روایت تاثیرگذار سیدمهدی شجاعی از دعای عرفه

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم،  انتشارات نیستان هنر درآستانه روز عرفه چاپ سوم دعای عرفه با ترجمه سید مهدی شجاعی را مننشر و روانه بازار نشر کرد.

«نیایش‌ها و زیارت‌ها» مجموعه‌ای9 جلدی از ترجمه زیارت‌ها، دعاها و مناجات‌هاست. این کتاب‌ها دوزبانه طراحی شده‌ است و هم‌زمان متن عربی و ترجمه فارسی روان و لطیفی را در اختیار خواننده قرار می‌دهد. جلد پنجم این مجموعه، ترجمه دعای عرفه است: دعایی که امام حسین (علیه‌السلام) در روز عرفه و در صحرای عرفات خواندند.

شجاعی در این ترجمه سادگی متن و استفاده از کلمات روان و خوشخوان و قابل درک برای عموم مخاطبان را با ساختار روایی عارفانه عاشقانه به زبان فارسی از این دعا ممزوج کرده است و در نتیجه کتابی را ایجاد کرده که در کنار زیبایی و تاثیرگذاری متن عربی، ترجمه و روایتی تاثیرگذار از این دعا به زبان فارسی را نیز در خود داراست.

این کتاب همچنین دربردارنده مقدمه ای است جذاب و خواندنی درباره این دعا که در آن نویسنده سعی کرده با پاسخ به سوالاتی درباره اهمیت این دعا، اهمیت فرد روایت‌کننده، اهمیت موقعیت و زمان و شیوه روایت آن مخاطب را با نوعی آمادگی روانی و ذهنی و شیفتگی با متن مواجه سازد تا در نتیجه او بتواند با یک پیش زمینه فکری مناسب با متن دعا ارتباط برقرار کند. این مقدمه برای آشنایی با معارف شیعی و عاشورایی نهفته در بطن دعای عرفه زبانی بسیار ساده و قابل فهم را اختیار کرده است و شجاعی با تبحری که در انتخاب کلمات و شخصیت‌پردازی به اشخاص و حتی موقعیت ها و احساسات دارد، این مقدمه را به روایتی زنده از معارف حسینی و مقدمه‌ای پویا برای ورود به یکی از عرفانی‌ترین دعاهای شیعیان مبدل کرده است.

شجاعی در مقدمه این کتاب می‌نویسد: «در اینکه دعای عرفه امام حسین به لحاظ مضمون و محتوا منحصربه‌فرد است، کمترین شبهه و تردیدی نیست. اما اگر در این چند سطر، بر این وجه از دعا، توقف و تمرکز نمی‌شود، دلیلش صرف عدم صلاحیت نویسنده است. اینکه انسان، در مواجهه با یک پدیده محیرالعقول، دچار اعجاب و شگفتی و حیرت شود، حرفی است و اینکه با عقل ناقص و قاصرش بتواند تمام یا بخشی از وجوه و ابعاد آن پدیده را ادراک و تحلیل و تشریح کند، حرفی دیگر.

بهترین شرح‌ها و تفسیرها و تحلیل‌ها زمانی به کار مخاطب می‌آید که در متن و بطن دعا قرار گرفته باشد یا لااقل با فضای کلی آن آشنا شده باشد. آنچه ما اکنون به آن نیاز داریم و در میان سطور مقدمه به دنبال آن می‌گردیم، نکات یا ابزار یا عواملی است که بتواند یک تصویر کلی از این کتاب به دست دهد و به ارزیابی و تصمیم‌گیری ما برای خواندن یا نخواندن کتاب، کمک کند.

متن این کتاب، دعاست. یعنی که مخاطب امام حسین در این عبارات، خداست. مخاطبی که برتر و بالاتر از او قابل‌تصور نیست و چه کسی دوست ندارد بداند که دردانه عالم حضرت اباعبدالله الحسین است در مناجات‌ها و راز و نیازهایش با خالق هستی، چه گفته است؟! ارزش و اعتبار کلامی که گوینده آن حسین است و شنونده و مخاطب آن، خدای حسین، با میزانی قابل‌اندازه‌گیری و ارزش‌گذاری است.

اگر بنا باشد که در میان روزهای ارزشمند عالم، ده روز برتر و ارجمندتر – به لحاظ ظرف زمان – برشمرده شود، بی شک یکی از آن ده روز عرفه است. از منظری دیگر اگر این عدد ده به پنج هم برسد، باز روز عرفه در میان پنج‌روز اول – به لحاظ ارزش و مرتبت ۔ خواهد ماند و اما اگر از منظر رابطه زمین و آسمان و ترسیم مقدرات جهان و تعیین سرنوشت انسان، ایام را بسنجیم، به هیچ روزی نه که تنها به یک شب می‌رسیم که ارج و منزلتش از روز عرفه بالاتر است و آن، شب قدر است.»

در بخشی از این کتاب می خوانیم: «وقتی معرفتت را به من الهام کردی، حجتت بر من واجب شد و آنگاه بود که درهای عجایب حکمتت بر من گشاده گشت و مرا به شگفتی و حیرت واداشت و چشم بصیرتم به آفریده‌های بی‌نظیرت در زمین و آسمان باز شد. تو مرا به ذکر و شکر خودت هشیار کردی و طاعت و عبادت خویش را بر من فریضه شمردی؛ و پیام پیامبرانت را به من فهماندی؛ و پذیرش راه‌ و رسم خوشنودی‌ات را بر من آسان کردی و در تمامی این احوال، یاری و لطف تو بر من، متت و غنیمت بود. خدای من! آنگاه که تو مرا از بهترین خاک آفریدی، راضی نشدی که نعمتی را، بی نعمت دیگر بر من جاری کنی. راضی نشدی که لطفی، لطف دیگرت را بپوشاند. راضی نشدی که بذل محبتی، محبت دیگرت را تحت‌الشعاع قرار دهد…»

انتهای پیام/