به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، خبرهایی در فضای رسانهای منتشر شد که فصل دوم سریال «بامداد خمار» به کارگردانی نرگس آبیار تقریباً آماده پخش است و زمان انتشار آن وابسته به تصمیم پلتفرم پخشکننده خواهد بود. حتی شنیدهها حاکی از آغاز تولید فصل سوم است؛ متنی که برای این فصل نوشته شده، همزمان در حال اصلاح و بازنویسی، بهویژه در دیالوگها و برخی سکانسهاست تا اثر نهایی شکل کاملتری پیدا کند.
با این حال، شرایط ناپایدار امنیتی میتواند مسیر تولید را تغییر دهد و ادامه کار به تصمیم گروه سازنده، پلتفرم و تهیهکننده بستگی خواهد داشت؛ همانطور که پیشتر برخی پروژهها در چنین شرایطی متوقف و پس از مدتی از سر گرفته شدهاند.
اما نکته مهمتر، موضوعی است که میتواند به یک اصل حرفهای در صنعت نمایش خانگی بدل شود: رعایت حقوق مخاطب و تعیین تکلیف روشن برای سریالهای ناتمام. مخاطبان هنوز فراموش نکردهاند که چگونه ناگهان در میانه تماشای آثار محبوبی چون «قهوه تلخ»، «قلب یخی»، «میدان سرخ» و «آمستردام» متوقف شدهاند؛ بدون توضیح، عذرخواهی رسمی یا برنامهای برای ادامه.
پیگیریهای خبرنگار تسنیم نشان میدهد که این مطالبهگری اکنون جدّیتر شده و روندی آغاز شده است که به سازندگان و پلتفرمها یادآوری میکند: دوران رها کردن آثار در نیمه راه به سر رسیده است. مخاطبی که هزینه میپردازد، حق دارد پایان داستانی را که دنبال کرده، ببیند.
تجارب مشابه برای «قبله عالم»، «کلیله و دمنه»، «شبکه مخفی زنان»، «رقص روی شیشه» و «عشق تعطیل نیست» هم وجود داشت؛ توقف ناگهانی، اختلافات مالی و تصمیمات پشتپردهای که هیچگاه برای مخاطب توضیح داده نشد، سایهای طولانی بر سر این مجموعهها انداخته است.
نمونهای تازه از این وضعیت، «جنگل آسفالت» است؛ سریالی که پایان فصل اول آن پرسشهای فراوانی ایجاد کرد. وعده ساخت فصل دوم داده شد، اما ماهها پس از آن هیچ اقدامی عملی انجام نگرفته و تولید فصل جدید همچنان در ابهام باقی مانده است.
تعطیلی ناگهانی پلتفرم «استارنت» و توقف سریالهای «کنکل» و «جزر و مد» موجب شد موضوع جدّیتر شود. ساترا با ثبت دادخواست رسمی در دادسرای فرهنگ و رسانه، پیگیر ادامه پخش این دو مجموعه شد. هرچند تصمیم دستگاه قضایی هنوز مشخص نیست، اما همین ورود رسمی پیام روشنی دارد: حقوق مخاطب نباید قربانی بیبرنامگی پلتفرمها و سازندگان شود.
با رسیدن فصل دوم «بامداد خمار»، نه تنها چراغ سریالهای در انتظار روشن شد، بلکه یادآوری آثار ناتمام، هشداری جدی به سازندگان و پلتفرمهاست. مدل پیشین که با تبلیغات گسترده مخاطب را جذب میکرد و پس از چند قسمت سریال را متوقف میساخت، به نقطهای رسیده است که ادامه آن دیگر ممکن نیست. سیستم نظارتی امروز از سازندگان انتظار دارد تعهد مکتوب، تکمیل فصلها و برنامه شفاف پخش ارائه دهند.
به نظر میرسد عصر سریالهای نیمهکاره، اگرچه دیر، اما به پایان نزدیک شده است؛ عصری که در آن مخاطب تنها بیننده نیست، بلکه صاحب حق است؛ حقی که این بار ساترا، ناظران و حتی دستگاه قضایی برای احقاق آن قدم برداشتهاند.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی