به دیدار خانواده و دوستان میرفتند، برای دریافت حقوق کار میکردند یا کار داوطلبانه انجام میدادند.
محققان دریافتند سالمندانی که زندگی اجتماعی فعالتری دارند، حافظه بهتری دارند و توانایی بیشتری در تفکر، سازماندهی و برنامهریزی دارند.
هرچه بیشتر در تعاملات اجتماعی شرکت کنند، از مزایای شناختی بیشتری بهرهمند میشوند.
دکتر «سینتیا فلیکس»، محقق ارشد و دانشیار فوق دکترا در روانپزشکی و طب سالمندان در دانشگاه پیتسبورگ در پنسیلوانیا، در یک بیانیه خبری گفت: «با پیوند دادن رفتارهای اجتماعی قابل اندازهگیری به سیستمهای خاص مغز و سلامت شناختی بلندمدت، این کار پایه بیولوژیکی برای تجویز معاشرت اجتماعی فراهم میکند.»
فلیکس گفت: «این مطالعه به پزشکان و جوامع کمک میکند تا فعالیتهای اجتماعی هدفمند را به عنوان بخشی از سالمندی سالم و پیشگیری از زوال عقل توصیه کنند.»
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی