کالبدشکافی دکترین «چرخه جنگ»

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در شرایطی که تحولات میدانی نشان‌دهنده برتری مطلق بازدارندگی ایران و فرسایش شدید توان نظامی و اجتماعی رژیم صهیونیستی است، بار دیگر زمزمه‌های «آتش‌بس» به ترجیع‌بند رسانه‌ای تبدیل شده است. دکتر محمدصادق خرسند، عضو هیئت علمی پژوهشگاه امام صادق (ع)، در تحلیلی انتقادی به واکاوی این پدیده پرداخته و معتقد است که مطرح شدن بحث آتش‌بس در مقطع کنونی، دقیقاً زمانی که جبهه دشمن زیر ضربات سنگین موشکی در مناطق راهبردی همچون دیمونا و نقب قرار دارد، نشان‌دهنده یک طراحی پیچیده تحت عنوان «چرخه جنگ» است.

دکتر خرسند با برقراری یک مشابهت غیرقابل انکار میان وضعیت فعلی و روزهای پایانی جنگ 12 روزه، اظهار داشت: «دشمن آمریکایی-صهیونیستی یک جدول زمانی برای از پای درآوردن ایران طراحی کرده که من آن را چرخه جنگ می‌نامم. این چرخه شامل عناصری همچون مذاکره، حمله نظامی، آتش‌بس و دوباره حمله نظامی است. علت توسل دشمن به این مدل، قدرت نظامی و توانایی ضربه زدن متقابل ایران است؛ چرا که آن‌ها می‌دانند ایران به عنوان یک قدرت منطقه‌ای، با یک بار حمله زمین‌گیر نمی‌شود، لذا به دنبال فرسوده کردن تدریجی ساختارها هستند».

وی تصریح کرد که جنگ 12 روزه مرحله آغازین این چرخه بود که ضرباتی به ساختار دفاعی وارد کرد و اکنون، جنگ جاری مرحله دوم این پروژه است که با هدف حذف رأس نظام سیاسی و مقامات عالی‌رتبه نظامی، به دنبال ایجاد «عدم تعادل» در سیستم سیاسی و اجتماعی ایران بوده است.

از منظر این مدرس علوم سیاسی، درخواست آتش‌بس در شرایطی که تاب‌آوری جامعه اسرائیل از بین رفته و پدافند آن‌ها در برابر موشک‌های سنگین ایران ناتوان گشته، تنها یک معنا دارد: «فرصت‌طلبی برای بازسازی». خرسند هشدار داد: «پذیرش آتش‌بس در این مقطع، پایان قطعی جنگ نیست، بلکه بازی در زمین دشمن است. دشمن به دنبال توقف جنگ برای ریکاوری خود است تا در آینده‌ای نه چندان دور، با تشکیل یک ائتلاف بین‌المللی، به گونه‌ای بر سر ایران آوار شود که دو حمله گذشته در برابر آن شوخی به نظر برسد».

دکتر خرسند بر این باور است که این چرخه نه فقط تهدیدی برای نظام سیاسی، بلکه تهدیدی وجودی برای «تمامیت ارضی ایران» است. وی با اشاره به راهبرد ترسیم شده توسط رهبری، تأکید کرد: «باید این چرخه در همین مرحله شکسته شود. به تعبیر رهبر شهیدمان، این بار باید بزرگ‌ترین قدرت نظامی دنیا چنان سیلی بخورد که نتواند از جای خود بلند شود. این سیلی باید آن‌قدر محکم بر گونه متجاوز نواخته شود که او را از کرده خویش پشیمان نماید».

عضو هیئت علمی پژوهشگاه امام صادق (ع) در جمع‌بندی تحلیل خود خاطرنشان کرد که نشانه‌های پشیمانی در جبهه مقابل در حال آشکار شدن است، اما این امر نباید منجر به خوش‌بینی کاذب و پذیرش توافقات موقت شود. وی معتقد است که تنها راه تأمین امنیت پایدار ایران، خروج کامل از منطق آتش‌بس‌های تاکتیکی دشمن و تداوم ضربات تا رسیدن به نقطه پشیمانی قطعی و بازدارندگی ابدی است. تداوم ضربات به مناطق حساس و غیرقابل نفوذی چون دیمونا، واقعیتی است که موازنه قدرت را به نفع ایران تغییر داده و نباید اجازه داد این دستاورد میدانی در راهروهای دیپلماسیِ فریبکارانه آتش‌بس قربانی شود.

انتهای پیام/