به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، محمد سرشار، نویسنده، در یادداشتی به وصف حال عاشقانی پرداخت که صبح امروز، 14 تیرماه، برای اقامه نماز بر پیکر رهبر شهید راهی مصلی امام خمینی(ره) شدهاند. یادداشت او را میتوانید در ادامه بخوانید:
امروز برای ادای نماز بر پیکر رهبر شهید انقلاب، ساعت 6 صبح راه افتادیم. راهور، ورودی بزرگراه همت را بسته بود و مجبور شدیم از فرعیها وارد بزرگراه شویم. همین فرعیها ما را از راهبندانها نجات دادند و زود به توقفگاه دیروز در نزدیکی سیدخندان رسیدیم.
برخلاف دیروز، خودروهای بسیاری توقف کرده بودند و مجبور شدیم دورتر بایستیم. اما اشکال دیروز برطرف شده بود و صفی از اتوبوسها در انتظارمان بود تا ما را به مصلی برسانند. آنگونه که ساعت 6:40 روبروی درب 19 مصلی ایستادیم.
جمعیت بسیاری در بزرگراه شهید سلیمانی قرار داشت. صفهای ورودی به مصلی خیلی شلوغ بودند و ساعتی طول میکشید تا از بازرسی بگذریم. از سوی دیگر پیش از حرکت در تلویزیون دیده بودیم که صحن مصلی از مردم پر شده و نوبت به فضاهای ورودی مصلی رسیده. بنابرین تصمیم گرفتیم کنار جمعیت درون بزرگراه باقی بمانیم. این شد که زیر درختها اتراق کردیم.
هوا نسبتاً خنک بود. شهرداری تهران، سرویسهای بهداشتی سیار، پنکههای آبپاش و آب خنک تهیه کرده بود. موکب ایرانسل نیز شربت پخش میکرد. ما هم براساس تجربه دیروز، دیگر با خود آب نیاورده بودیم و سبکبالتر بودیم.
حدود ساعت 7 صبح درب 19 مصلی هم بسته شد. دیگر دو خط بزرگراه شهید سلیمانی پر از جمعیت شده بود. پیش از این نردههای حایل بزرگراه برداشته شده و آمدوشد مردم تسهیل گردیده بود. بنابر آداب نماز میت، به آدابی مانند صف کشیدن، وضو گرفتن، تفکیک میان زن و مرد و دیگر آداب نماز عید فطر نیازی نیست.
با توجه به برداشتن حوض بزرگ صحن مصلی، فشردگی جمعیت و تجربه نمازهای پیشین عید فطر، شمار مردم دستکم بیش از دو برابر آن جمعیت بود.
این تعدادی بود که من از دیدگاه خود میدیدم و ممکن بود با توجه به ورودیهای متعدد مصلی، شمار حاضران بسیار بیشتر باشد.
حدود ساعت 7:30 برنامه جان دیگری گرفت. ابتدا همه زائران ایستادند و سرود ملی نواخته شد. سپس آقای محمود کریمی به بازخوانی ترانهای مشهور درباره ایران پرداخت که جمعیت با او همنوایی کردند. در این فاصله چند نوبت بالگرد از روی سر جمعیت رد شد که ماهها بود اتفاق نیفتاده بود.
نماز به امامت آیتالله سبحانی از مراجع عظام تقلید برپا شد. ظاهراً در بین این نسل از مراجع، ایشان حال جسمی مساعدتری برای حضور در تهران داشتهاند.
با اعلام نماز، فضا ساکت شد. نماز اول به شکل اختصاصی بر پیکر رهبر معظم انقلاب خوانده شد. با تکبیر نماز هقهق مردم ترکید و شانهها شروع به لرزیدن کرد. مردان بزرگ چون زنان کودکازدستداده میگریستند و اشک میریختند.
این نماز بهغایت تلخ و سنگین و جانکاه بود. پس از نماز رهبر، نوبت نماز سه شهید دیگر، سیده بشری خامنهای، زهرا حدادعادل و مصباحالهدی باقریکنی شد.
نماز سوم برای کودک شیرخوار، زهرا محمدی گلپایگانی خوانده شد. دختری که همراه مادرش به شهادت رسید و پیکرش همراه مادرش در مصلی قرار گرفته بود. این نماز نیز، بسیار جانسوز بود.
پس از پایان نماز، موجهای جمعیت به حرکت افتاد. عدهای تلاش میکردند وارد مصلی شوند و عدهای برگردند.
صفی طولانی از اتوبوسها در انتظار جمعیت نمازگزار بود اما حجم جمعیت بیشتر از گنجایش بزرگراه بود.
ما تصمیم گرفتیم پیاده برگردیم. در بازگشت باز جایگاههایی برای آب آشامیدنی و شربت وجود داشت. یک خودروی آتشنشانی هم روی سر پیادگان آب میپاشید. یک موکب عدسی توزیع میکرد که ایستادیم.
پایانه زیر پل سیدخندان تعطیل بود اما همانجا یک مرکز خدمات مادر و کودک و سرویسهای بهداشتی قرار داشت. برای محکمکاری سرویسهای بهداشتی سیاری را هم مستقر کرده بودند.
خانم جوان خادم مرکز مادر و کودک از همسر و دخترم دعوت کرد تا داخل بروند و دمی خنک شوند و از خدماتشان بهره ببرند.
من زودتر رفتم تا خودرو را بیاورم. درون خیابان شریعتی، خودروها وسط خیابان توقف کرده بودند و زائران زیادی، پیاده برمیگشتند.
در بازگشت، هنوز مسیر شرق به غرب بزرگراه همت محدودیت تردد داشت.
ما ساعت 10 نشده بود که به خانه رسیدیم. این زیارت، سبکتر و سادهتر از زیارت دیروز بود.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی