خبرگزاری تسنیم، سعید شیری: عاشورا با شهادت امام حسین علیهالسلام پایان نیافت؛ بلکه از همان لحظه، مرحلهای تازه از نهضت آغاز شد. تا ظهر عاشورا میدان، میدان شمشیر و ایثار بود و حقیقت در خون شهیدان تجلی یافت. اما پس از آن، رسالت دیگری آغاز شد؛ رسالتی که باید پیام آن خونها را به گوش تاریخ میرساند تا حقیقت در میان غوغای تبلیغات اموی گم نشود.
پس از شهادت امام، دشمن تصور میکرد که با خاموش شدن صدای شمشیرها، قیام نیز به پایان رسیده است. اما آنچه آنان نمیدیدند، انتقال پرچم نهضت از میدان شهادت به میدان روایت بود. کاروان اسیران، حاملان پیام عاشورا شدند؛ کسانی که باید حقیقت این واقعه را روایت میکردند و چهره واقعی ظلم را برای مردم آشکار میکردند.
در این میان، امام سجاد علیهالسلام نقش محوری داشتند. خطبههای روشنگرانه ایشان در کوفه و شام، فضای تبلیغاتی حکومت اموی را در هم شکست. آنان با شجاعت و بصیرت، ماجرای کربلا را از یک شورش به ظاهر شکستخورده، به یک حقیقت افشاگر تبدیل کردند و وجدان جامعه اسلامی را بیدار کردند.
این مرحله از نهضت، نمونهای از «جهاد تبیین» در تاریخ اسلام است. اگر کربلا تنها در همان میدان نبرد باقی میماند، شاید در لابهلای روایتهای تحریفشده گم میشد. اما روایتگری اهلبیت علیهالسلام اجازه نداد خون شهیدان به فراموشی سپرده شود و پیام عدالتخواهی و مقابله با ظلم برای نسلها باقی ماند.
از این رو، عاشورا تنها یک حادثه تاریخی نیست، بلکه یک جریان زنده در طول تاریخ است. خون حسین علیهالسلام در میدان شهادت جاری شد و زبان امام سجاد آن را به تاریخ رساند. این پیوند میان شهادت و روایت، راز ماندگاری کربلاست؛ پرچمی که در آن روز از دست شهیدان به دست راویان حقیقت سپرده شد تا همیشه برافراشته بماند.
این سیره و روش در میان سایر اهلبیت وحی نیز ادامه یافت. آنان به خوبی میدانستند که زنده ماندن پیام کربلا، ضامن بیداری امت در طول تاریخ است. لذا در کنار زنده نگه داشتن یاد و مصیبت امام حسین علیهالسلام و تشویق به گریه و عزاداری، میدان تبیین را نیز رها نکردند. یکی از مهمترین جلوههای این تبیین در قالب زیارتنامههایی است که از سوی امامان معصوم تعلیم داده شد؛ زیارتهایی چون زیارت عاشورا، زیارت وارث و زیارت حضرت اباالفضل العباس که از امام باقر علیهالسلام و امام صادق علیهالسلام نقل شدهاند. این متون تنها برای عرض سلام و ادب نیستند، بلکه متونی عمیق و معرفتیاند که در آنها مرز میان حق و باطل و جبهه ولایت و دشمنان آن به روشنی ترسیم شده است.
در کنار این زیارتها، اهلبیت علیهمالسلام با بیان احادیث و یادآوری مصیبت کربلا نیز دلها را به حقیقت عاشورا پیوند میدادند. نمونه روشن آن حدیث معروف «ابن شبیب» از امام رضا علیهالسلام است که در آن جایگاه ماه محرم و مصیبت امام حسین علیهالسلام تبیین شده و گریه بر آن حضرت به عنوان پیوندی آگاهانه با جبهه حق معرفی میشود. این جریان معرفتی در طول تاریخ ادامه یافت تا به عصر امام دوازدهم، حضرت حجت بن الحسن عجل الله تعالی فرجه رسید؛ آنجا که در فرهنگ انتظار نیز کربلا حضوری زنده دارد و در روایات آمده است که شعار یاران آن حضرت «یا لثارات الحسین» خواهد بود، گویی نهضت عاشورا جریانی است که از کربلا آغاز شد و تا برپایی عدالت نهایی در جهان امتداد یافته است.
انتهایپیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی