صهیونیست‌ها چگونه با تفاسیر توراتی به جنایت می‌پردازند؟

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، ریشه‌های ایدئولوژیک صهیونیسم را می‌توان تا اندازه زیادی در متون دینی یهود، به‌ویژه تورات و تلمود، جست‌وجو کرد. در این متون، سرزمین مقدس یا «ارض موعود» جایگاهی مرکزی دارد و بازگشت قوم بنی‌اسرائیل به آن سرزمین، وعده‌ای الهی تلقی می‌شود. برداشت‌های خاص از این آموزه‌ها، در قرون اخیر به‌ویژه در قرن نوزدهم، مبنای شکل‌گیری ایدئولوژی سیاسی صهیونیسم شد که هدفش تأسیس دولت یهودی در فلسطین بود. بدین‌سان، صهیونیسم ترکیبی از باورهای سنتی مذهبی در قالبی نو و سیاسی است که از مفاهیم دینی تورات، تفسیرهای فقهی و تاریخی تلمود، و اندیشه‌های مدرن ملی‌گرایی اروپایی تأثیر گرفته است.

برخی پژوهشگران بر این باورند که ریشه‌های شکل‌گیری ایدئولوژی صهیونیسم را می‌توان در برداشت‌های خاصی از متون مقدس یهود، به‌ویژه تورات و تلمود، پیگیری کرد. به‌گفته آنان، صهیونیسم سیاسی در قرن نوزدهم تفسیرهایی را برجسته کرد که بر بازگشت قوم یهود به سرزمین‌های کتاب مقدس تأکید دارد. در مقابل، گروهی از جریان‌های دینیِ یهودی ـ به‌ویژه سنت‌گرایان ـ معتقدند که تحقق وعده‌های توراتی و ظهور ماشیح (منجی) باید تنها در زمان و شیوه‌ای رخ دهد که از نظر الهی مقدر شده است و بنابراین هرگونه اقدام سیاسی یا پیش‌دستانه برای تحقق آن، با این خوانش سنتی سازگار نیست. از این منظر، اختلاف اصلی میان این دو رویکرد، نه بر سر اصل مفاهیم دینی، بلکه در زمان‌بندی و نحوه تفسیر و اجرای آن‌ها است.

محمدتقی تقی‌پور، نویسنده و محقق حوزه صهیونیسم و دبیرکل جمعیت حامیان قدس شریف یکی از همین پژوهشگرانی است و معتقد است رفتار صهیونیست‌ها دقیقاً برگرفته از آیات توراتی است. 

وی می‌گوید «کدام یهودی است که این بخش از تورات را قبول نداشته باشد؟ درسِفر تثنیه باب 20 آمده است: «هنگامی که یَهوَه خدایتان آن شهر را به شما داد، تمام مردان آن را از بین ببرید، اما زن و بچه‌ها و گاوها و گوسفندان و هرچه را در شهر باشد، می‌توانید برای خودتان تصاحب کنید.» صهیونیست‌ها به بهانه این آیات تحریف‌شده و با خواندن علنی آن در محافل و مجالس و نوشته‌های‌شان مسلمانان را از دم تیغ می‌گذرانند. این چه خدایی است؟!

تقی پور می‌افزاید که خودِ صهیونیست‌ها برای اشغالگری، توسعه‌طلبی و جنایاتشان به متون توراتی و افسانه‌های عبرانی استناد می‌کنند و ارجاع می‌دهند. مگر جز این است که خداوند در قرآن تصریح دارد شدیدترین دشمنان اهل ایمان،‌ یهود هستند و می‌فرماید با آنها دست دوستی ندهید؟ باز هم تأکید می‌کنم که در بین یهودیان هستند مؤمنانی که با این روش و مسلک مخالفند و بین خود و صهیونیست‌ها مرزبندی می‌کنند.

وی با اشاره به اینکه دشمن را باید با پرچم خودش معرفی کنیم، گفت: او با پرچم خودش به جنگ ما نمی‌آید. این نکته را من نمی‌گویم، هنری‌فورد آمریکایی حدود 102 سال قبل در کتاب «یهود بین‌الملل» می‌گوید. او در این کتاب مطرح می‌کند که آنها چگونه آمریکا را تسخیر کردند. می‌گوید یهودیان نه با پرچم خودشان بلکه با پرچم و ماهیت دیگری آمدند و ایالات متحده را اشغال کردند و به این روز سیاه نشاند و از آن به عنوان «اورشلیم جدید» یاد کردند.

یا مثلاً سِفر تثنیه باب 1 شماره 6 تا 8. عین عبارتی که به دروغ به موسی علیه‌السلام نسبت دادند اینطور است: «خداوند به ما فرمود به اندازه کافی در اینجا (یعنی صحرای سینا) مانده‌اید. اکنون بروید و سرزمین کوهستانی آنها، تمامی سرزمین کنعان و لبنان یعنی تمام سواحل مدیترانه تا رود فرات را اشغال کنید.» همان نیل تا فراتی که در پرچم آنها نیز با دو نوار آبی رنگ مشخص و اعلام شده است. می‌گوید «تمامی آنها را به شما می‌دهم. داخل شده، آن را تصرف کنید. چون من (یعنی یَهُوه) خدای شما به نیاکان شما ابراهیم و اسحاق و یعقوب و تمامی نسل‌های آینده ایشان وعده داده‌ام.»

در کتاب یوشع باب 1 شماره 1 تا 6؛ یوشع از قول خدا می‌گوید: «خدمتگزار من موسی در گذشته است، پس یوشع برخیز و بنی‌اسرائیل را از رود اردن بگذران و به سرزمینی که به ایشان می‌دهم، برسان.» یعنی همین فلسطین. «همان طور که به موسی گفتم هر جا قدم بگذارید، آنجا را به تصرف شما در خواهم آورد. حدود سرزمین شما از صحرای نِگِب [ یا نِقِب، منتها الیه جنوب فلسطین] در جنوب تا کوه‌های لبنان تا شمال و از دریای مدیترانه در غرب تا رود فرات عراق در شرق خواهد بود. پس قوی باش، شجاع باش،‌ چون این قوم را رهبری خواهی کرد تا سرزمینی را که به پدران ایشان وعده داده‌ام، تصاحب کنند.»

یا در سِفر تثنیه باب یازدهم شماره 24 از کتاب تورات: «هر کجا که قدم بگذارید، به شما تعلق خواهد داشت،‌ مرزهای‌تان از بیابان نِگِب در جنوب تا لبنان در شمال و از رود فرات تا مشرق تا دریای مدیترانه در مغرب خواهد بود.» مستندات اینها در طول تاریخ همین بوده است. این کتاب برای 2 هزار و اندی سال قبل است.

واقعیت این است که فلسطین در جنگ جهانی اول توسط انگلستان اشغال شد. از صد و چند سال قبل، یعنی پس از جنگ جهانی اول که آنها وارد فلسطین شدند تا قبل و بعد از تأسیس اسرائیل، شعارشان «آتش و خون و خاکستر» برای کشتار مردم آنجا بود؛ چرا که می‌گفتند این سرزمین متعلق به یهود است و فلسطینیان غاصبند. فلسطینی‌هایی که هزاران سال و نسل در نسل در آنجا زندگی می‌کردند. مُستمسک و دستاویز همه رهبران یهودی و صهیونیست‌های غاصب همین کتاب‌های عهد عتیق و تورات است.

انتهای‌پیام/