به گزارش خبرنگار مهر، آیت الله سید مهدی میرباقری شاهرودی نماینده مردم استان سمنان در خبرگان رهبری در مطلب مهمی که در کانال مجازی ایتای خود نشر داد به سنتهای الهی و نصرت خداوند متعال به خصوص در دشواریها و جنگ پرداخت. در ادامه شرح کامل این پیام را مطالعه میکنید:
خدای متعال با دو چیز، ولیّ خدا را در برابر دشمنانش تأیید و یاری میکند:
۱. با نصرتهای خاص خودش (سکینه در دل مؤمنین، رُعب در دل دشمن، قوای باطنی).
۲. بهواسطۀ مردمی که خدا آنها را رشد داده و از دنیا عبور داده و بین آنها اُلفت ایجاد کرده.
خداوند متعال در قرآن کریم به پیامبرش میفرماید: اگر دشمنان خدعه کردند، خدا برای تو کافی است و تو را با دو چیز کمک و امداد میکند: یکی «بِنَصْرِهِ» و دیگری «بِالْمُؤْمِنِینَ» (…وَإِنْ یُرِیدُوا أَنْ یَخْدَعُوکَ فَإِنَّ حَسْبَکَ اللَّهُ هُوَ الَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ).
بِنَصْرِهِ آن پیروزی و فتح باطنی است و ملائکه و قوایی که نازل میشوند و سکینهای که بر مؤمنین نازل میشود و رُعبی که خدا در دل دشمن میاندازد و بِالْمُؤْمِنِینَ جبهۀ مؤمنین و امت هستند که خدای متعال اُلفت قلبی بینشان ایجاد کرده است: «وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ».
این الفت بین مؤمنین، براساس منافع مادی نیست. گاهی انسانها براساس منافع دنیایی کنار هم جمع میشوند، اما این نوع ارتباط، پایدار نیست. قرآن میفرماید اینها در قیامت حتی دشمن هم میشوند.
اما اینجا میفرماید اگر همه امکانات زمین را هم خرج میکردی، نمیتوانستی چنین الفتی ایجاد کنی. این یک امر الهی است: «وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا مَا أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ».
خدای متعال دوباره تأکید میفرمایند: این اُلفت میان مؤمنین، بر اساس عزت و حکمت الهی شکل گرفته است. این یک طراحی الهی است، نه یک اتفاق ساده و تصادفی.
نکته مهم اینجاست که این مؤمنین، انسانهایی هستند که از دنیا عبور کردهاند. انسانی که صرفاً وابسته به دنیا باشد، نمیتواند قدمهای بزرگ بردارد. خدای متعال در یک مرحلهای، انسان را از دنیا بزرگتر میکند و افقهای بزرگتری در پیش روی او قرار میدهد. وقتی انسان از دنیا عبور میکند، تازه میتواند وارد میدانهای بزرگ شود.
واقعاً اگر این شبها در جامعه و در خیابانها دقت کنید، احساس میکنید یک جریان عمیق در حال شکلگیری است؛ یک عبور از حیات دنیایی. شاید برای ما که عادت کردهایم، این مسئله، عادی شده باشد، اما واقعاً جای تأمل دارد.
اینها مردمی هستند که از سر سفره دنیا برخاستهاند. چنین مردمی وقتی پای کار میآیند، خدا میفرماید: من تو را با همینها تأیید میکنم. کسی که وابسته به دنیا باشد، نمیتواند کنار پیامبر قرار بگیرد. کسانی میتوانند در این مسیر باشند که فهمیدهاند این دنیای فانی را باید برای آن حقیقت باقی، هزینه کنند.
نکته مهم این است که این حرکت فقط یک حرکت احساسی نیست. بله، آغاز آن از اراده و ایمان است، اما باید عقلانیت هم شکل بگیرد.
ثبت دیدگاه علمی و آموزشی