توطئه‌ای برای انحراف حرکت اعتراضی مردم در زمان امام صادق(ع)

حسین سادات رضوی، کارشناس مسائل دینی، در گفت‌وگو خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با بیان اینکه همه امامان معصوم(ع) یک هدف والا را دنبال می‌کردند که اگر زمینه‌های لازم فراهم شود، رهبری جامعه اسلامی را بر عهده بگیرند و مردم را از دست حاکمان ظالم و فاسد نجات دهند، گفت: لقب قائم آل محمد(ص) تنها مخصوص حضرت مهدی(عج) نیست، بلکه هر یک از امامان ما اگر شرایطش پیش می‌آمد، برای برپایی عدل و حق قیام می‌کردند. همان طور که امام باقر(ع) به فرزندشان امام صادق (ع) فرمودند که ممکن است تو آن قائم باشی.

کارشناس مسائل دینی با اشاره به اینکه متأسفانه تاریخ اسلام بیشتر توسط دشمنان اهل بیت (ع) نوشته شده، اظهار داشت: به همین دلیل بسیاری از فضایل و ویژگی‌های برجسته امامان ما به‌درستی ثبت نشده و مردم امروز اطلاعات کاملی از عظمت واقعی این بزرگواران ندارند.

او تصریح کرد: اما با این وجود، واضح است که امام صادق (ع) کاملاً آگاه بودند که حکومت بنی‌امیه به دلیل ظلم‌های زیاد، فساد گسترده و مدیریت نالایق، رو به زوال است و اگر مردم بیدار شوند، می‌توانند این حکومت ناعادلانه را سرنگون کنند.

رضوی با بیان اینکه گروهی از بستگان پیامبر(ص) که بعدها به بنی‌عباس معروف شدند، در ابتدا مانند شیعیان، حکومت امویان را غاصب و باطل می‌دانستند، گفت: این گروه پس از مدتی تصمیم گرفتند برای رسیدن به قدرت وارد عمل شوند و با ایجاد یک شبکه تبلیغاتی منسجم و استفاده از روش‌های غیراخلاقی، توانستند خشم مردم نسبت به بنی‌امیه را به سمت اهداف خودشان هدایت کنند.

او با اشاره به اولین ترفند عباسیان یعنی استفاده ابزاری از واقعه کربلا، اظهار داشت: آنان با زنده نگه داشتن یاد مظلومیت امام حسین(ع) و شهادت زید بن علی(ع)، احساسات مذهبی مردم را برانگیختند تا هم بنی‌امیه را بیشتر در نظر مردم منفور کنند و هم خود را به عنوان نمایندگان واقعی خاندان پیامبر(ص) معرفی کنند. در حالی که در عمل، قصد داشتند با زیرکی، مفهوم خاندان پیامبر را به نفع خود مصادره کنند.

او با بیان اینکه شعار فریبنده «الرضا من آل محمد» دومین ابزار تبلیغاتی عباسیان بود، گفت: آنان بیش از سی سال با تکرار این شعار کلی و بدون نام بردن از شخص خاصی، افکار عمومی را به سمت خود جلب کردند. زیرا در آن زمان برجسته‌ترین فرد خاندان پیامبر(ص) امام صادق (ع) بودند، اما عباسیان عمداً از نام بردن ایشان پرهیز می‌کردند تا مردم تصور کنند با هر فردی از خاندان پیامبر که به قدرت برسد، به حق خود رسیده‌اند و به همین دلیل بسیاری از مردم به دعوت آنان پیوستند.

این محقق تاریخ اسلام با اشاره به اینکه امام صادق (ع) در آن شرایط حساس نمی‌توانستند اختلافات درونی بنی‌هاشم را آشکار کنند، اظهار داشت: اگر ایشان در دوران حاکمیت بنی‌امیه، عباسیان را به عنوان عموزادگان دروغگو معرفی می‌کردند، ممکن بود مردم از مبارزه با ظلم دلسرد شده و بگویند خاندان پیامبر پیش از رسیدن به قدرت، دچار تفرقه شده‌اند.

او خاطرنشان کرد: به همین دلیل امام با درک مصلحت بزرگتر، سکوت و هدایت راهبردی را برگزیدند، در حالی که عباسیان با بهره‌گیری از این فضا و بدون پایبندی به اصول اخلاقی، توانستند حرکت اعتراضی مردم را به مسیر دلخواه خود منحرف کنند.

او با بیان اینکه عباسیان پس از کسب قدرت، حتی اعتقادات اولیه شیعی خود را نیز کنار گذاشتند، گفت: آنها نه‌تنها سلسله امامت اهل بیت(ع) را انکار کردند، بلکه با تمسک به قواعد فقهی مانند «ارث بردن عمو به جای دختر» سعی در مشروعیت‌بخشی به حکومت خود داشتند و در نهایت با ترویج مذهب تسنن و تلاش منصور برای تخریب جایگاه علمی امام صادق(ع)، مانع تحقق اهداف عالیه آن امام همام در هدایت و آگاهی‌بخشی به جامعه شدند.

انتهای پیام/