کیانیان: بهناز نازی همچون دخترم بود / زنجانپور: رفتی و رفتن تو…

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، آیین وداع با پیکر زنده‌یاد بهناز نازی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و طراح صحنه و لباس، صبح امروز دوشنبه 28 اردیبهشت‌ 1405 با حضور جمعی از مدیران فرهنگی، هنرمندان و خانواده این هنرمند فقید در مقابل تالار وحدت و پهنه رودکی برگزار شد؛ آیینی آمیخته با اندوه، احترام و مرور خاطرات هنرمندی که بسیاری از حاضران از او به‌عنوان چهره‌ای شریف، نجیب و بی‌تکرار در تئاتر ایران یاد کردند.

در این مراسم، مهدی شفیعی معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، اتابک نادری مدیرکل هنرهای نمایشی، علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر، کوروش سلیمانی رئیس مجموعه تئاترشهر، اکبر زنجان‌پور، رضا کیانیان، فرهاد آئیش، منوچهر شاهسواری، شهرام کرمی، حمیدرضا نعیمی، حامد بهداد، کتانه افشاری‌نژاد، خسرو احمدی، فرزین محدث، سیروس همتی و جمعی دیگر از هنرمندان و مسئولان فرهنگی حضور داشتند.

این آیین با تلاوت آیاتی از قرآن کریم توسط مرتضی یراق‌بافان آغاز شد و در ادامه، پیام گروه تئاتر «شایا» به مناسبت درگذشت بهناز نازی قرائت شد؛ پیامی که در آن از این هنرمند به‌عنوان «یکی از درخشان‌ترین گوهرهای هنر بازیگری و طراحی صحنه و لباس» یاد شده بود.

در بخشی از این پیام آمده بود: «بهناز نازی، هنرمندی از جنس آب و آینه بود؛ زلال، نجیب و بی‌پیرایه. او هرگز به ابتذال تن نداد و تئاتر برایش نه حرفه، بلکه معبد ریاضت و تعالی روح بود.»

در ادامه این مراسم، پیکر زنده‌یاد نازی با نوای سنج و دمام به جایگاه منتقل شد؛ لحظه‌ای که فضای مراسم را بیش از پیش تحت تأثیر قرار داد.

رضا کیانیان: بهناز نازی همچون دخترم بود

رضا کیانیان، بازیگر پیشکسوت سینما و تئاتر که به‌شدت متأثر بود، در سخنانی کوتاه با اشاره به فقدان این هنرمند گفت: «بهناز نازی همچون دخترم بود. در این چند سال سه فرزندم؛ بهناز نازی، داود امیری و مریم حسینی را به دلیل سرطان از دست دادم.»

وی افزود: «همیشه آرزو می‌کردم اگر امکان داشت از عمرم کم می‌شد و به این هنرمندان اضافه می‌شد. من زندگی‌ام را کرده‌ام، اما آن‌ها باید زندگی می‌کردند.»

در ادامه، یادداشت مهران امام‌بخش، بازیگر و مدرس تئاتر که در اتریش حضور دارد، توسط مریم رحیمی قرائت شد.

اکبر زنجان‌پور: رفتی و رفتن تو آتش نهاد بر دل

اکبر زنجان‌پور، بازیگر و کارگردان پیشکسوت و استاد دانشگاه بهناز نازی، نیز با اندوه فراوان گفت: «رفتـی و رفتن تو آتش نهاد بر دل. بهناز نازی بهترین و شریف‌ترین دانشجوی من بود و به او افتخار می‌کنم.»

او ضمن تسلیت به خانواده و نزدیکان این هنرمند فقید، از سارا قراچه‌داغی، بهرام بدخشانی و فرزند این هنرمند نیز یاد کرد و گفت: «حرف دیگری ندارم؛ یادت بخیر.»

در ادامه مراسم، مریم رحیمی با مرور کارنامه هنری بهناز نازی از حاضران خواست به اندازه 20 سال حضور او در تئاتر، این هنرمند را تشویق کنند.

«جاودانگی را با هنرمندی به رخ کشید»

بهرام ابراهیمی، رئیس انجمن بازیگران خانه تئاتر نیز به نمایندگی از این انجمن یادداشتی را قرائت کرد. در بخشی از این متن آمده بود: «بهناز نازی، بازیگر شریف، نجیب و تلاشگر همه صحنه‌های توان‌فرسای روزگار بود. او با نقش‌آفرینی‌های رنگین‌کمانی و بی‌تکرار، جاودانگی را با هنرمندی به رخ کشید.»

در ادامه این پیام تأکید شد که نگاه مهربان، صدای گرم و انرژی بی‌نظیر این بازیگر هرگز از حافظه تئاتر ایران پاک نخواهد شد.

پس از پایان این آیین، پیکر زنده‌یاد بهناز نازی برای خاکسپاری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) منتقل شد.

بهناز نازی، بازیگر و طراح صحنه و لباس، روز 26 اردیبهشت‌ماه پس از دوره‌ای مبارزه با بیماری سرطان درگذشت.

او متولد سال 1346 بود و فعالیت حرفه‌ای خود را از سال 1374 در عرصه تئاتر آغاز کرد. حضور در نمایش‌هایی چون «گمسار»، «روزگاری برای بودن»، «دختری با شنل ارغوانی»، «مکبث»، «سقراط»، «فردریک»، «آژاکس» و «کالون و قیام کاتسیلون» بخشی از کارنامه هنری او در تئاتر به شمار می‌رود.

نازی همچنین در مجموعه‌های تلویزیونی «سفر به چزابه»، «پزشکان»، «سیاه، سفید، خاکستری»، «ازازیل» و «جیران» و فیلم‌های سینمایی «مادرم گیسو»، «شراره» و «دلم می‌خواد» ایفای نقش کرده بود.

طراحی صحنه و لباس نمایش‌های «روزنه»، «روزگار طولانی تنهایی» و «انتظار با بوی نرگس» و همچنین کارگردانی نمایش «گابریل» از دیگر فعالیت‌های هنری او بود.

دریافت سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه و لباس جشنواره فیلم فجر برای فیلم «هیوا» به کارگردانی رسول ملاقلی‌پور، از مهم‌ترین افتخارات هنری این هنرمند فقید محسوب می‌شود.

انتهای پیام/