به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، رضا میرکریمی کارگردان شناخته شده از تازهترین پروژه سینمایی خود درباره رئیسعلی دلواری تا تجربه حضور در جنگ، نگاهش به مفهوم میهنپرستی و خاطرهای از واکنش رهبر شهید به فیلم «یک حبه قند» سخن گفت.
او در این گفتوگو بارها بر اهمیت استقلال، هویت فرهنگی ایران و نقش تجربههای تاریخی در شکلگیری نگاه امروز جامعه تأکید کرد.
تأکید بر قهرمان ملی در پروژه «رئیسعلی دلواری»
میرکریمی در ابتدای گفتوگو به پروژه تازه خود اشاره کرد و گفت چند سالی است روی مینیسریالی درباره رئیسعلی دلواری کار میکند. به گفته او، این طرح اکنون وارد مرحله پیشتولید شده و طراحیها و انتخاب لوکیشنها انجام شده است.
او پیشتولید را مهمترین بخش تولید یک اثر دانست و گفت: «بعضیها فکر میکنند تولید مهمترین مرحله است، اما من معتقدم پیشتولید مهمتر است؛ چون اگر همهچیز از قبل دقیق محاسبه شود، هنگام ساخت بهانهای برای کمکاری باقی نمیماند.»
میرکریمی توضیح داد که پس از مطالعه تاریخ معاصر به دنبال شخصیتی بوده که بتواند نماد استقلالخواهی باشد. او درباره انتخاب رئیسعلی دلواری گفت: «رئیسعلی ویژگیهای جذابی دارد؛ بسیار جوان است، از طبقه اشراف نیست و مهمتر اینکه مستقیم با استعمار جنگیده است.»
به گفته او، مهمترین نکته درباره این شخصیت، نگاه فردی او به دفاع از استقلال است: «در دورهای که حکومت مرکزی قاجار ضعیف بود و حتی او را در فهرست اشرار قرار داده بودند، رئیسعلی معتقد بود دفاع از استقلال یک وظیفه شخصی است.»
روایت تجربه جنگ و شکلگیری نگاه به وطن
میرکریمی در بخش دیگری از گفتوگو برای توضیح نگاهش به مفهوم وطن، به تجربه حضور خود در جنگ اشاره کرد و گفت از 17سالگی درگیر جنگ با عراق شده و تا زمان پایان آن در جبهه حضور داشته است.
او با اشاره به شرایط آن دوران گفت: «امکانات ما بسیار محدود بود. در گردانی که بودم، بیشتر افراد جنگجوی حرفهای نبودند؛ یکی نانوا بود، یکی نقاش و من هم دانشآموز. با آموزشهای کوتاهمدت مقابل ارتشی حرفهای میجنگیدیم.»
میرکریمی تأکید کرد که به باور او، هدف اصلی آن جنگ آسیب رساندن به ایران بوده است و گفت: «این مردم بودند که از مفهومی بسیار بزرگ به نام وطن دفاع کردند.»
ایران؛ مفهومی فراتر از یک کشور
این کارگردان در ادامه درباره نگاه فرهنگی خود به ایران گفت: «ایران فقط یک نام در میان کشورهای جهان نیست؛ یک مفهوم است. بخشی از تاریخ تمدن بشری از دل این سرزمین بیرون آمده است.»
او ایران را «فرزند ارشد تاریخ» توصیف کرد و افزود که چنین جایگاهی مسئولیتهای بیشتری نیز به همراه دارد.
میرکریمی همچنین معتقد است جامعه ایران امروز در یکی از پختهترین دورههای تاریخی خود قرار دارد و برخی تحلیلهای بیرونی درباره رفتار اجتماعی ایرانیان را نادرست میداند.
نگاه به روشنفکران و فاصله با جامعه
در بخشی از گفتوگو که به مسئله روشنفکران اختصاص داشت، میرکریمی درباره فاصله برخی از آنان با واقعیتهای جامعه صحبت کرد. او همراه نشدن با شرایط امروز کشور را نوعی دریغ نسبت به وطن دانست و گفت: «سخت است که یک ایرانی ویرانی کشورش را بخواهد. شاید برخی دچار تردید یا دو دلی شده باشند.»
خاطرهای از عباس کیارستمی درباره سانسور
میرکریمی همچنین خاطرهای از سفر خود به اسپانیا همراه عباس کیارستمی نقل کرد. به گفته او، در یک نشست مطبوعاتی بیشتر پرسشها درباره سانسور در سینمای ایران بود.
او گفت کیارستمی در پاسخ گفته بود: «در ایران سانسور سنتی وجود دارد و مسئول مشخصی دارد، اما در غرب سانسور کمپانیهاست؛ اگر فیلمت نفروشد، دیگر به تو سرمایه نمیدهند و حتی نمیدانی با چه کسی طرف هستی.»
روایت نظر رهبر شهید درباره «یک حبه قند»
میرکریمی در بخش دیگری از گفتوگو خاطرهای از واکنش رهبر شهید به فیلم «یک حبه قند» بیان کرد. او گفت: «یک بار سر صحنه بودم که تماس گرفتند و گفتند فیلم را دیدهاند و خیلی پسندیدهاند.»
به گفته او، در حالی که برخی افراد نسبت به محتوای فیلم انتقادهایی مطرح کرده بودند، رهبر شهید پس از تماشای آن گفته بود: «این فیلم خوبی بود؛ ما سر همین سفرهها بزرگ شدیم و خیلی هم فیلم ایرانی بود.»
تأکید بر ایمان و همبستگی اجتماعی
میرکریمی در بخش پایانی گفتوگو به اهمیت همبستگی اجتماعی اشاره کرد و گفت: «مردم باید ایمان داشته باشند و نترسند. ما با بزرگترین قدرتهای تکنولوژیک دنیا روبهرو هستیم و بدون ایمان و همبستگی نمیتوانیم از چالشها عبور کنیم.»
او همچنین بر ضرورت پرهیز از تفرقه در جامعه تأکید کرد و گفت: «الان بیش از هر زمان دیگری به با هم بودن نیاز داریم.»
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی